Burası Benim Evimmiş Meğersem!

Yeni yıla yenilenerek girmek

2011-12-27T11:34:00.000-08:00

Her yeni yıl hiç değişmeyeceğini bilsekte bi ton hayal kurarız, 'Yeni yıl yeni umutlar getirir.' der yinede bu huyumuzdan vazgeçemeyiz.Ben de bu yıl geçen senelerden kendime verdiğim bi sözü yerine getirdim.Sigarayı bıraktım.1 ay oldu dün itibariyle.Bu bir ayda neler oldu nasıl bıraktım hemmen anlatayım:

28 kasımda nasıl olduysa iş arkadaşım ve patronumla beraber sigarayı bırakıcaz, spora başlıycaz, diyet yapıcaz diye karar verdik.Ben yaz başında sigarayı bırakmak için nıcotınell bandından almıştım.Ama bırakamam, işe yaramaz diye kullanmamıştım.Neyse birer tane kollarımızın tüysüz kısmına taktık.Pek bişey anlamadım başta, zaten körkütük bağımlı değilim çokda zorlanmadım.Aynı günün akşamına doğru bizimkiler bantları çıkarıp püfür püfür içmeye devam ettiler.Ben içmiycem dedim ve bıraktım.Çok gurur duyuyorum kendimle.Kalabalık bir ortama girince bunu daha iyi anlıyorum.Herkes sigara içerken ben orda içmeyince kendimi daha özel hissediyorum.Sonra üzerimdeki kıyafetlerime, saçıma başıma sinen o koku, ağzımda bıraktığı iğrenç tadın verdiği rahatsızlık vs. hepsi bitti.Çakmak taşıma derdim de yok.'Acaba annem yada babam çantamdaki paketi görür mü?.' kabusuda bitti.Artık evde rahat rahat çantamı ulu orta heryere bırakabiliyorum.

Her şey iyi hoş da aldığım kilolar moralimi bozuyor.Bir ayda 2 kilo aldım.Evet aynen öyle.Kendi çapımda diyet yaptım, ona rağmen kilo aldım.Önce kendimi kilo verdiğime inandırıyorum ertesi gün salıyorum.'Diyetteyim been yaa..' diyip dönerleri, köfteleri mideye indiriyorum.Sonra tartılınca haliyle kalorileri almış oluyorum, ertesi gün tekrar diyete başlıyorum.Kıytırık bi düzen ve bize dayattırılan ölçülere sığma çabası işte, bazen can sıkıcı oluyor, ozaman koyuveriyorum kendimi..İsyann ediyorum.tüm öfkem dünyaya aslında..

Balık etli olunca böyle oluyo, bir kilo dahi alsan hemen göze batıyor.Keşke kilolu yada zayıf diye bir ayrım olmasa.Göbeğimizi hoplata hoplata gülebilsek, ama bu göze batacak bi durum olmasa.

.....

sevdiceğim komando olcak.Isparta eğirdire gitti.ve bugün ilk çarşı iznini kullandı, bana yazdığı ilk mektup, içindede bana gönderdiği ilk üniformalı fotoğrafları geldi.Heyecan üstüne heyecan yaşadım.Sevdiğim adam diye demiyorum bir insana bu kadar çok mu yakışır o kıyafetler..Çok gururlanıyor insan, ayrıca seve seve alışıyorsunuz bir süre sonra.burdan büyük ihtimalle dağıtıma doğuya gidermiş.İşte ozaman diyecek birşey bulamıyorum..susuyorum, hakkımızda hayırlısı olsun diyorum..

Bahtım kara imiş, ben napim.

2011-12-11T11:46:00.001-08:00

Nasıl bir şans varsa bende korkmaya başladım artık.Hani birşey olur sürekli duyarsın ama kulak arkası yaparsın, başına gelmeyecekmiş gibi düşünürsün.Ama bi gün bi bakarsın o düşünmekten bile korktuğun şey başına gelmiş.yapacak birşey yok artık.Bir önceki yazıyı okuduysanız eğer tahmin etmişsinizdir. Evet sevgilime uzun dönem çıktı.Kaderin bize yaptığı hain bir sürpriz oldu.Şok oldum duyunca.Halada şoktayım diyebilirim.Çünkü hiç bu yönde hayal kurmadık..çünkü biz yaza ciddi ciddi evlenecektik..çünkü ona göre plan yaptık..Hayat bana ısrarla evde kaldıınn diye nispet yapıyor.
Başta ben istedim uzun dönem olsun diye, ama sevduğum adam istemedi.Bende o gün bugündür kendimi kısa döneme hazırlamışım deli gibi..bilseydim uzun dönem içinde planlar yapardım.Hatta bi kovada su hazırlardım, bu zamana kaadar soğurduda kaynar su boşalmazdı başımdan aşağı.

İlk duyduğumda çaresizlikten, karmakarışık duygularla saatlerce salya sümük ağladım.1 yıl boyunca göremeyecekmişsin, hiç haber alamayacakmışsın, kavuşamayacakmışsın gibi geliyor.Sonra bütün gece ben onu teselli edeceğime o beni teselli etti.Güzel şeyler söyledi:'Evde kalmıycan, alıcam seni.' dedi:) Şaka biyana aslında başka endişelerim var benim..Mesela acemilikten sonra usta birliğinin kötü biyere cıkma ihtimali de var.Yarın İstanbul tuzlaya gidecek.Şimdiden deli gibi boşluğunu hissediyorum.
İnşallah gittikten sonra bendeki bu korkular birbir uçar gider kafamdan.Herşeyi sorgulamayı başladım, .hayatı, askerliği, vatanı, milleti..Aklıma geldikçe gözlerim doluyor.Şimdiden usta birliğini bana yakın bir şehirde yapsın diye dualar ediyorum, yürekten, güçlü temennilerde bulunuyorum.

.............
Zor olacak ikimiz içinde, belkide hayatımızın en hasret dolu günleri bu günler olacak, ama sayılı gündür geçer, geçecek.

uzun dönem dedik sonra yok kısa olsun dedik, bedelli diyemedik ama sonunda asker dedik.

2011-11-04T09:40:00.000-07:00

‎Her insan kendi hayatının başrol oyuncusu olmalı.' imiş.Geçen gün the holiday filmini izlerken orda bir yaşlı amcayla Kate Winslet konuşurken yaşlı amca söylemişti bu sözü. Evet hayatıma giren kişileri kendim seçer, istemediklerimi de kendim çıkartırım hatta onlara kendim rol veririm hatta ve hatta istemediğim kişilere de kendım yol veririm demek isterdim cidden.Bana öyle bi rol verilmiş ki yaşıyorum yaşıyorum bi anlam veremiyorum..

Sevgilim askere gidecek ..o giderken yüreğimide onunla göndericem..sayılı gün çabuk geçer demeyin geçmiyor çünkü.Şimdi kafam rahat, çünkü sadece bir telefon kadar uzağımda..İstediğim her an olan biteni anlatabiliyorum.derdimi, sıkıntımı, sevincimi paylaşabiliyorum..ama o gidince içim acıyacak arayamıycam mutlu olcam paylaşamıycam, hevesim kursagımda kalacak..en çok bu canımı yakacak.Beklemeden bilemiyo insan ne fena bi durum olduğunu.İnsan bi garip özlüyo.. yanımda olsa sarmalamaktan boğabilirim o derece..kardeşimde gitti.sanırım kardeşimin uzun dönem olduğu için erkenden gitti.Gittiği gün sabah vedalaştım sonrada işe gittim.Önce oleyy ev bana kaldı hohoho diye sevindim ama sonra aklım başıma geldi..üzüldüm kısa değil baya uzun bi zaman yalnız başına napar ne eder diye.Akşam eve döndüğümde odamdaki masanın üzerinde en kıymetli eşyaları kolay kolay paylaşamayacağı jelleri, bakım kremleri duruyordu.Bu demek oluyorki bana bıraktı hepsini.İlk gördüğümde üzüldüm tabi içim acıdı.Onları bırakırken ''nasıl olsa uzun bi süre gidip gelmicem, evde saklasam bozulcak en iyisi ablam kullansın'' demiştir kesin.Allah yardımcıları olsun inşalah.Zor günler bizi bekliyor.

Dert bitmiyor abi..sudan çıkmış balık gibiyim.Ben böyle 5 ay bekliycem diye hayal kurarken uzun dönem çıkarsa diye ödüm kopuyor.

------

Kendime söz verdim o askerdeyken ben sabırla onu beklerken üzülmiycem, ağlamıycam, bol bol kitap okuyup yemek yapmayı öğrenicem:p ilerde aç kalmamak için.Harıl harıl ders çalışıcam okulu bitiricem.....bla bla bla

İyiydim ben evde tek başıma

2011-08-23T12:30:00.000-07:00

Evet sonunda bizimkiler memlekete gittiler ben aylardır aslında bunun hayalini kurmuşum içten içe.Geçen seneki gibi yapmıycam her gece şişenin dibine vurucam dermişim..Bugün kendime bi kıyak yaptım aldım votkamı çerezimi koştum eve..Sevgilimle tartıştık..ondan içmıyorum aslında anca fırsat bulabıldım.yada kendimi kandırıyorum..herneysede şuan kendimle başbaşayım.sanki nazar değdi bize..eşşeklik yaptım tabi oda var.Çok beklenti içine girdim suyu bile içerken neden önce bana sormuyor diye sorun ettim kendime.Ama bu neden bu kadar büyük mesele haline geldi anlamadım..Anlamlandırmakda istemiyorum..herşey tabiki eskisi gibi olmayacak ama ilişkinin temeli sağlam olmalı..diyorumm diyorum ama kabullenemiyorum.ne olursa olsun mutsuz olduğunu bilmek kalbimi acıtıyor.

İlişkilerde neden tartışınca eskılerde kalan olaylar dallanıp budaklanıp dile getirilir anlamıyorum.Bu bi savunma taktiğimidir? yoksa kendini avutma mı? herneysede bundan nefret edıyorum.Ozaman akılınız nerdeydi, diyesim gelıyo..bitsin istiyorum bu içimdeki gel gitler..buaralar bitmesini istediğim çok şey var..sıcaklar, okulum, gelecek tasam, evde kalma korkusu:d hepsi bitsin.
Haftasonuna geliyo bizimkiler.Alışmıştım bu duruma ne güzel keyfim yerindeydi.Şimdi yine sorumluluklar başlayacak.Yengem gardiyanlar geliyor diyo haklı olarak.

Yalnız kalmak hem iyi hem kötü oldu galiba.Yalnız takılınca insan daha çok düşünüyo..Bunalım hali oluyo sürekli.Taki biri sizi uyandırana kadar devam ediyo bu böyle.Ben daha çok evde zaman geçirdim.Kafa dinlemedim daha çok kafa yordum.İnsan nasıl kafa dinler ya.Herşeyden kaçıp tanıdık kimsenin olmadığı mekanlara yada şehirlere sığınarak mı??

------

Yukardaki yazıyı ramazandan önce yazmıştım ama yayınlayamamıştım.Geldi bizimkiler.Eski yaşantıma yeniden döndüm.Akşam tavuk gibi yatıyorum erkenden.Sabahda uykumu almış bi şekilde uyanıyorum.Eve geç kalmıyorum...falan filan işte..Anlıyacağınız hayatım baya bi düzenli.Sevgilimle aramız da iyi.

'Keyfin yerinde yani' diyosunuz ama değil hep bişeyler eksik.yetinmeyi bilemedim.

,,,,,,,

Bu arada Nisan okula gidecek bu sene.Heyecanlıyım.İnanasım gelmiyor.Okadar büyüdü ve kreşe gidecek hanımkız.Artık evde sıkılıyorum diyemeyecek.

Usandım...

2011-05-24T13:41:00.000-07:00

Daha azönce abimin dolduruşuna gelmiş yeğenim 'git burdan gelme artık bize, istemiyorum seni..' diye resmen kovdu beni evlerınden.Nefret ettim abimden.Ne olursa olsun insan böyle bişeyi nasıl yaptırabilir.O benim herşeyim, canımdan kıymetlim, uğruna canımı bile vereceğim meleğim..ben onu bu kadar önemserken o beni nasıl kırdığının farkında bile değil,..Nasılda kahroldum söylediği her kelimede..Zor tuttum kendimi ağlamamak için..
O kadar çok sorunlarım varki buaralar, bu sözler son damla oldu patlamama.İşyerınde çok mutsuzum, evde de aynı, sevgilimle görüşemıyorum bu en büyük sıkıntımız.İznim yok..kendime zaman ayıramıyorum.bloguda ondan boşladım bayadır. bunaldım artık herşey üstüme üstüme gelıyor.çekip gidecek hiçbiyerımde yok..öyle bi lüksümde yok..

Oysaki mutsuz bır ilişkiden mucize gibi kurtulduğum günden sonra benim için herşey vız gelirdi..Şimdi bakıyorum hayat beni bıktırmak için zorluyor.Ama başardı da,.herşeyden herkesten bıktım.İnsanları tanıyamıyorum.Ağırıma gidiyor heryeni gün yeni yüzlerini görmek kendime olan güvenimi sarsıyor.Hiç beklemediğim zamanlarda o çok iyi tanıdığım insanların yabancı bakışlarını hissetmekten sıkıldım.Kime nasıl davranmam gerektiğini kestiremiyorum artık..Bu kadar zayıf düşmek bile zoruma gidiyor.Biyerden bi dal bulup tutunamıyorum, çünkü yok...

Durdum durdum turnayı gözünden vurdum.

2011-04-17T12:54:00.000-07:00

Hani biriyle tanışırsın etkilenirsin ama o an hayatın şartları sizi birleştirecek durumda değildir.Yıllar sonra tekrar karşılaşırsınız.Normal yaşamında gördüğün kişilerden çok farklı biri.Hayata bakış açısı bambaşka.

Büyülenirsiniz.Başta arkadaşsınızdır, araya bi mesafe koymaya çalışırsın, her hareketini, kafandan geçen her sahneyi kontrol altına almaya çalışırsın.Ama zamanla kendine de beyninede hükmedemezsin.Bi bakmışsın koca bir bulutun üstündesin..İşte ben şuan tamda o bulutun üzerindeyim.Mutluluk huzur sevgi şefkat aşk...hepsi var.

Ben nasıl kapıldım bilemiyorum..Önce konuşmalarına sonra huyuna suyuna kapıldım, galiba.

Yolculuk yaparken otobüs duraklarında birbirine sarılan sevgililerin hissettiği duyguları hissetmeyeli baya olmuş.Hepde imrenmişimdir onlara..Hayat çok garip!bide süprizlerle dolu.Bizi tesadüflerin biraraya getirdiğine inanmıyorum aslında, kader diyip geçmekde istemiyorum.Ama benim bi hikayem varsa, birgün onunda buna dahil olacağını aklımın ucundan bile geçiremezdim.Heryerde aşkın insanı mahvettiğini acı çektirdiğini hayatnı kararttıgıını falan okuyorum..buna inanmıyorum demiycem ama ben tamtersini yaşıyorum.Sanırım doğru insanı bulduğum için böyle hissediyorum.

-Daha yolun başındasın, diyenler, sonralarımızı da yazıcam işallah:)

Aşkı anlatmadım, aşkımı anlattım ben.Çünkü aşkın tarifi evrenseldir.öyle kelimelerle izahıda çok zor bi duygu olduğu için ne yazarsam yazayım tam anlamıyla ifade edemiycem.Kısacası aşık olmak güzeldir.)

Bahar geldi, Nisan Geldi, İçimde binbir umut

2011-04-15T12:54:00.001-07:00

mazeretim vaarr asabiyim ben.
bu blogun hali ne allah aşkına.bigün giriyorum bigün giremıyorum..evde giremiyordum işte girebiliyordum ama artık hem evde hem işte giremıyorum.İmdaatttttt..
ne güzel yazıyorduk niye birileri illa huzur bozacak.İran devleti gibi oluyoruzya o yüzden rtük ota boka kapatma cezası veriyor.

Yazacak pek zamanım olmadı hem bide bu ceza olayı canımı sıktı yazasım gelmedi hiç.bahaneye bakın.neyse...
geçen hafta başımdan bi olay geçti hemen anlatmak ıstedım herzamankı gibi ama olmadı.Şimdi anlatıyorum.bazen sürekli damarıma basıyor birileri..insanlarla uğraşmak ne kadar zor ne kadar stresli çok sıkılıyorum onlardan ..Bi kadın geldi oğluna resim çektirmek için önce fiyat hakkında bilgi aldı, çok pahalı dedi,hatta başka fotoğrafçı varmı diye sordu bende 2 sokak ileride var diyemezdim heralde bir fotoğrafçı olarak.ama ona rağmen çektirdi.Kadın hoş giyimli modern biriydi.Dış görünüşe aldandım hoş bayandır kibardır falan diye aklımdan geçirmiştim.Ama yanıldım.Resim çıktıktan sonra aldı eline, 'çok çirkin bi resim hiç beğenmedim?' dedi ve fırlattı resmi.ayrıca ücreti öderkende aynı şekilde yaptı.Bende mal mal baktım, bi anlam veremedim başta.Şaşkınlık ve üzüntü içinde kalakaldım. bişey diyemediğime üzüldüm..İnsanların bencilliğini hiç bu kadar derin hissetmemiştim.Bide çirkin çıkmış demezlermi! ya olanı çekiyorum, zaten resimdede neysen o çıkıyor.çalışılan işlerin statü farketmeksizin saygı gerektirdiğini anlayamayan bi toplumda yaşıyorum.her an herşey olabiliyor..

bide 'kel' bi müşteri geldi geçen gün.yine ücret sorma kısmına gelince 'kellere indirim yok mu dedi?'- 'hayır yok diğer insanlarla aynı statüdesiniz dedim.:)
-ya hep böyle yapıolar bize ayrıcalık tanınmalı saçımız yok diye dedi.kendince espri yaptı .ama yazık ya
berberde bile normal saçlı bi insanın yaptırdığı saç traşı kadar ücret ödüyolarmış.saçı yok diye bu kadar fazla beklenti içinde olan bi insanıda ilk defa gördüm.:) kel kafalı diye ayrı bi insan grubuna sokuyoruz zaten seni, ayrıcalık budur işte.

Başka enteresan bir olay daha anlatıcam.İşyerinde kocaman akvaryumumuz var.İçince 4 tane balık besliyoruz bunlar köpek balığı ve biride pirana.Her gelen müşteri akvaryuma şaşkın şaşkın baakar bi süre.sonra işini halleder arada gözü akvaryuma kayar.hep aynı sahneler. bide hep aynı sorular:
-bu balıklar yenirmi?
-neyle beslenir bu balıklar?
-bunlar bu kadar büyük değil dimi!cam mı bu kadar büyük gösteriyor!
-tatlı su mu bu?
-aldığınzdada bu kadar büyüklermiydi?
-cinsi ne bu balıkların?
-bunlar birbirlerini yemiyorlarmı ?

balık severlerin en sık söylediği sözde şu 'bunlar tam mangallık olmuş yaw.!':)

artık aynı soruları duymak sıkıyor insanı.Bir kağıda yazıp asmayı düşündüm ama espride kaldı sadece.Ama onlara dokunmak, yem yerken onları izlemek kavgalarına şahit olmak harika bişey.Resimlerini sizinle paylaşıcam mutlaka.

...........ohhh yazda geliyo..içim umut dolu..hayatımda iyi giden şeylerde var.mesela işimi çok seviyorum..bidee bazı süprizler oldu hayatımda..yazıcam onlarıda bidaaki yazımda....

Bigün bende o topuklu ayakkabılarda salına salına yürüycem.:)

2011-02-23T13:05:00.000-08:00

Geçen hafta sağ elimde kırmızı leke halinde kızarıklıklar ve şişkinlik oluşmaya başladı.Gittikçe rahatsız oldum.Doktora gittim kan tahlili için kan verdim.Zaten kansızlıktan ölcem, toplam 3 tüp kan aldılar.Neyseki bu defa bayılmadım.gayetde iyiydim.sonra röntgen çektirdim.Doktor bile anlamadı ne olduğunu.Gerçi bizim burası sürgün yeriymiş bütün sürülen doktorlar buraya gönderiliyormuş.Normal değil yani birçoğu.Dahiliyede bi bayan doktor var.ilkokul çocukları gibi saçları ortadan ayırmış iki yanına toka takmış sakallı bıyıklı şişko bişey..hastalarıyla sorunsuz geçen günleri cok azmış.hatta sekreterlerlede anlasamadığından onun sekreteri yok, her işini kendi başına yaıyor..benim gittiğim günde aynı şekilde sorun çıktı deliler gibi sesli sesli kahkahalar atıp konusuyordu.psikolojik hastalar gibi.böylelerinin aklından şüphe edemem, çok zekidir eminim ama bu nasıl bi devlettir ki böyle ruh hastalarını böyle bi ortamda bulunduruyor!!Sonradan öğrendimki zamanında abimde tartışmış o kadınla.hatta çok komık bi durum olmuş.Normalde abim kolay kolay doktora gitmez.bi gün grip olduğu için gitmiş, tamda o kadın doktora denk gelmiş.Kadın abime demiş ki 'böyle basit bir burun akıntısıyla gelip beni meşgul ediyosun.' abimde 'sen ne işe yarıyorsun peki' demiş.:d
kadında 'sen benim işime karışamazsın' demiş.öyle bir diyalog geçmiş aralarında.

.........
Doktor ilaç ve krem yazdı.kullanıyorum, yalnız işkence gibi geliyor.bişey farkettim, eskisi gibi değildi hastane.sırtımda yük gibi değil tam tersiydi bu defa.ama yinede allah kimseyi düşürmesin, onsuzda bırakmasın bizi diyorum..
haftasonu patronumun oğlunun nişanı vardı.topuklu ayakkabılar, ince çorap, elbise, kuaför.....hiç bana göre değil.nasıl yürüycem nasıl oynıycam derken geçti gitti.Ayaklarım mahvoldu topuklu ayakkabıdan.Kadınlar için en önemli aksesuar, insanın duruşu değişiyor ama ayak düz tabana alışkın olunca acısı çok fena çıktı.Bide nedense kendimi herkesten uzun hissediyorum topuklu giyince.böle deve gibi bişey oluyorum sanki.dengemi kurmakta bile zorlanıyordum.heran yere yapışma korkusuyla yaşadım bütün gece boyunca..bazı kadınları görüyorum öyle salınıyorlarki o ince topuklarla, sanki doğduklarında allah tarafından o yetenekle beraber doğmuşlar gibi.evet çok güzeldi ama işkence gibiydi.

bu haftaki dileğim:
güzel olan herşey aynı zamanda acısız ve yan etkisiz olsun lütfen.

....yazarken imla kurallarını çiğneyip geçtim..:) yasaklar ne için varmış çiğnemek için ..bende öyle yaptım.

Utanmasam bizim evden İzmir'e metro istiycem, o derece doyumsuzum

2011-01-26T14:39:00.000-08:00

Şimdi bişey diycem adım doyumsuza çıkacak..Her sabah aynı saatte uyanıp işe gitmek yoğun iş günü sonrasında eve dönmek, evde dinlenip sonrada uyumak..ne kadar güzel aslında ama bu saydıklarımı 2 ay boyunca hiç şaşmadan aynı tempoda yapınca monotonlaşıyor.Evet hayatım monotonlaşmış ve sıkılmaya başladım.Düzen hiç değişmiyor hep aynı..Ne kadar doyumsuzum diyorum kendi kendime.Oysa daha düne kadar herşey güllük gülistanlıktı..Böyle tuhaf bi doyumsuzluk, ne istediğini bilmeyen, arada boşluk hissi, aksini bilsemde buna kendimi ikna edemiyorum.. bazen huysuz, ottan boktan nem kapan cins bişey oldum..ne yapayım oluyor böyle hiç akılda yokken.Mesela azönce en sevdiğim insanla konuştum telefonda ama telefonu kapatana kadardı o sevincim, gülen yüzüm..Yapmacık değil tabiki yeterki içimden gülümsememi sağlayan insanlar olsun çevremde.İnsanın doğasında var hep fazlayı isteme arzusu biliyorum ama ben böyle zamanlarımı hiç sevmiyorum.Nisan oyuncaklardan bıkıp ev eşyalarına yönelince hatta onlarda doyurmayıp mutfağa saldırınca çok kızıyorum ona ve bu durumunun her istediğini verdiğimizden kaynaklandığını düşünüyorum bazen.Ona bakarsan bende onun yaşadıklarının yüzde birini bile yaşamadım..hadi onu anladım da ben niye bu kadar doyumsuzum!

Bazı duyguları hissedebilmek için yoğun yaşamak istiyorum, ertelemeden.. belkide bu doyumsuzluk o nedenden kaynaklanıyor..işyerinde gelen her müşteriye dikkat ediyorum kendini ifade edebilen, gözlerin içine bakarak konuşabilen okadar az insan var ki..Benim için bu çok önemli tabi anlamak isteyene görebilene..
Çevremdekiler ve bende dahil sürekli bi koşturmacanın içindeyiz.Neyi tadına vararak yaşıyoruz? Sabah işe gider gitmez iş telaşı başlıyor zaten, sonra kahvaltıyı boş bi araya sıkıştırıyorum, gelişigüzel yedikten sonra, sabahın ilk sigarası tüm günümün içine etmeyi başarıyor zaten..Aslında herşey çok güzel işimide seviyorum ama dedim ya herşey kahvaltım gibi gelişigüzel, geçiştiriyorum.Tadına varmadan, bişey anlamadan.'şimdi yada asla' diye bir film vardı.izlemedim ama adı aklımda kalmış..hayat felsefem bu olsa keşke.

ağlamakmı geliyor içimden bunu en yoğun haliyle yaşıyorum, çünkü yanlızken gözyaşlarım daha özgür oluyor.Ertesi sabah uyanınca ne kadar çirkin olsamda yapıyorum bunu.Aşık olduğumdada aynı şekilde doya doya yaşamalıyım.kavgalarımda aynen öyle olmalı tıpkı arabesk şarkılarının kliplerindeki gibi mutlu sonla biten..

sorumsuzluk hakkımıda kullanmak istiyorum.. doyasıya.Bol bol sorumsuz davranmak, vurdumduymaz olmak yeri gelince 'salla gitsin' demek istiyorum..bütün bunların bedelinide sonra katmer katmer alırım biliyorum!o yüzden dengeyi tutturup dolu dolu yaşıycam ben.)
Başlığımda İzmir dedim çünkü insanda aşk etkisi yaratan bir şehir.Bu aralar hep gidesim var..

Uzun bir ara verdim, ayıp ettim

2011-01-19T12:56:00.001-08:00

Epey olmuş yazmayalı, günler geçmiş hatta ay olmuş.utandım valla kendimdem.İçimde bloguma karşı bi sorumluluk var yerine getiremeyince böyle zoruma gidiyor.) Ama işe girdiğimden beri yoğun bir hayatım var.Yaşamaktan yazmaya zamanım kalmıyor.Mutluyum, huzurluyum..Tam hevesleniyorum yazmaya araya başka birşey giriyor boşver biara yazarım diyorum ama birtürlü olmuyor.

Bu durumda birazda okur olma zamanının geldiğini kendime hatırlatsam da olmadı onuda beceremedim .

İşimi çok seviyorum ve her gün severek gidiyorum.Bu sene benim yılım oldu galiba.senden çok şey bekliyorum hadi bakalım dedim..yüzümü kara çıkarmadı.

Geçen hafta doğum günümü kutladık.Bi yaş daha yaşlandığımı üzülerek belirteyim.Doğum günlerimde kendimi özel hissetmek, hediyeler almak gibi çok fazla beklenti içine girmiyorum hatırlanmak dışında.Garip bir hüzün yaşadım o gün.Yaş ilerliyor diyemi yoksa kazık kadar oldumda bi baltaya sap olamadığımdan mı bilemiyorum.İlk başta bana çok anlamsız geliyor kutlamalar falan ama sonradan çevremde sevdiğim insanların bana 'iyiki doğdun, iyiki varsın, nice yaşlara' gibi güzel cümleler kurmaları bu günün içimde önemli olduğunu hissettiriyor.Öyle ahım şahım bi kutlama olmadı, evde kutladık.patronum ve yengem doum günü pastası almışlar.2 pastayla girdim bu yaşıma.Her yaş günümde 'kutlanmalımı yoksa kutlanmamalı mı?' diye kafamda kendime sorup dururken bir yandanda karamelli pasta hayali kurarım hep.Bu senede karamelli pastam vardı.

......

Buarada blogumun adresini değiştiricem yakında, faceden de gereksiz herkesi sildim, son olarak telefon numaramı değiştirmek kaldı, birde yeni msn adresi aldım.Hayatımda yeni değişiklikler yapıyorum yavaş yavaş.Hüzünlerden kurtuldum artık varsın olsun aksaklıklar en azından ne istediğimi biliyorum.Daha kontrollü bi hayat..her şeyden ders aldım, tecrübeliyim artık.eskiyi silip yepyeni bir pencereden bakıyorum hayata.

Sonunda oldu ve herşey yolunda

2010-12-01T13:19:00.000-08:00

Memleket turum sona erdi.Süper şeyler oldu.Giderken tanıdık bir aile ile beraber gittim özel araçla gittiğim için çok güzel ve rahat geçti yolculuğum.Hatta biyerde durup piknik bile yaptık.Ama gelirken çok yorucuydu yinede özlemişim yolculuk yapmayı.İri kalçalı bi teyze yan koltuğa oturana kadar herşey güzeldi.Bu teyzelerin suratında nedense sürekli bi memnuyetsizlik var sanki o koltuklar yıllarca onların altında ezilmemiş, yıllarca onlara hamallık yapmamış gibi..Yol boyunca cama yapıştım kaldım.İçerdeki gürültü yetmiyormuş gibi birde teyzenin horlaması tam bi kabus gibiydi..Yanımda pembe şirin mp3 üm bide otobüste tv nin olması çok iyi oldu.Kulaklığı kulağıma takınca ne zır zır ağlayan çocuk seslerini nede vır vır konuşan kadınları duyuyordum.Cumartesi eve döndüm.Gelir gelmez net kesildi borcundan dolayı.Neyseki hallettik.Yengem sağolsun.Süperlerden biri iş konusunda oldu.Memleketteyken eski çalıştığım fotografçı şirketinden patronum aradı.(Naci değil ha..diğer ortak.)Ve ben işe başladım.Eski meslek fotoğrafçılığa, sevdiğim işe geri döndüm.

Gelelim asıl meseleye...
Ben memlekete gidiyorum diye nişanlımda geldi tatil bahanesiyle.Hemen hemen 4-5 gün sürekli görüştük.Her görüşmemizde ayrı bi kaosla evlerimize dönüyorduk.Kavga, gürültü, stres ve üzüntüden ne ablama ne de canım dostuma içimden geldiği gibi zaman ayırabildim.Kavgaların detaylarını tek tek anlatmak istemiyorum.Geçti gitti.Ve ben 'benim için imkansız' dediğim olayı gerçekleştirdim.Ayrıldım.Oraya giderken kafamda böyle düşünceler yoktu..dedim ya imkansızdı, demekki gerçekten hiçbirşey imkansız değilmiş.Ne korkular ne sıkıntılar yaşadım bitirdiğim için ama herşeye değdi ve ben çok mutluyum şuan.Canım ablam, eniştem, canım dostum, canım yengem en büyük destekçim oldular, teyzem ve eşide aynı şekilde.Annem ve babamın tepkileri başta olumsuzdu ama karşı tarafı anlattıkça ve benim kararlılığımı gördükçe durumun ciddiyetini anlamaya başladılar.İçimdeki özgürlüğü, heyecanı yeniden kazandım yeniden doğdum sanki.Yıllardır birinin esiri gibi yaşamışımda serbest kalmışım gibi.O kadar büyütmüştüm ki bu durumu gözümde, madem yapamıycam karşı tarafın bitirmesini beklerim dedim.Ama öyle bişey ki kabullenmek istemiyor bi türlü.Oysa herşey kötü gidiyordu aramızdaki sorunlar devleşmeye problemlerde acı tat vermeye başlamıştı uzunnn zamandan beri...bunu ne ailesi ne de kendisi anlamak istemedi.Ayrılınca kötü ben oldum tabi onlar tarafından ama ben bunları hiç düşünmüyorum çünkü olması gereken oldu.Çok dua ettim ve dualarım kabul oldu.

Mutluyum, huzurluyum...size yazmak için acayip sabırsızlandım.Hayatımda herşey yoluna giriyor.Nazar değmez umarım.

Artık tek başıma şarkı dinleyebiliyorum, gece kafamı yastığa huzurla koyuyorum, umutsuz değilim Hani hep derdim ya 'tam anlamıyla mutlu olamıyorum.' diye..Artık öyle değil.. en azından şimdilik..içim kıpır kıpır..

...................

Bugün yeğenim Nisana oyuncak bi lap top aldım, almaz olaydım..kafamı şişirdi, cırtlak sesli bi kadın konuşup duruyor her düğmeye bastığında, ama almasaydım benim lap top elden gidecekti.Çünkü hergün bücürle kavga ediyoruz benim lap top yüzünden.Sırf onun için kaç gündür yazımı yazamadım.Neyseki kandırdım bugün.Ne kadar başımı şişirsede...)

Haris Alexiou-i diki mas (şarkının adı böle sanırım) son zamanlarda en çok dinlediğim en güzel şarkı.dinlemek lazım.

Her Mevsim İçimden Gelir Geçersin

2010-11-06T13:42:00.000-07:00

Buraya hep mutsuz mutsuz takılmak istemiyorum aslında.iş yok güç yok, para yok pul yok...monoton bi hayat..etrafımdakilerde hep mutsuz, umutsuz, dengesiz..

Haftaya memlekete ablamın yanına gidiyorum.Orda biraz kafa dağıtmak istiyorum.Yinede tam anlamıyla mutluyum diyemiycem.Ya bu benim kanımda var heralde..Tam bi mutluluk hali mümkünmüdür arkadaşlar!Sizi bilmem ama kendi şahsım adına hiç o duyguyu tadamadım.Herşey güzel giderken bi baktım sap gibi kalmışım ortada..ne gelen var ne giden ne de beni sallayan, bi bakıyorum herşey aynı değişen hiç bi p.k yok.Önce geçer deyip kendimi teselli ettim ama zamanla baktım içimde örümcek gibi salmış ağlarını.

Ama çevremdeki insanlara karşı da sürekli sorunlu insan imajı da vermek istemem..en azından bunun için çaba gösteririm, ne kadar doğru bilemem tabi.

İçten bakışlar içten gülüşler sergilemek istiyorum ama bi kaç gülüşten sonra kendi içime dönüyorum tekrar çaresiz derin duyguların içinde boğulmaya başlıyorum.sessizleşiyorum gün geçtikçe.Halbuki ne kadar çok çaba sarfediyorum kimse anlamasın diye günden güne yeni maskeler üretiyorum yeni olaylara karşı kendi ellerimle.Tek kişilik dev bi kadrom var yani anlıyacağınız.

Ama gece olunca kafamı yastığa tek başıma koyuncaa belirir o gerçek duygular.Çok zor çokk. İşte o an yük üstüne yük biniyor.

......

Eskiden akşamları uyurken mp3 dinlerdim iyi gelirdi şimdi şarkı dinlemek bile istemiyorum.Oysa öyle güzel bi mp4 üm varki artık.Pembe şirinmi şirin bişey.canımdan öte biri aldı.Ben anca tetris oynuyorum uyumadan önce bide sabah uyanınca.Ben artık şarkı dinleyemiyorum yalnızken helede akşam olunca.

Offf amma bunalım takıldım..ya böleyim işte ben..içimdeki insan bu! ben napim.benim gibiler var ama dimi..Burdan hepinize selam ediyorum.yalnız değiliz yani.

ama çok şükür ki benim dünya tatlısı güzeller güzeli yeğenim var evde.çocukla çocuk oluyorum diycem ama o çocuk deil artık kocaman kız oldu.iyiki var iyikii.

Kahvaltı Vakti ve Yeni Bir Mim

2010-10-05T00:54:00.000-07:00

Pazartesi;

Söylemesi ayıp çok da güzel uyanmışm, bir görseniz yanaklarım al al..Hemen kendime üçü bi arada yaptım..Bacaklarımı ortadan ayırıp tavana baktım..Ne düşünsem ne düşünsem diye düşündüm.Hep dedim iyi şeylermi düşünücem, birazda kötü şeyler düşünüyüm dedim..öyle ya, ben gey miyim ki hep iyi şeyler düşünüyüm?..Ecinnileri düşündüm..Onlar ne ya?..Nasıl tipler?.. Kapkara şeyler..Bunlar niye ortdadaki? diye düşündüm.Bunları ortadan kaldırmanın yolu yokmu ? diye düşündüm..Düşündümde düşündüm ..'' Allah sizin belanızı versin'' diye konuyu kapattım...Uyumuşum..

......

Uykusuzu en çok Fırat için alıyorum.Bu yazıyı da Engin Günaydın'ın Uykusuz dergisindeki Kahvaltı Vakti köşesinden aldım.:)

......

Gelelim asıl konumuza.Sevgili Son Vagon yazarı Stumscream beni mimlemiş.Çook teşekkür ederim.Bu masaüstü paylaşmaca mimidir.Bende kendi masaüstümü gururla yayınlıyorum.:)

Ve bu mimi,

Supermen

Hayat Belki Bazen

Jacqueline ve

Tutsi 'ye paslıyorum.

Bu yaz olumsuz ne yaşadıysam hepsini bi çuvala koyup okyanusa fırlatasım var

2010-09-21T03:14:00.000-07:00

Bu tantananın içinde ben hep kaçış, kurtuluş, nefes alacağım bi yer, huzur vs. arayışları içine girince tesadüfen thy de alım olduğunu öğrendim.
Gideceğimden deil de öylesine bi hışımla başvurdum.Nasıl olsa alıştım gidip gelmeye.Tarih yaklaşıyor belki bu sefer olur ümidiyle iyice bi gaza gelmişim.Bizimkilerden uzaklaşıcam kafamı dağıtıcam, bu baskı dolu sıkıcı atmosferden kurtulunca sağlıklı düşünebilicem, artık kendi ayaklarım üzerinde durucam, ben böyle uzak olunca bizimkilerde insafa gelip istediğim şeyleri ikiletmeyecekler..
falan filan diye hayaller kuruyorum.İşyerimden izini kopardım 2 günlüğüne, 2 gün sonra gidicem ama hala bizimkilere söyleyemedim.Neyse bi akşam 'baba ben istanbula gidicem haberin olsun.'dedim.Dememle odadan çıkmam bir oldu.Konuşmuyoruz ya arada hala soğukluk var.Oda hatasının farkında üzülüyo ama beni ezdi geçti bikere, böyle üzülmesi hiçbişeyi geri getirmiyor ayrıca unutturmuyorda.Neyse bişey demedi, buda 'tamam' demektir.Görüşmem 11 indeydi sırf işyeriyle sorun çıkmasın diye 10 una bilet aldım.Arkadaşım da illa 9 u akşamı bin diye ısrar etti.O çalıştığı için birbirimizi daha fazla görelim birlikte zaman geçirebilelim diye söylenince tamam dedim hemen bileti o güne aldırdım.Tamda sıcaklara denk geldi gidişim.Kardeşim karşıladı beni.Ordan mado ya gittik arkadaşımda oraya geldi.Sigara içcez ya illa dışarda oturduk.Ne güzel dondurman var senin öyle ya kıçımdan ter aka aka nasıl yedim bilmiyorum ama bayıldım.Kardeşimi uğurladık, biz oturmaya devam ettik baya dertleştik sonra eve gittik.
Ertesi gün görüşmeye gittim sabah işlemler bittikten sonra bisonraki güne mülakat var dediler.İşyerine haber verdim ses tonları değişti hemen.1 gün daha kalsam şirket batacak sanki.Nefret ediyorum böyle bencil ve öküz işverenlerden.Ertesi gün gittim mülakata artık tecrübeliyim ya daha rahatım çoğuna göre.Biyandan kızları süzüyorum, kimi sandaletle gelmiş kimi kafasında gözlükle görüşmeye giriyor,kimi askılı elbiseyle gelmiş, kimi kot pantolonla..Şaşkın şaşkın bakıyorum tabi.Çünkü yıllardır bana işgörüşmesine kumaş etek yada pantolon ve gömlekle gidileceğini öğretti çevremdekiler, hocalarım, ailem, arkadaşlarım en çokda thyde çalışan arkadaşım.Sanki ben etek, gömlek ve topuklu ayakkabıyla gidince ne değişti.O bahsettiğim kızlar ertesi güne tekrar çağırıldılar.Kot pantolonlu hariç.
Yine aynı hayalkırıklığıyla çıktım ordan.Sabahtan beri o sıcakta o ayakkabılarla beklemekten haşatım çıktı.Araçla mecidiyeköye gittim, bana çok yardımcı olan burdan bi arkadaşımı görmeye.Ordan otobüse bindirdi beni.Kafamda bi ton düşünce, bitaraftan uyku bastırdı, gömleğim ter içinde, eteğim desen yapış yapış, bacaklarımın arasından ter damlıyo.Daha eve gidicem hazırlanıp valizi alıp otobüze yetişecektim.Eve dönerken otobüsten indiğim mesafe ile ev arasında 2 kılometre var.Eğer 1.etaptaki güvenlik görevlisini atlatamassam okadar yolu yürüyecektim. Görevliye, ' Yanlışlıkla burda indim, beni bu halde yürütmeyeceksiniz dimi.' dedim.'Bu seferlik böyle olsun.' dedi.Derin bi oh çektim ve eve doğru yürümeye başladım, eve yaklaşırken bizim sitenin görevlileri benim karşı siteden geldiğimi görünce tip tip baktılar ama ben bozuntuya vermedim hiç.Biraz ilerledikten sonra dayanamadım çıkardım ayakkabıları.O günden beri topuklu ayakkabı giymiyorum.

.....

Eve dönünce işimdende oldum.Bu izin yüzünden sorun çıktı bende bastım istifayı.Kaş yapim derken göz çıkardım.Yaklaşık 1 ay iş bakıyordum.Evdekilere söylemedim işten çıktığımı.Başka bi iş bulurum ondan sonra söylerim dedim ama bu kadar uzun süreceğini bilemedim.Evdeki durumlar gergin olunca bu durum benimde işime geldi açıkçası.Gezdim, bol bol denize girdim.Ama fazla uzun sürmedi bu tatil, çünkü grip oldum.Öldürmez süründürür derler ya aynen öyle oldu.Önce geçer dedim, hastaneye gidip sıra bekleyemem, o çileyi çekmek için daha gencim dedim ama mecbur kaldım çünkü kulağım tıkandı.İlk defa başıma geldi yaz gribi ve kulak tıkanıklığı.Zar zor doktora gittim.Bana ilaç yazar gönderir diye beklerken üstüne 'senin burnun sola kaymış, onu düzeltelim.!' demezmi.Haydaa bu nerden çıktı dedim içimden.'Haftaya gel, tahlillerini yapalım.' dedi.Düzeltelim diyince bende şu gelinlerin kuaförde kafalarını koydukları makina gibi bi makinaya giricem düzeltecek sanıyorum.Ama ameliyat diyince dona kaldım şaşkın şaşkın bakıyorum.O şaşkın halimle çocuk gibi çıktım ordan, neredeyse ağlıycam, niye?: çünkü doktor bana ameliyat olcaksın dedi.) Ben iyice araştırdım bu meseleyi acelesi yok ama öyle yada böyle bigün mutlaka yatıcam bıçak altına.Hatta estetik de yaptırsammı diye düşünmüyor değilim.Şöyle fındık gibi bi burnum olsa fenamı olur:P

Bayramda evdeydim.Hiç bayram havasında değildim oyüzden sık sık uyudum.Yengem, Nisan ve abim 1 haftalığına memlekete gittiler bayramda.Çok zor oldu benim için.Ama neyseki onlar yokken istbuldaki kardeşim geldi.

...Yaz bitiyo diye moralim çok bozuk.Burası terkedilmiş şehir moduna giriyor buda beni psikolojik olarak etkiliyo.Gazetede okudum, 'Sonbahar depresyonuna girmeyin!' diye bi başlık vardı.Yazın bitimi, güneşli günlerin azalması, okulların açılışı, sorumlulukların artması, iş güç insanda ruhsal sorun yaratıyormuş.Bu depresyon en çok kadınlarda görülürmüş, kaygı ve endişeyi en çok biz yaşadığımız için.Offf hayat ne kadar zor..Sanırım ben sonbahar depresyonuna girdim.

Çaresizlik Nasıl Bişeymiş, O Gün Anladım

2010-08-29T04:55:00.000-07:00

Geçen ay bizimkilerle konuşmaya karar verdim.Bu benim verdiğim ilk kararım olacaktı ve sonuna kadar da arkasında olacaktım.Ama bi türlü o ortamı yaratıp söyleyemiyorum.
Dokunsalar ağlayacak durumdayım.Zaten daha ben anlatmadan beni anlamayacaklarını düşünüyorum ve pek de bişey değişmeyecek sanıyorum ama herşeye rağmen en azından mutsuz ve sorunlu bi ilişkimiz olduğunu bilsinler diye anlatmakta kararlıyım. özellikle annem yokken konuyu açmak istedim çünkü ikisinin birden üstüme geleceğini kaldıracak gücüm yoktu.Yanımdada mutlaka yengem olacak öyle ayarladık.Ama o da baktı ben bitürlü anlatamıyorum ikide bir'senin konuşacağın yok, hadi boşver stres yapma kavak yellerine bakalım bitecek bakamıycaz.' diyip durdu.
Dediği gibi oldu ve ben konuşamadım, çıktım odama uzandım yatağıma kara kara düşünürken uyuya kalmışım.Sonra yengem geldi uyandırdı beni.Konuşmuş benim yerime, anlatmış herşeyi.Bizimkiler beklediğimizden az tepki göstermişler.Üstümden büyük bi yük kalktı sanki.Ertesi gün babam benimle konuştu, baya büyük bi tepki beklerken ben, tam tersi daha sakindi anneme göre.Ama evde matem havası vardı.Uzun uzun anlatmak istemiyorum çünkü yazdıkça o anları tekrar yaşıyorum hatırlıyorum ve üzülüyorum.Babam bitirme nedenlerimden dolayı bana hak verdi ve ailesini aradı.Problemin tamamen karşı tarafa ait olduğunu benim bunları haketmediğimi kendilerine bi çeki düzen vermesi gerektiğini falan konuştu.Neyse ertesi gün babam telefonda bize gelmelerini söyledi.Hem yüzyüze konuşuruz hemde bi sonuca bağlarız diye.
1 hafta sonra babasıyla birlikte geldiler.Ben hala kararlıyım.Aileler biraraya geldi konusmak için.Ben başladım konuşmaya ama nasıl kalbim küt küt atıyor: 'artık sevmiyorum seni, yeterince yıprandı bu ilişki verdiğim kararın arkasındayım, kimse üzülsün kırılsın istemiyorum, umarım hepiniz beni anlayışla karşılarsınız.'dedim.Daha sözümü bitirmeden tepkiler baskılar başladı zaten.Karşı taraf bu konuşma üzerine özür diledi.Sürekli 'herşey yoluna girecek, artık değişicem istediğin gibi olucam, sen mutlu olasın diye çaba göstericem.Yeter ki geçmişi unut, bi sünger çek, eski günlerle şuanki zamanı kıyaslama hiç, ben seni deliler gibi seviyorum, seni bırakıp başka biriyle asla yapamam bunu kabullenemem...'gibi birsürü yorum yaptı.burda kaldıkları süre boyunca bu sözleri defalarca tekrarladı durdu.Hayır kabullenemiyor bittiğini ve erkekliğe bok sürdürmüyor aklınca.ama benim için zerre kadar bişey ifade etmiyor o sözler.Çünkü çok geç kalındı söylenmek için ve uygulamak için, zamanında olmalıydı önem kazanması için ama olmadı iş işten çoktan geçti.biyandan da babam 'yazık olur ikinize bunca zaman bi sorun yoktu, şimdi ne oldu da hemen böyle düşünüyosun.Bi şans daha ver, olmazsa yine atarsın yüzüğü' diyip duruyor.Sanki karşısında çocuk var..Bende 'bardağı taşırdı son noktaya geldik, ayrıca size problemleri anlatmak kolay deil anla işte ne kadar uzakmışız birbirimize dedim.'Sonra devam etti 'biz elaleme ne deriz, millet bu kadar zamandan sonra acaba ne oldu da bitti diye söylenip duracak.Benim boynumu eğmeyin millete karşı ne var bu kadar büyütülecek...' Diğeryandanda onun babası araya giriyor 'aranızdaki problemler düzelmeyecek şeyler değil, inanın bunlar çok doğal, siz yıllardır ne sorunları aştınız,bunlarıda aşarsınız, yazık etmeyin kendinize.' dedi.Ama yıllardır ben o sorunları nasıl çözdüm yada çözemedim bunu kimse bilmiyor.Ve ben bu kadar açık nett kararlı olduğum halde dinletemedim derdimi kimseye.Okadar kötü günlerdi ki neye nerden başlasam bilemiyorum.

Bigün sabah işe gidiyorum babam aradı.
Nasılsın dedi.
Bende nasıl olabilirim ki dedim hayatımı mahvetmek için elinizden geleni yapıyosunuz dedim.
Çabuk eve gel dedi bu iş bitsin burda dedi.Kimseyi oyalamanın manası yok dedi.
Gelemem işe gitmem lazım dedim.Korkuyorum çünkü, eve gitsem yerler beni.İşe gittim yengem aradı babam 'bu iş bıtsin artık ama kızım falan değil artık demiş, evlatlıktan red edicem.ne hali varsa görsün.' demiş Bunları duyunca yıkıldım tabi, babam bana nasıl böyle bişey diyebilir, ben bunları dedirtecek, onu böyle derinden yaralayacak ne yaptım diye düşünüp durdum, bişey düğümlendi boğazıma kendimi çok yalnız hissettim.O an yeni bi hayat başladı sanki benim için.Gurur yaptım artık beni bu kadar kolay silen bi babam olduğu için bende onu silerim dedim.

Sonra işyerime gelip benı arabayla aldı.Eve gelene kadar ağladı,'Ağlama baba ben yanlış bişey yapmıyorum, yapmadım da..Hem sen iyi bi baba olsaydın bu durumda beni evlatlıktan red etmeyi düşünmezdin arkamda olurdun.'dedim.Söylendi durdu.Tek düşündüğü elaleme ne der ne açıklama yapar.Ben bunları duydukça daha çok sinirlendim.Beni düşünen yok sırf kendi egoları kendi hayatı için benim mutsuz olmamı göze alıyor.başka bişey değil yani.

Eve gelince aynı kişiler toplandık yıne.annemi babamı kovdum resmen odamdan.çünkü annemde çok ağır konuştu.Eğer biterse evden kovacakmış beni,sokakta yatacakmışım, ben hiç bir güzelliği haketmiyomuşum dedi.Bunları ağlamadan yazmak imkansız benim için.Yazarken sıradan geliyor olabilir ama o an bunları duymak yerıne yerın dibine girmeyi tercih ederdim.Ve tüm bu lafları hayatımdan çıkarmaya çalıştığım insanla babasının yanında söyledi bana.okadar baskı ve korku sonrası bi şans daha verdim.
Başka çare bıakmadılar bende.

Yıllardır her şeyin iyisini biz biliriz, sen kendi hayatın için karar alamazsın düşüncesinde, yaptıklarımızı beğenmeme, "niye yaptın", "nie bize sormadın", "yanlış yaptın" diye diye sümsük, ezik bir birey olmaya ittiler beni farkında olmadan.Bazen onların tepkilerini anlamlandıramadığım gibi arkadaşlarım arasındada bocaladığım oldu.Ve bu durumu anlamayan arkadaşların eleştirisine maruz kaldığım zamanlarda oldu.Bi ailenin insanın hayatında ne kadar olumsuz etki ettiğini daha iyi anlıyorum.

Üzgün Adım İleri Marş, Nasıl olur Demeyin?

2010-08-05T13:53:00.000-07:00

Yıllar önce üniversteye ilk adım atacağım gün..Ablamda kalacaktım.Ne salakmışım şimdiki aklım olsa ablamın olduğu şehri yazarmıydım hiç.O zaman ki çocuk aklımla böyle büyük bi eşşeklik yaptım ve hala cezasını çekiyorum.Babamın çok eskiden samimi olduğu iş arkadaşı da okuduğum yerde yaşıyordu.Benim orda olduğumu duyunca tanışma amaçlı yemeğe davet ettiler.Bi kızı bide oğlu vardı.Zaman geçtikçe samimi olduk.Kız da benimle aynı okulda okuyunca daha çok birlikte zaman geçirmeye başladık.Yeni bi ortam yeni bi düzen hiç arkadaşım yok bide ablam ve eniştemle Sürekli abuk subuk şeylerden tartıştıkça, onlara dahayakın oldum.Zamanla evin oğluyla aramızda duygusal bişeyler oluşmaya başladı.Hayatımın ilk aşkını orda böyle bi ortamda bulmuş oldum.Ama bende bi aşk var anlatamam.Leyla gibi olmuşum.Sabah akşam görmek istiyorum, görüşmediğimiz zamanlardasesini duymak istıyorum, her fırsatta evlerıne gitmek için bahaneler arıyorum falan.O başta benim kadar değildi çünkü
dersaneye gidiyordu önünde büyük bi sınav vardı(öss).Zamanla duygularımız karşılıklı oldu.Ailesi başta karşı çıktı sınav için.Belki benim onun hayatında olmam ders çalışmasına, konsantre olmasına vs engel olabilirdi diye düşündüler hep.Ama biz sürekli planlar yaptık belli günlerde belli saatlerde görüşecektik.Herzamanda yaptıgımız planı sadece 1 gün uygulayabiliyorduk ertesi gün bütün
kuralları unutmuş oluyorduk.Okadar seviyorduk birbirimizi ama bi okadarda hayatı zindan ediyordu bana.
Mesela okul gezilerine katılmama asla izin vermiyordu, adam gibi benimle de gelmiyordu.Ben de ona inat giderdim ama salya sümük ağlardım, çünkü öyle msjlar çekerdi ki günümü zehir etmek için sonundada başarırdı.Arkadaşlarımada çok karışırdı.Bi erkekle samimi olmam dost olmam kesinlikle tersti ona göre.sanki iranda yaşıyorduk.Beni kızarkadaşlarımdan bile kıskanırdı.Onun yüzünden kaç yıllık samimi dostumla aramız bozuldu.Bazen kendimi köle gibi hissederdim, her yap dediğini zorla yada başka şekillerde mutlaka yaptıran bi insandı.Genel olarak hep prensiplerimin sınırlarını zorlardı.Çok anlayışsız kendi egolarını düşünen bencil biriydi.Ama ben saftım işte seviyordum sesimi çıkarmıyordum.yaklaşık 1 buçuk yıl böyle çocuk gibi deli dolu bi aşk yaşadık herşeeye rağmen.Sonra okul bitti ben eve döndüm.Yine kopmadık 3 yıl da öyle devam ettik.Ama genelde hep ayrıydık.
Sadece yazları görüşebiliyorduk.Sonra ailesi ailemle görüşmüş ciddi anlamda bişeyler olacak gibi konuşmalar geçmiş.O yaz bizim ilişki koptu kopacak.Son demlerimi yaşıyorum ben.Çünkü büyüdüm gözlerim eskisi gibi görmüyor, bişeylerin farkına vardım ve artık son noktayı koyma zamanı gelmişti.

Ama sanki evlenmişim de boşanma kararı almışım gibi tepkiler görüyordum çevremden.Annem babam lanet olası ablam hepsi bi yandan.Nasıl oldu bilmiyorum hatırlamak bile istemıyorum.Aileler arasında yüzük taktık.DUygularım hala taptazeydi O yüzden yinede iyiydim.Bikaç gün sonra bunlar ailece döndüler memleketlerine.Artık nişanlı bi kızdım.Ama mutluydum, çünkü çok hayal kurmuştum içinde onunda olduğu birsürü hayal..Sözlenmeden önce üniversteyi kazandı.

Sözlendikten sonra adam 180 derece döndü.İlgisiz, umursamaz, sürekli ukala tavırlar, burnu 5 karış havada yeni üniverstye başlayan havalı bebeler gibi.Halbuki üniversteye başladığında 24 yaşındaydı.Tabi durum böyle olunca biz sık sık tartışmaya başladık, iletişim sıfır, ben anya dıyorum o konya anlıyo, her söylediğim batıyo, onunkide bana.Böyle gittikçe soğumaya başladım.Sorunları anlatamıyorum bizimkilere, ezilip büzülüyorum bu durumda.Babama yengem bikaç defa sordu 'niye hiç aranız nasıl diye sormuyorsunuz?' dedi babamdaki kesin ve net cevap 'kendi yaptı
kendi istedi' oldu.Böyle bi tepki karşısında cesaretim kırıldı, babamla asla konuşamayacağımı anladım.'Annenle konuşsaydın o daha iyi anlardı.' demeyin çünkü annem sizin anneleriniz gibi değil.

İçimde hep keşkeler kaldı.Üzüldüm..düştüğümüz bu duruma hayallerimin bu kadar kirlenip yok oluşuna..

Sonrasında neler olduğunu da anlatıcam.

Tuhaf Bi Süreçteyim, Bomboşluk Adı

2010-07-30T00:58:00.000-07:00

Kışın yaz gelecek diye yengemle ne hayaller kurardık, sırf moral olsun diye.Nisan büyüyecekti, artık kolundan tutup denize gidebilecektik.Genelde her yaz ablam gelir tatile, ve tüm yazımızı mahveder giderdi.O bu yaz gelemeyeceği için mutlu-mesut sakin güzel bi yaz olacaktı bizim için.
Ama herzaman hayat istediğim şeyleri vermediği gibi bu yaz da afedersiniz ama ağzıma sıçtı bıraktı.Yani bu aralar dibe vurmuş durumdayım.
Bizimkiler ev aldılar memleketten.Evin müteahhiti eniştemdi.Bi ton sorun çıktı aralarında.O kadar hevesliyken bi anda herkesin keyfi hevesi kaçtı.Yaza böyle bi giriş yaptık.Sonrasında en yakın arkadaşım boşandı.hani bahsetmiştim önceki yazılarımda, işte o arkadaşım.Bu kadar basit işte, önce dava açıyosun iki taraf da sorun çıkarmıyorsa, anlaşmalı bi ayrılık sözkonusuysa o gün içinde resmen boşanıyosunuz.ilişkiyi bin bir zahmetle evliliğe taşıdıktan sonra bin bir zahmet daha harcayarak bitirmek.O kadar yıl hiç yaşanmamış gibi bir anda kopuyosun..ayrı ev ayrı 2 insan ve yeni bi sayfa açma çabası.bir nevi çilekeşlik.İnsanı yaralıyor elinde olmadan, sonuçta bi aile parçalandı.Hiç zamanında yapıldığına rastlamadığım eylem. hep zamansız, hep geç...oysa problemleri çocuk olmadan önce de vardı.Ama illa bişeyler düzelirken mutlaka birilerinin hayatı alt üst olacak ya, işte bu son un ardında olan çocuğa oldu.

Boşanmak kötü bir şey değil tam tersine iyidir, uzun düşünmeler ve sorgulamalardan sonra verilmiş bir kararsa.Ama toplumumuz buna normal bakmıyor malesef özelliklede kadını suçluyor kocanı elinde tutamadın, evin huzurunu bozdun, çocuklarına iyi ana olamadın gibi eleştirilerde bulunuyorlar.Sırf bu bakış açıları ve eleşştiriler yüzünden çoğu kadın evliliğini sonlandıramıyor ve kocasının işkencelerine katlanıyor o huzursuz ev yaşamına geri dönuyorlar.Evlilik süresince evde kocasının yada karısının aşağılamasını yaşıyorlar boşandıklarında bi de toplum konu komşu namus bekçileri onları aşağılayacak.
iki ucu boklu değnek.Ama olmuyorsa zorlamanın da manası yok.

Kendimle ilgili hiç bahsetmediğim başka bi konu daha var.Belki okuyunca çok şaşıracaksınız.Beni kafanızda hayal ettiğiniz kimlikten çıkarıp başka bir kimliğe sokacaksınız.Bunları yazmazsam eksiklik hissediyorum blogumda ve kendimde.ben içimdekileri yazıya döktükçe deşarj oluyorum.
Şuaralar pek zamanım olmadığından yazamıyorum ama yakında yazıcam.

Evdeki büyük parti pijama partisinden ibaret oldu

2010-05-28T01:09:00.000-07:00

Tatil izni bitince annemler orda kaldı ben ve yengem birlikte döndük.Dönerken aslında 22 saati otobüsle gitmeyi gözümüz kesmedi.Oyüzden uçak bileti baktık.Ama fiyatlar çok kazıktı ve kalkış varış saatleri bize uymadı.Tek çare otobüs kalıyo, hiç keyfimiz yok tabi.En azından tv ve internet hizmeti sunan otobüs firması olsun dedik.Öylede yaptık ama bu tam gelişmiş olanından değildi ( hani koltuk aralarında baya bı mesafe olanlardan) Bildiğiniz otobüstü tek özelliği tv ve internet olması.
İnterneti hiç kullanmadık.Çünkü lap topu dizimin üstüne koysam sığamayacaktık koltuğa sıkışıp kalacaktık o derece yani.Bidaha otobüsle gitmeye töbe ettim.
Neyse biz yolda gelirken hayaller kuruyoruz şimdi, pijama partileri yapıcaz, sabaha kadar içicez, gezcez tozcaz.Kafamıza göre takılıcaz, odamda rahat rahat sigara içebilicem, eve birilerini atıcam falan:)
Ama 2 hafta oldu ne parti verdik ne içtik.Tek keyfim odamda sigara içebilmem oldu bide kızlarla içmeden sabahladık pijamalarla.Çok özledik bizimkileri, Nisan burnumda tütüyo.Telefonda konuşurken utanmasam ağlıycam.Kurban olurum ben ona ya hayatıma ne kadar çok renk katıyormuş, mutluluk saçıyormuş meğersem.Sabırsızlıkla bekliyorum gelmesini.

Bu hafta sonu sınavım var, yine Aydına gidicem bugün.Ama sınav giriş belgem yok.Postacının anlattığına göre; biz evde yokken postacı gelmiş, evde olmadığımızdan belgeyi komşumuza bırakmış.komşuda 'yok vermedi' diyo.2 arada kaldım şimdi hanginize inanıcam ben?bu postane ve postacılardan çektiğim yeter artık..olan bana oldu.Bugün gidip giriş belgemide aydından alıcam.sırf bunun için erken çıkmam gerekıyor, hemde bu sıcakta..

Ama annemler yokken baya sorumluluk biniyomuş insana, paranoyak oluyo insan.Atatürk'ün bi sözü var "Mesulıyet yükü, her şeyden, ölümden de ağırdır." diye.Neredeyse bu derece oldum.Acaba tüpü kapattım mı,kapıları kitledim mi, çeşmeler kapalı mı, pencereyi açıkmı unuttum falan filan diye yaptığım şeyi defalarca kontrol ettiğim oldu.Meğer bizimkiler varken kafam ne kadar rahatmış ev konusunda.Okadar titiz davranmama rağmen başımdan acayip bi mesele geçti.Geldiğimizden beri evde fırsat bulup temizlik yapamadığım için geçen pazar sabah kalkıp ortalığı toparladım.Akşama kadar sular kesikti belediyenin halt yemesinden.Ptesi sabah kalktım hala su yok.Tabi pazar gününden actığım çeşmeleri kapatmak aklıma gelmedi hiç.Ben işe gittikten sonra sular gelmiş.İşten dönene kadar sular akmış hemde şarıl şarıl.Allahtan evi su basmamış.Ona şükrettim önce, sonra gelecek su faturasını hesaplamaya başladım.saatte bir havuz nekadar su alır, kaç ton olur, fatura ne kadar gelir ...aslında bu kadar problem yapmamın nedeni bizimkilere nasıl açıklama yapacağımın hesabından kaynaklandı.bisürü tantana yani.ama haberlerı olmadan fatura geldi, neyseki korkulacak bişey olmadı.

Yani bu sorumluluk çok fena bişey.Herkese karşı sorumluluklarımız oluyo.Annem için odamı toplamalıyım, babam için akşam eve erken dönmeliyim, sınavlar için iyi çalışmalıyım, patronum içinde eşşek gibi çalışmalıyım, sevgilime sık sık ilgi göstermeliyim, arkadaşımın önemli günlerinde yanında olmalıyım, hayat için para kazanmalıyım, devlet için vergi ödemeliyim, toplum için iyi insan olmalıyım....
doğduğumdan beri yılyıl üstüme bindirilen bukadar sorumluluğu yapmak zorundayım.Çoğuda başkaları için.Ama kimse bana bunları isteyip istemediğimi sormaz.

Herşeyi salla, anını yaşa!

2010-04-30T01:29:00.000-07:00

Geldim ama çok karamsar ruh halimle yazıyorum yine.Hep söylüyorum yine söylicem;2010'a girerken ne kadar güzeldi herşey ama nedense orda kaldı devamı gelmedi.Hani nasıl girersek öyle giderdi??Dün işe giderken düşündüm hatta yalvardım 'allam nolur hayatımın geri kalanında ne olacağını, hepsini olmasada bikaç yılıgörsem.' (rüyamda bile olsa) yani ona göre davranıcam..çünkü öyle bi çıkmaza girdimki iki ucu pisli değnek.Yeni işimden memnunum şimdilik.sanırım bitek yolunda giden şey iş hayatım.bu hayatta adam gibi bi iş bulmak ve çalışmak kadar sağlam bi iş ortamı kurmak da çok zor.İş ortamı çok önemli benim için.seçme şansın da yok.çok şükür o konuda bi problemim yok.Baş belası biri var birlikte çalıştığım.Onu ilk defa eski işyerimde görmüştüm tesadüfen."ne kadar gıcık, suratsız" gibi önyargılı düşünmüş olsamda tanıdıkça esprili, uyumlu olmasıyla fikirlerimi değiştirmeme vesile olan biri oldu çıktı.bidaa anladım ki önyargılı davranmak çok fena bişeymiş.

.................
9 nisanda Nisanımızın doğum gününü kutlayamadık.hafta içine geliyor diye pazara aldık.Geçen seneki gibi abiler, ablalar, teyzeler gelir diye baya hazırlık yaptık.Doğum gününü kutlayacağımızı 1 gün önceden haber verip davet ettik konu komşuyu.maksat güzel bi ortam yaratmak meleğimiz için.Karşı komsumuza gittim, hem davet ediyorum hemde uzun zamandır göremediğimden muhabbet ediyoruz.Evin kızı evlilik çağına gelmiş ama pek de evlenmeye hevesi olmayan hatta erkeklere başta öcüymüş gibi yaklaşan bi kız.anne de kızına yaşı geldıgınden dolayı biran önce helal süt emmiş bi damat bulma hevesinde.bide ana kız sanki kanka gibiler ikide bir öpüşüp koklaşmalar başkalarının yanında (başkasıda ben oluyorum).Ben annemden böyle sevgi seli görmediğim için bu durumlar bana çok batıyor gerçekten.Lan zaten bütün gün evin içinde berabersiniz, her dakka öpersiniz birbirinizi.sanki birilerine sürekli mutlu, her daim öpüşüp koklaşan, sevgi dolu ana kız imajı vermeye çalışıyolar.Ben annemi öle öpsem kesin altından bişey arar elinin tersiyle iter.
Konuyu evliliğe getirecektim aslında ama nerelere gitti aklım.Geçenlerde biriyle tanışmış arkadaşım.Bikaç defa görüşmüşler.Çocuk ilk tanışmada hemen borcum var, bilgin olsun, msjını vermiş.İyi mi düşünmüş yoksa kötümü yapmış anlayamadım aslında.
İyi yapmış dersek, en azından kızın borçlu harçlı biriyle evlenmeyeceği paralı bi koca istediği belli olmus zaten.Kötü yapmıs dersek, baştan bu kadar ayrıntıyı konuşmasaydı belki daha farklı bi boyutkazanırdı ilişkileri.Annede kız da beğenmiş çocuğu ama sonradan vazgeçmişler.Mesele de çocuğun borclarının olmasıymıs.Yani sonuç olarak konu orda kapanmış.Ne kadar kolay insanın bi anda silebilmesi kesip atması.Ben ilişkilerimde böyle yapamıyorum işte.

DÜn bi çift gördüm kolkola, sevgi dolu bakıyolardı birbirlerine.çok saf ve temiz görünüyolardı uzaktan.Sanki hayat onlara hiç oyun oynamamış, hep gülmüş gibi..Sonra kendime baktım.hayatımı karalama defterıne çevirdim kimseyi silemediğim için.
kimbilir kaçıncı acı kaçıncı isyanım, kaçıncı sil baştan başlamam hayata..hep tam olarak yaşamak isterken hayatı ..tam'ların yarım kalıp hiç olması!!sürekli kendimi sorguluyorum.önümde yollar var ama çok umutsuz.Yine bi karalama yolunda yürüyorum karmakarışık hem içim hem dışım.

...........
Yarın 1 haftalığına memlekete tatile gidiyoruz bizimkilerle.Ondan biraz heyecanlıyım.
ablamı görücem.canım kankamı görücem.uzaktaki sevdiklerime kavuşucam.Dönüşüm çok fena olacak üzülücem yani, şimdiden onu düşünüyorum.Ama yanlış yapıyorum dimi.salla ya! anını yaşa.şimdiki hayat felsefem bu, uygulayabilirsem süper olacak.

resim hayat var filminden alıntı

Mim - Yaratıcı Bloggers

2010-03-30T00:05:00.000-07:00

Rüya yani İçimdeki Ucu Bilenmemiş Kelimelerim mimlemişti beni geçen günlerde.Mimlenir mimlenmez yazamadım çünkü yeni iş, yeni telaşlar, sınav zamanı dersler falan derken kafamı toparlayıp şuraya postu yazamadım.O kadar beceriksizim yani.Blogger ödülümü yayınlamaktan pek bi keyif aldığımı söylemessem olmaz.Rüya çok teşekkür ederim.:)

Ödülün kurallarını yazıyorum hemen..

..beni ödüllendiren blog yazarının blogunun linkini vermek.
..ödülün legosunu yayınlamak..
..7 tane yaratıcı gördüğüm bloggerları ödüllendirmek.
..7 blogun blog adresini yayınlamak
..ödül verdiğim blogları ödülden haberdar etmek.

Kuralları uygulama sırası.

..http://ruyayla.blogspot.com/ Rüyanın blog adresi.merak edenler varsa..

Ödül verdiğim bloggerlar ise:

http://hayatbelkibazen.blogspot.com/

http://cokasik.blogspot.com/

http://stummscream.blogspot.com/

http://jacquelinemontana.blogspot.com/ (jaqulin ben senin bloga yorum yazamıyorum.yaf ne yaptın bloga:))

http://putuhead.blogspot.com/

http://wmina.blogspot.com/

Topu attım size yazmak yada yazmamak gönlünüze kalmış artık, asıl maksadım sizi ödüllendirmekti:) 7 kişi olmadı.Çünkü ben yazana kadar herkes mimlenmiş zaten.

Bu kör talihim nerde olsa bulur beni sobeler, o derece

2010-03-07T12:54:00.000-08:00

Yaklaşık 2 hafta oldu modemim geleli.Ama yazmaya yazmaya alışmışım heralde ki, 2 haftadır internet olmasına rağmen yazamadım.Ben bişeyi ne kadar sallarsam okadar uzar gider aynı bu yazamama durumunda olduğu gibi.
Hala son zamanlarda üzerime cuk diye oturan işsiz amele modundayım.Genel olarak gergin ve resmen pimi çekilmiş el bombasına dönüştüm.Facede bile ne yazsam, ne paylaşsam hemen altına 'işsizlik sana yaramamış, sen çok sıkılmışsın belli.' vıdı vıdılarını yapıştırmaları, konu komşunun 'hala iş bulamadınmı?' sorusu..böyle uzayan giden bir zincir..Herkes ne kadar şanssız ise bende o kadar şanssızım diyip rahatlamak isterdim ama Murphy 'nin kanunları bile işe yaramaz bu durumda.
Hazır boş zamanım varken kursa felan yazılayım diyorum ama zaten yıllarca okuma bahanesiyle aileye masraf üstüne masraf çıkartmışım, şimdi durup dururken yeni bi yük bindirmeyi de gözüm kesmiyor. Netice olarak boş bi insan oldum çıktım.Uzun bir yol oldu, ne bitiyor nede ara verebiliyorum.Bikaç yer var ihtimal verdiğim..
Sabırla bekliyorum.

....Evde yeğenim var Allah tan.Adım adım izliyorum büyümesini.Zamanımın neredeyse hepsi onunla geçiyor.Burada ondan biraz bahsemiştim.İşte ozaman 1.yaşını kutlamıştık.Az bi zaman sonra 2. yi kutlıycaz.
Çocuğum olsa bu kadar bakmazdım heralde.ne yalan sölim onun yerinde olmayı çok isterdim.Gittikçe büyüdü.Saçları uzadı, eli yüzü daha da şekillendi.Geziyo tozuyo, boşboş gülüyo, yiyiyo içiyo yatıyo.'Hayat senin valla! diyorum.Ona bile gülüyo.
Papagan gibi konuşuyor.Yeni kelimeler konustukca şaşırtıyo bizi.Yürümeyi bıraktı koşmaya başladı artık.Hatta sırf koşmak için 'hala meni yakalasana' diye kışkırtıyor beni.Bazen çok şımarınca kızıyorum eline vuruyorum ama ağlamaya başladıktan sonra öyle bir duygu ki dünyam başıma yıkılıyo allah belamı versin diyorum, özür dilemeye başlıyorum, ayaklarına kadar öpüyorum.Ama o bişey yapsa gülmekten kızamıyorum bile.Mesela geçen gün mutfaktan aldığı kepçeyle kafamı yamulttu ama ben salak salak gülmekten başka bişey yapamadım.
Gün geçtikçe şımarıyor.gerçi bende bukadar sevilince en az onun kadar şımarıyorum..
Dün gece ilk defa benimle uyudu.Bu acayip keyifli bi duygu.Uyuyana kadar saçma sapan şeyler söyledi,çok alakasız cümleler kurdu.Mesela bi tanesini yazıyorum;

-Hala bana bitandaa salatak (salatalık) versemisin.(verirmisin)
-salatak bitmiş.dede sabah kalkınca alıp gelecek.
-Dede sabah kaksın akkabısını giysin asın.Telik giymesin aakabı giysin.

özellikle ayakkabı giyecekmiş.Bunu neredeyse 10 defa tekrar etti.Yumurtaya munakak der, portakala pokakal...daha aklıma gelmeyen o minnacık dilinin telafuz etmekte zorlandığı kelimeler.. beni gülmekten yaran, hayret edilesi kelimeler bunlar.

Bide bu yaştan sonra sokakta top koşturuyoruz, yakalamaca oynuyoruz..daha neler ..neler..

......Çocuk olmak bi başka..kendi çocukluğumdan ötürü deil, Nisan'la yaşadıklarımdan ötürü söylüyorum bunu.Öyle yada böyle herkes geçiyor bu yollardan.Hepimizin ortak bi yönü kalıyor mutlaka.Mesela oynadığımız oyunlar, kafamızı gözümüzü taşla topla patlatmamız, kavgalarımız.. gibi.
Ama hep de ablalara abilere özendik..zaman çabuk geçsin büyüyelim dedik.Al işte büyüdük..Nisan olmasa top oynamayı bırak sokakta koşturamazdım bile.Eskisi gibi hayatın tadını alamaz olduk..Büyük olmak çok acıtıyor..dayanıklı olmak için arada çocuk olmak lazım heralde.Nisan'a diyorum hep aklın varsa büyüme diye ne kadar imkansız olsa da..

2010 ve Bu seneki ilk mimim

2010-01-25T05:18:00.000-08:00

En kötü günüm 2009 dan 2010 a girdiğim gece gibi olsun.
Boşuna yazmıyorum bu sözü, laf olsun diyede değil.Hayatımda hiçbir gecem bu kadar mükemmel geçmemiştir heralde.Günler öncesinden planladım o geceyi.Herşey güzel olacaktı.
Sevdiğim insanın yanında olacaktım, özgür olacaktım o gece, içecektim, uçacaktım, çocuk gibi koşacaktım sokaklarda, sabahlayacaktım, canlı müzik dinleyecktim.
Bunlardı hayal listemdekiler.Ne mutlu bana ki böyle küçük şeylerden mutlu olabiliyorum.Bunların hepsini yaptık.Kuşadasına gittim tamda Hande yenerin açık hava konseri vardı.Sahil cıvıl cıvıl.Bizde aldık şampanyamızı patlattık sahilde, içtik..
Harika bi geceydi.belki kelimelerle bu mükemmeliği anlatacak beceriye sahip değilim ama yinede o anı paylaşmasam, yazmasam içimde kalır sora yazık olur ve ben sürekli kafamda yazar dururum kurtulamam o yapışkan huyumdan.
Sonra bi kafeye gittik cümbürcemaat.Biraz canlı müzik dinledik, acıktık dışarı çıktık.sokakta çocuk gibi koşuşturduk.koşunca kuşlar gibi hafif ve özgür hissediyorum kendimi ozaman anladım bunu.biyerde oturduk bişeyler yedik.
Herşey istediğim gibiydi.AzIcık daha içip kafayı bulmak isterdım aslında.kusup rezil olmaktan korktum.çünkü bünye alışkın olmayınca fazla içtiğimde midem almıyor.Yemek yesem löp löp hepsini alır ama içmeye gelince kabul etmiyor.
Bu seneye girerken evde gecirmek istemiyorum demiştim.evet aynen öyle oldu.

.....
Uzun bir ara verdim yazamadım yine.Çünkü modemim bozuldu.Komşudan internet şifresini aldım bende.Ama bu nasıl bir internetse 2 dk da bir bağlantı kopuyor.Bende sabırlı olmadığım için internete pek giremiyorum.Yinede şükür buna.

Geçen gün bi baktım sevgili Supernaut mimlemiş beni.Çok sevindim valla.Geç gördüm ama olsun, mim mimdir.
Mim in kuralları:
* Mimi gönderen bloga link veriyorsunuz.
* Üç kişiyi mimliyorsunuz ve mimlediğiniz kişinin bloguna not bırakıyorsunuz. (‘Ortaya bıraktım, isteyen alsın.’ diyemiyomuşuz.)
Ayrıca olabildiğince bu konuda mimlenmemiş blogları seçmek için özen gösteriyormuşuz)
* Mimlediğiniz blogların da linkini veriyorsunuz.
Bununla bitmiyor tabi, sorularımız var. aşağıdakileri cevaplayacakmışız..

1) Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda ne düşünüyorsunuz?
milletvekillerinin dokunulmazlık zırhı arkasında herşeyi yapmaları anlamına gelmiyor.Ancak kişisel olarak demokrasiden yana
biri olarak kesinlikle kürsüde konuşulanlarla dokunulmazlıktan yanayım.
yasalar çerçevesinde dokunulmazlığın kaldırılması veya sınırlarının farklı çizilmesinden yanayım.

2) Seçim barajı kaldırılsın mı? Neden?
Çünkü ülkemiz temsili demokrasi yöntemiyle yönetilmektedir.%47 oy alan bir parti ne hakla halkın
% 100 ünü yönetir.Keşke imkan olsada binlerce yıl önce yunanistanda uygulanan halkın direk yöneticilerini seçme şansı olsa
ben milletvekili seçiyorum o başbakanı ve cumhurbaşkanını seçiyor.İşte bu yüzden kesinlikle kaldırılmalı bence.

3)Adayların belirlenmesinde nasıl bir yöntem uygulansın?
Bence adayın bulunduğu yerde ikamet ediyor olması, Seçildiği bölge halkını tanıyor olması gerekir.Ayrıca sorunları dile getirecek
ve yeni açılımlar yapacak bilgi kapasitesine sahip olmalı.

4) Yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
Benim haklarımın bağımsızlığı anlamına geliyor.İnsan olarak bunca mücadele ile elde edilmiş haklar bence tekelleşmemeli.

5) (Beşinci soruyu siz belirlemek durumunda olsaydınız neyi öğrenmek isterdiniz?)
İnsanlar ne zaman toplu olarak düzeni değiştirmeye çalışacak??

bu mimi;

sevgili, Hayat Belki Bazen

khaos

azuth

paslıyorum..cidden fikirlerinizi merak ediyorum.beni kıracağınıza başka bişey kırın bence.)

benim açımdan önemli not:hayata, insanlara, aşka küstüm, herşeye inancımı kaybetmiş durumdayım, umut etmeye bile gücüm yok şu günlerde..yazının başını yeni yıldan hemen sonra yazmıştım ama hem modemimin bozulması hemde başka sebeplerden yayınlayamdım.Supernaut sağolsun mimleyince beni birleştirdim bende.

Hayat devam ediyor, ben yazmasamda

2009-12-17T14:23:00.000-08:00

Bu akşam bloguma yazamama durumuna son veriyorum.
uzun zaman oldu bloguma giremiyordum.Önceden mailime geliyordu yaptığınız yorumlar, ama son zamanlarda ne mail geliyor ne de bloguma girebiliyordum.Hani en son demiştim ya işsizler
alemine gireceğim diye.Evet aynen öyle oldu.Bu durumda bloga da giremeyince gerildim baya.
Benim acilen tatile, geziye, kampa vb.. gitmem gerek.Ya valla tamamen bi değişim olması lazım hayatımda. Gidip kafamı dağıtmam lazım.Yazarken bile heyecan kapladı içimi.Ama bırak tatili ben dibimdeki sahile bile gidemedim yaz boyunca.
İşsiz kalmak ne demekti başıma gelmeyene kadar bilmezdim.Çünkü bi işim vardı ya ozamanlar.Ancak sonradan işler tepetaklak olunca birden hopp hoşgeldin işsizlik.İşte bu süre içerisinde herşey birbirine girdi karmançorman oldu. zor günler beni bekliyor.

Şu evde olduğum dönem içerisinde de hayatım başka bi yön aldı sanki.Biraz da monotonlaştı.Öğlene doğru kalkıyorum. Bikere bu benim hiç sevmediğim bir durumdur.Tamam bende seviyorum uyumayı ama böyle suyunu çıkarmadan, mesela günde 8 saat. Ayılar bunun bokunu çıkarıyolar ya aynen bende öyle yapıyorum.Ya hayvanlar nasıl beceriyor bütün kış uyumayı aklım hayalim almıyor.Fazladan uyuduğum her dakika hayata ettiğim nankörlükmüş gibi geliyor ama sonra düşünüyorum kalksam napıcam ki.?bi işim yok gideyim.Kitap okuyayım desem ona birsürü zamanım kalıyo film izlesem onada yeterince zamanım oluyor.Aslında geceleri gündüzlerden daha çok severim ben.Bide günün iyi geçmişse akşamın keyfi başka oluyor.Gece de huzur var ruh var tamamıyla.
Kaç gündür akşamları dizilere sardım kendimi.Yavaş yavaş hayatımı ele geçiriyorlardı neredeyse, taki ben rüyamda bütün dizi karakterlerinden karma bi senaryo görene kadar.yaprak dökümündeki oğuz bana aşık olmuş, bu kalp seni unuturmu daki gibi işkence gürürken kurtarıyordu beni, ardından ferhunde bana hain planlar kuruyor, birden kavak yellerindeki denizin kollarında aşk yaşıyorum mineyi çatlata çatlata, bi bakıyorum bizi ayırmakla uğraşan mürsel süzülüyo karşımda.yürü git lan diyorum en şahane repliğini kullanarak..tek dileğim şu kabuslar 2009 da kalsın ve 2010 a süper bi şekilde gireyim.. yani;
iş bulayım herşeyden önce,
daha sosyal bi hayat,
sevdiklerime yakın olayım,
sağlık eksik olmasın,
mutluluk ve huzur limitsiz olsun,

.....yeni yıla nasıl girersen öyle gider mantığına inanıyorum aslında.gecen sene ot gibi evde girdik bizimkilerle.bu yılımda aynen ot gibi geçti.yeni yıla aşkı memnuyu izleyerek girince bihter gibi olursunuz demiyorum yada sarhoş girip bütün yıl ayyaş dolaşırsınızda demiyorum tabiki.ama en azından eğlenerek girmek daha güzel.

.....yeni yıl geliyor ama içimde hiç bi kıpırtı yok çünkü her yeni yılda dünya yine aynı durmadan dönmeye devam ediyor, kötü yönde değişime uğruyor, bi başka oluyor, hiç gülümsemiyor.sadece tarih değişiyor.geriye kalansa sadece dileklerim oluyor..
dileklerimin her ne kadar gerçek olmasını istiyorsam da her sene, bu defa bir sonraki sene için tekrar hayal olan şeyler olmasın istiyorum..

Ömrü Laklakla Geçen Erkekler

2009-10-31T10:18:00.000-07:00

Çok konuşan erkeklere sinir oluyorum aynı erkeklerin çok konuşan kadınlara sinir olduğu gibi.Hadi kadınlar çok konuşur onlarda normal hale gelmiş bi durum fakat erkek adam neden dır dır dır konuşur anlamıyorum.Buara neyin sendromunu geçiriyorsam artık herşey batmaya başladı özellikle de erkeklere dair herşey.İş yerinde bi abimiz var (Allah kimseyi böyle boş konuşan bir erkekle karşılaştırmasın) maşallah adamın çenesi bir düşüyor ne işimi yapabiliyorum ne konusmasından bişey anlıyorum.2 lafından biri 'akademi mezunu adamım ben.' der durur.
Bu akademi öyle bi akademiymiş ki yemek yapmasından tutun kız tavlamaya kadar herşeyi akademiye bağlıyor abimiz.

Geçen gün konuşurken ben türk kızıyla evlenmem dedi.Neymiş, türk kızlarıyla baş edilmezmiş, türk kızları çok kaprisliymiş, türk kızı çekilmezmiş..Sanki adam ömrü hayatında bi yabancı kızla birlikte olmuş da kıyaslama yapar gibi gavur kızlar hakkında çatır çatır konuşuyor.Sonra kafasında birsürü senaryolar kurup anlatır.Arada 'yaa bilmiyomusun sen?' gibi cümlelerle senaryosunu destekler.Halbuki kendininde bi halt bildiği yoktur.

Tepem attı vallahi.Gelmiş 40 yaşına kızlar yüzüne bile bakmıyo ama o türk kızlarına kulp takıp işin içinden öyle çıkamyı tercih ediyo..egosunu anca öyle tatmin ediyor.Bugünde gelmiş yokmu akraban yada çevrende üniverste mezunu akıllı bi bayan demezmi!Haydi buyur burdan yak bakalım..Bazen konuşmalarına kulak misafiri oluyorum..muhabbet kadın-kız muhabbetini geçmiyo.Siyasetten bile konuşsalar o konuyu öyle bi kadına kıza getiriyolar ki aklım hayalim almıyo.Kırkından sonra azanı teneşir paklarmış.bununkide o hesap.

Böyle insanlara konuşma limiti verilse!! mesela günde şukadar saat konusacaksın, ona göre değerlendir zamanını,konusmalarına dikkat et, az ve öz konuş gibi bir sınır koyulmalı.
Az konuş çok çalış, söz gümüşse sükut altındır, boş teneke çok ses yapar..vs gibi atasözleri böyle tavuk gibi vik vik eden ne dediğini bilmeyenler için yazılmıştır kesin.

...Acaba evde kalmış erkeklerin mi çenesi düşüyor?
Hep kız muhabbeti yapıyolar.Belli bi yaştan sonra helal süt emmiş kız avına çıkıyorlar.Kolay kolay da beğenmiyolar.

Kadınlar en çok eşleriyle muhabbet etmekten zevk alırlar aslında..helede erkek, boş konuşmayıp dinlemeyi biliyorsa.Çünkü kadınlar dinlemeyi severler.Çok konuşan her erkek boş konuşuyor demiyorum elbette ama çok konuşmak karşı tarafı düşünmeden boşboğazlık etmektir.İnsanı çileden çıkarır.
Biyerde okumuştum "çok konuşan kişi zihninde oluşturduğu boş sofralara oturup her defasında aç kalmaya mahkum olur." diye.
İnsan başkalarına da konuşma hakkı vermeli, arasıra susup karşı tarafıda dinlemeli, karşındakinin kafasınıda şişirmemek gerekir dimi!!Az ve öz konuşan erkek makbuldür bence.

...buarada resim bana çok ilginç ve güzel geldi.hatta şuanki ruh halime çok uygun düştü.)

Her Güzel Şey Bitermiş

2009-09-25T13:00:00.000-07:00

Bir garip telaştı bayram..geçti gitti.
Bayram artık çocuklara bayram bizden de geçti gitti.Büyüdükçe uzaklaşıyorum bu günden.

Büyüdüğümden beri, çocukkenki havasını bitürlü yakalayamadım.Küçükken anlamlıydı.

Büyüdüm eşşek kadar oldum.Topuklu ayakkabılar giyiyorum, makyaj yapıyorum..çocukluktan eser kalmadı yani.Büyümek herşeyi bilmek, bildiğin sorumluluklar altında ezilmektir ve zamanın nasıl geçtiğini anlayamamak.Kırılıyorum..üzülüyorum..anlayamıyorum..büyüdüm ben diyorum.

Meğer büyümek yıpranmak demekmiş.Çocukken aldığın tatları alamamakmış.
Ama yine de her bayram erken kalkıyoruz, hepbirlikte güzel bi kahvaltı yapıyoruz, bayramlaşıyoruz, misafirlere kolonya şeker ikram ediyoruz, akşam güzel yemekler pişiriyo anam...vs.Bazı şeyler üstüste tekrarlanınca pek anlamı kalmıyo galiba. Elini öpecek bi baban, sarılcak annen, şeker ikram edecek dostların yoksa bayram hiçbişey ifade etmiyor.Aileden uzak bi memleketteysen değeri ozaman başka olur.
"küçükken iki kişi oturduğumuz kapının eşiğine, şimdi tek başıma sığamıyorum. insan büyüdükçe yalnız mı kalıyor ne?" demiş ya sunay akın çok da güzel tarif etmiş.Büyümek insanı farklı bi kalıba sokuyor.Mesela ben duygusallaşıyorum, ciddi oluyorum, masumiyetim yok oluyo, birine iyi birşy yapacağım zaman önce bi düşünüyorum..kısacası zaman geçtikçe bu oyunlar beni yoruyor.
Şimdi mantıken düşünürsek her insan değişime uğruyor.Belki bu değişim tam olarak yıkıp yeniden yapılandırma olarak tanımlanmaz.Hatta bazen içinde bulunduğumuz çevre şartlarına göre de değişime uğruyoruz.Aslında sürekli bi değişim içerisinde olduğumuza göre..değişim hayatın ta kendisidir..En çok zoruma giden de kendimdeki bu değişimin farkına varmak.Mesela insan değişime uğradığı süreçte elindeki, çevresindeki bütün yaşamına ortak ettiği canlı cansız herşeyi değiştirme çabasına giriyor.Eski sevgiliyi bile yolda görünce 'ben nasıl bununla arkadaş olmuşum yaf?' diyebiliyoruz.Sonra kıyafetlerde de bu böyle olur.Yaz bitti, kışa girerken bütün kışlıkları dolaplara diziyorum.Ama eskileri görünce eleme yapıyorum direk.Çünkü ben değiştim artık...

İki sevgili arasındada mutlaka olması gerekli.2 farklı insan 2 ayrı dünya gibi.Bu insanların birbirine uyum sağlamaları lazım.O yüzden belli başlı durumlarda ortak yolu bulmak adına değişimler yaşamaları gerekiyor.
Değişim iyidir..İnsan her anlamda değişime mutlaka açık olmalı.Sabit fikirli, dik başlı olarak değişime kapatmamalı insan kendisinii.Yoksa ömür boyu aynı pencereden hayata takılır durursnuz.

.....
bu yazıyı yazdım ama bloguma giremiyorum kaç gündür.Ayrıca yorumlar önceden mail olarak geliyordu mail adresime..ama artık çoğu yorumlar mail olarak gelmiyor.yorumcular bulutundan takip ediyorum.Neden böyle oldu anlamıyorum..oynatmaya az kaldı..kendine gel blog..

Bu işin içinde bi iş var

2009-09-10T03:56:00.000-07:00

Azönce thy'yi aradım bi haber varmı diye, ama hala süreç devam ediyormuş ve son aşamadan sonra kimseye dönmemişler.

işsizler grubuna bende giriyorum galiba.Çünkü şirketimiz kapanıyor.Ya ben ne güzel alışmıştım ofisteki rahatlığa.Hatta ofis değil burası benim evim gibiydi.Michael (İngiliz patronum) mail göndermiş, yazmış ki kullandığın lap top sana kalsın diye.Sevindim..Zaten ofiste bütünleştiğim demirbaş bu lap top tu.

Şimdi yine herşey üstüste gelmeye başladı.Her kış mevsimi başlangıcında baharında gelmesiyle içime bi karabasan çöküyor son zamanlarda olduğu gibi.Bide iş durumları karışık.Buaralar çevremde hiç sorunlarıyla meşgul olduğum arkadaşlarım da yok.Yani kendimle başbaşayım, kendi fikirlerim ve kendi hayatım için kafamı yoruyorum.
Ama keşke biri gelse de derdini anlatsa şöyle içten içe içlense sonra ben tamamen ona odaklansam ve çözüm üretmeye çalışsam..diye düşündüm.Ve yukardan sesimi duydu yarebbim.Benim evli arkadaşım geldi.Başkalarının derdini dinleyince kendi derdini unutursun mantığı var ya!Neyse anlattı uzun uzun. Burdaki evlerinin elekrtikleri kesilmiş, eşi işsiz, eve 3 kuruş para girmiyormuş vs.. Bikere bi erkeğin işsiz olma durumu kadına göre daha çok göze batar. hele bide bu durumu yokmuş gibi varsayıyorsa kadını çileden çıkarır.Evde ne yapar bu adam: oturur, her b.ka sinirlenir, yer, içer, bulaşık yıkar, uyur...uyurr..
Ama kadına göre olması gereken; sabah işe gitme saatinde evden çıkar.Akşama kadar iş bakar, gazetelerden iş ilanlarını araştırır, heryere cv sini bırakır,eve dönüş saatinde evde olur.Ertesi gün yine aynı şekilde sabah evden çıkar arar..arar.. ve sonunda bulur..işsizlik onun kaderi olmaktan çıkar. Hani iş bulamazsa bile bu yapılması gerekenlerden bikaçını yapsa belki bizim kız çileden çıkmayacak. Biara 'Kocam zengin olsaydı, bukadar sorunu çekmezdik.' dedi.Beynimde zınk diye bi ses, çığlık gibi geldi bu söz.Halbuki onlar eskiden
hali vakti yerinde bi aileydi.Maddi-manevi olarak durumları çok iyiydi.Sonradan bu hale geldiler..Tükettiler birbirlerini.

Ya biz çok malız yada yaşamayı bilmiyoruz.Hayat insanı çok çabuk tüketiyor aslında. Okul bitince iştahlanıyordum iş hayatına atılcam diye.Zaman geçtikçe kariyerde yapıcam diyordum.Çalıştım ama kariyeri bırak severek bile çalışmadım çoğu zaman.Şikayet ede ede okadar yıl geçti.Geriye dönüp bakıyorum her gün saatlerce, zamanımı para karşılığında yaptığım okadar sorumluluk vs. için harcamışım.Hiç bigün de şu zaman bana ait olsun gideyim sevdiğim şeylerle zaman geçireyim ya da tatile çıkayım dememişim.Sık sık geçmişe bakıp 'ne günlerdi be' demekten sıkıldım.İçimde kaldı Rehber olma, ingilizce öğretmeni olma tutkusu. Hep duyuyorum "genç yaşta evlenin, çocuk yapın, ilerde çocuğunla aranda uçurum gibi yaş farkı olmasın.Yoksa çocukla iletişimde sorun yaşarsın..." gibi hayati meseleleri, fakat anlamlandırmak istemiyorum.Hayatım hep çevremdekilerin tercihleri üzerinde
şekilleniyor.Belkide doğru olanda bu.Herşey otomatiğe bağlı evlen, çocuk yap, işe git, eve gel,yemek yap... Ne kadar basit anlatırken.Ama bunları yaşarken hep bi hedefim olmalı diyorum, amaçsız olunca ot gibi yaşıyormuşum gibi geliyo.

...Ben bitürlü şarkı eklemeyi beceremedim buraya:s Halbuki ne kadar da çok eklemek istediğim şarkılar var.Mesela Yılmaz Erdoğan ın 'etme' şiiri sözleri Mevlana'ya ait olan tam bu yazıya göre olurdu.Şarkıyı değilde sözlerinden birkaç satır ekleyesim geldi.Farzedelim ki şarkıyı ekledim.)

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme
Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme
Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme ...

Mevlana.

Yaratıcı Bloggers! Ben, Sen, O ve Biz..

2009-08-25T02:58:00.000-07:00

Böyle bir ödül almak, hele de wmina Queen Elizabeth den almak çok makbule geçti.Çünkü yazmayalı epey uzun zaman olmuş.Bu mim hatırına keyifli bi post yazmış olucam, ayrıca tatil yüzünden bloggerlar arasındaki sinerji yitip gitmeye başlamıştı ki yeniden canlanmış.

Ödülü alınca aşağıdakileri aynen yapıyormuşuz:

1. Ödülün logosunu bloguna eklemek. . (yaptım bunu)

2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak. (bunuda yaptım.)

3. Sevdiğin 7 şeyi listelemek. (bunuda...bkz:aşağı)

**Renklerden maviyi-beyazı severim..
**Çizgifilm kahramanlarından Lady Oscar ve Sünger Bob..
**Tv de magazin izlemeyi..
**Arabaları...(bunu bilmeyen kalmadı.)
**kahvaltıyı..
**bronz teni..
**erkeğin esmerini :D

SEVERİMMM...

4. Sevdiğin 7 blogu listelemek.

işte bu tür sorular hep zordur.Sevince az çok belli ederim ben:) hemen yazıyorum bi çırpıda..Hayalbemol,Digital kelebek,Wmina Queen Elizabeth, Os, absalom, azuth, supernaut, jacquline, pucca, beyaz mendil, lolla.....

Ya nedense benim seçtiğim kişiler "mim i sevmeyen blogger listesi" gibi olmuş.Yazmasanızda olur.ısrar etmiyciim:) zaten bu konuda herkes mimlen haşır neşir olmuş.

Sağol Kraliçem ;)

yaz geçer yine gelir, yaz geçer iyi gelir sözcükler

2009-08-14T11:55:00.000-07:00

Ben şimdiden bu güzel mevsimin bitimine yaklaştığımız en yaşanılası günlerin son bulmasına üzülmeye başladım .Yaz gelsinde denize havuza gidelim dedik de ne oldu sanki?.Kışın yaz gelsede denize gitsek, havuza gitsek diye planlar yapardım ama yaz gelince hafta sonlarından başka denize gidemez oldum.Tatil yöresinde yaşamak çokda iyi bişey değil bence.Çünkü millet denize giderken sen çalışıyorsun ve denize gitmek için haftasonunu dört gözle bekliyosun.Bütün yaz böyle haftasonlarını beklemekle geçiyor.

Yinede 'çok sıcak, kış mevsimini özledim.' diye vikvik söylenmektense yazın şu son zamanlarının tadını çıkarmak gerek.Kışın hep soğuk havalarda sokakta kalan insanlar gelir aklıma..üzülürüm.Yaz olunca odun, kömür derdin yok..E doğal olarak üşüme korkusuda yok.

Sevdiklerinden uzakta olanlar yazın tatilde mutlu kavuşmalar yaşayıp, sevdikleriyle görüşüyolar hasret giderıyorlar, dinlenirken sohbet ediyolar..sohbet ederken kavunu karpuzu eksik etmiyolar..Bu kıpır kıpır mevsimde insan hayata bağlanacak ve hayatı sevecek daha çok neden görebiliyor.

Yaz mevsimini çekilmez kılan bişey var ki, oda her yaz olduğu gibi tvleri kaplayan yaz albümleri..

Kıştan çıkan bünye nisan-mayıs aylarında gevşemeye başlar..ve rahatlamak istersin..müzik buna en iyi ilaçtır bence.cıstak cıstak müzikler dinlemek ister bedenin.. ruhun gıdasını tatmin etmek için.Ama şarkılar 2 kelimeden ibarettir, Modası geçene kadar piyasaları meşgul eder sadece.
Bide yaz mevsimi düğün dernek mevsimidir.Kışın uyuyan arkadaşlar topluca sözleşmişçesine yaz mevsimini beklerler evlenmek için.Bu yüzden ben farklı bişey yapıcam kış mevsiminde evlenicem. Ozamanda soğuk olur, dimi.! ben en iyisi baharda evlenim.Evde kalmıyımda, dondurucu soğukta evlenim.Mühim deil yani.)

Malum mevsim yaz olunca çocuklarda cıvıl cıvıl mahalleye, caddelere akın ediyolar.Dikkat ettim de her yaz farklı bi meşkaleyle uğraşıyorlar.Mesela bizim mahalledeki veletler geçen yaz top oynarlardı.Hatta çok bağırışıyolar diye baya azar işitirlerdi.Önceki sene saklambaç modaydı, bu sene de bisiklet moda.Herkesin altında bi bisiklet..bide jantlarına ışıklı, düğün-disko havası veren lambalar takıyolar, sanki gelin taşıyolar bisikletlerinde.
Dillerinde de küfür eksik olmuyo.Benim bile hayatımda duymadığım kelimeler.İnsanoğluyuz küfrediyoruz muhakkak.Derslerden çakınca, sevdiğin adam terkedince, düşünce, şansına küfretmeyen insan tanımıyorum neredeyse.Ama bu veletler daha hayatı tanıma aşamasındalar, ne sınavlardan, ne aşktan nede hayattan darbe yememişler.Senden benden beter küfrediyolar.

Fakat iki lafından biri küfür olan insanlar çok iticidir.Bu kız olsun erkek olsun hiç farketmez.

........Bu yaz nasıl bitiyor neden bitiyo hiç anlamıyorum.Hep bişeyler çıktı ve ben haftasonlarımı harcadım durdum.Güzel şeylerde oldu tabi.Mesela İstanbula gittim, thy mülakatı için.Şimdi tekrar gidicem psikolojik test için.Yine yeniden heyecan.Bu thy için kendime verdiğim son şans.Sırf şu yollarda ettiğim masraf yüzünden daha ehliyetimi alamadım.Bi yandan mücadele ediyorum iyi şeyler olsun diye, biyandanda batırıyomuyum ne?Yollardan da sıkıldım.Eskiden ne çok cazip gelirdi bana seyahat etmek.Ama şimdi okadar sık üstüste gittim ki, 'böö geldi.' diyolar ya aynen ondan.Budefa beni Kardeşim de arkadaşım da almaya gelemiyo.Kardeşimin stajı var arkadaşımda uçuşta.Kaldım tek başıma.Eve taksiyle gidicem, yine de hani kendim şu otogardan çıksam otobüsle gidebilirmiyim diye şöyle bi muhasebe ettim kafamda ama yok abi ben yapamam asla.Herşeyi ögrendim ama şu esenler otogarından nasıl çıkacam ögrenemedim.

Labirent gibi mübarek.Kaybolurum..sonra darezil olurum.Bide valizim var yol arkadasım.Ne kadar az şey koymaya cabalasamda hep agır aluyo.bu defa dikkat edıcem.

Güzel olan şeylerden biri de Güneşi Gördüm.Sonunda izledim..Film başlar başlamaz ben duygusal moda girdim zaten.Ama ne çok ağladım bilemezsiniz.Bir daha anladım ki herkez şanslı doğmuyor.İnsanlar doğacakları yeri, sahip olacakları koşulları, aileyi, düzeni seçemezler.Hatta bunları sonradan inkar bile edemezsiniz.Çünkü iliklerinize kadar size işlemiştir..Güzeldi, güzel şeyler hissettirdi ve güzel mesajlar verdi..

dipnot: ..Yaz mevsimi demiştim ya..Neyse ki, ölmessem 9 ay sonra yeniden gelecek mevsim.

Karmakarışık olduğum için yazımda karmakarışık bi hal aldı..içimde aynen böyle..her telden..

bir güzel susmak geliyor şimdi içimden.sustumm......

Gerçekleri Açıklama Zamanı Geldi - Mim

2009-07-23T06:07:00.000-07:00

İtirafçılar hep akıllıdır.insanlar söyledikleri yalanları bile itiraf ederken bi ton yalan söylerler.En ağır detaylar es geçilir, sahneler değiştirilir yada laf ağızda evelenip gevelenir.Bizdeki gerçeği öğrenme arzusu da bitmek tükenmek bilmez asla.Ama gerçekleri duymak kaçınılmazdır herzaman.İşte buna kolay kolay kimse katlanamaz.
Bende itiraf edicem ama, giriş kısmında yazdıklarım asla kendimle alakalı değildir.Ben buraya has olan gerçekleri yazıcam sevgili okuyucu.=)

-İstanbul'a gittiğimde Kabin memuru arkadaşım hangi ünlülerle uçtuğunu anlatırken, en son "Ender Mermerci ile uçtum." dedi..bende 'hıı yakışıklı mı adam dedim:P' Gerisini düşünün artık. Ne bilim abi ben..magazinden ne kadar uzağım o zaman anladım:)

-Kredi kartımın 1 yıldır hala hangi taraftan atm ye girdiğini öğrenemdim..Bu karta bi türlü alışamadım zaten.. Şimdi şöle oldu; benım bonusum var.Ama istbuldaki kardeşim "bonus daha avantajlı" dedi diye takas ettik. Sonra bizimki benim karta aşık oldu, bende bi okadar onun karttan nefret ettim.) Bu yaz geri alıcam inşallah. Kredi kartlarını tasvip etmezdim asla, babam dolayısıyla.Çünkü beynimizde bas bas bağırırdı resmen "sakın kredi kartı kullanmayınnn..milyonlarca kart mağduru insan var...."diye.Adam haklı.Çünkü kartlar her ay cüzdanımın dengesini bozuyolar. 1 buçuk yıl oldu kullanalı.ama babamın haberi yok !!!

-Ben hep 1950-60 lı yıllarda yaşamak isterdim.Bu isteğimide bigün arkadaşımla sohbet ederken dile getirdim. Bana dönüp dedi ki; "O yıllarda yaşasaydın bok yoluna geberip giderdin." Cevap tan sonra gülsemmi kızsammı diye bi süre öylece kaldım.Sonra bastım kahkahayı:)

-Bide Saçma batıl inançlarım var.Mesela elimdeki bıçagı birine uzatırken tü der (tü:tükürüyomuş gibi yapmak) sonra veririm.Öyle yapmazsam bıçağı verdiğim kişiyle kavga edermişim.

-Şimdi ben direksiyon derslerine gidiyorum ya, kurstan tanıştığım Çarşaflı bir arkadaş var.Çok şeker temiz kalplı biri tanıdığım kadarıyla. Ama bana göre çok koyu ve acayip bi şekilde dini görüşleri var. Dün derse gittim, baktım o kullanıyor arabayı hoca da(ya bu hoca kelimesinden hiç hoşlanmıyorum.hem hocam da demiyorum ben. Oktay abi diyorum.) yanında oturmuş.Oktay abiyle yalnız kaldı diye bir an önce benim derse gelmem için dualar ediyormuş.Ders bitti, Oktay abi önce beni bırakacak, daha sonra arkadaşı bırakacak.Ama arkadaş ısrarla bana 'nolur sende bize gel.' diyor.Ya nasıl gelim arkadaşım, benim bi işim var sorumluluğum var..derken indim arabadan.İnmeden önce ben onu ofisime davet ettim fakat gelmedi.Neymiş; bu mekan onun görünebileceği mekan deilmiş. Onlar başbaşa gittiler mecburen.Ertesi gün çok rahatsız olduğunu anlattı bana.Oktay abiden kaynaklanan bir durum deil kesinlikle, arkadaşın kendisiyle alakalı. Bu kadarına pes.Hangi devirde yaşıyoruz.Madem öyle derse gelme!Bu kadar stres yapmaya ve yaptırmaya ne gerek var. Bunu kendisiylede aynen konuştum, şuan gelmiyor artık derse.Evden dışarıya adım atmıyor.Kocası da 'sahile inme, çarşafla dikkat çekiyorsun' diyor.Özel hayat kısmı beni ilgilendirmez tabiki.
Bizim insanlarımızda da hata var tabi..Çarşaflı insan görmemişler burada, oyüzden görünce dikkatlice süzüyorlar.Buna bende dahil.Benim annem de başörtülü ama bu karaçarşafın mantığını anlamış değilim.Ayrıca başkalarının dini inancına, görüşüne saygı göstermek başka,
yasaklanmış bir kıyafeti eleştirmek başka şeydir.

-Evli ve 2 çocuk babası patronum var.Çok sık porno izliyor.Cd lerini gördüm.Hatta girdiği adresleri not alıyor. Çıkarkende yırtıp atmayı unutuyor adam.Benden önce kankam burada çalışıyordu.Oda bana bahsetmişti bu durumdan. Ha buna biri açıklık getirse çok sevinicem.Bekar olsa neyse diyecem, ama evli.Bunun muhakkak bünyeye yan etkileri de oluyordur.)

-Yaz geldiğinden beri bloğa hiç zaman ayıramıyorum.Sıkıldım sanki.Bide sıcaklarda bilgisayar başında zaman geçiremiyorum. Lap topun bataryası da yarı ölü modunda, sürekli prize takılı kalmasa rahmetlik olacak.Yoksa alırdım bahçeye, serin serin yazardım.Şuan klima karşısında yazıyorum efenim.Ohh değmeyin keyfime.

Yüzeysel gibi oldu bu itiraflar biraz ama hemen hemen her yazımda itiraflarımı da yazıyorum.O yüzden kalanları toparladım bu şekilde.Çok büyük itiraflarımı daha sonraya saklıyorum:P:p
İzlemeye devam ediniz.En kısa zamanda yeniden burada olucam.)

Queen Elizabeth in bana paslamış olduğu bu güzel konulu mimi, geçikmeli cevaplamış olduğumdan kimseye göndermiyorum.
Çok teşekkür ederim Elizabeth =)

Aym So Tired Of Biing Andır Kıntrol

2009-06-16T03:05:00.000-07:00

Hani hep karşımıza çıkar, "Hayatta en mutlu olduğun an?" yada "Yaptığın en
çılgın şey?" gibi sorular. Benim hayatta hiç 'enn mutlu anım...' diye tamamlayacağım bi cümlem veya yaşantım olmadı. Benim heyecanlandığım zamanlarım olur.Mesela alışveriş yapınca mutlu olurum ama para ödeme bölümünde söner heyecan ve mutluluk hislerim.Buda hep aileden gelen bi takıntı. Çünkü eve gideceksin yine annen kafanda mik mik söylenecek.

Sonra bide sevdiklerimi görünce mutlu olurum heycanlanırım ama oda ayrılınca bitiverir.En sevdiğim yemeği yerim o an mutlu olurum ama yemek bitince, karnım da doyunca biter mutluluğum. Daimi olan mutluluklarım yok.Her mutluluğun ucunda olumsuz bişeyler yatar.
Bikeresinde şehir dışından sevgilim gelmişti..Gelene kadar ölecektim heyecandan.. Ama geldikten sonra huzursuzluk başladı bende.Aklım hep evde.Acaba biri görürmü?, babam
duyarmı?, bi sorun çıkarmı?, diye kafamda bu cümlelerle cebelleşmekten anımı yaşayamamıştım.

Hep bişeylerin eksikliği, hep bi huzursuzluk.Hiç bi zaman derin bi oh çekip sırtımı dayamadım duvara.

Çarşamba günü İstanbula gittim.Yine bir Thy hayali peşinden.sadece başvuru için gittim.
Evraklarımı verip kayıt yapıp ardından boy-kilo kontrolünden geçecektim. Şimdi benim çok rahat olmam gerek dimi?Çünkü benim ikinci başvurum bu.Daha öncede aynı işlemler olmuştu sorunsuz.Ama içimde bi endişe sanki bi aksilik çıkacak gibi.Bitsede bu işkence kurtulsam diye bekliyorum.Korktuğum başıma geldi.Ben hala üniversteden diploma almadım diye geçici mezuniyet belgemle gittim.Bu belgemde yıl olarak bi yaş büyük yazmışlar beni.Yıllar önceki büyük yaş sevdam nelere mal oldu.Evet gelelim bunun hikayesine. Tee ben lise yıllarındayken hep yaşımı büyük gösterme hevesindeydim.Bide beni 1 yaş küçük göndermişlerdi okula, oyüzden arkadaşlarım hep benden 1 yaş büyüktü. Ayrıca ozamanlar küçükler nedense meraklıydı yaşlarını büyütmeye.İçimizde, bi genç kız olma ve öyle anılma sevdası vardı.
Oyüzden yaşımı genelde hep 1 yaş büyük yazardım.saftrik gibi üniverste belgelerinide doldururken öyle bi eşşeklik yapmışım.Buda başıma kabak gibi patlayıverdi oracıkta.Ama temkinli ben, lise diplomamıda götürmüştüm her ihtimale karşı.Neyseki onla kayıt yaptık.Ama çok üzüldüm. Daha önce de aynı kişi bakmıştı fakat o minnacık ayrıntı bu defa gözünden kaçmadı.
Boy ve kilo için ayrı bir odaya geçtik.Ordaki bi bayan 'karamel sen taa nerelerden geliyosun, peki İstanbul'da yapabilecekmisin?' dedi. 'Elbette yaparım, seviyorum bu işi.' dedim.
Sonra 'moralim çok bozuk' dedim.
Anlattım durumu.Bana üzülmememi ve bidahaki gelişimde evraklarımı getirebileceğimi söylediler. Neyseki yırttık.Ama asıl mesele, üniversteden başkası benim yerime diplomamı alabilecekmi? bakalım.Peki ya dıplomam hazırlanmışsa ve mezuniyet belgemdeki gibi yine yılı yanlış yazmışlarsa.!! Akılsız kafamın derdini şimdilerde çekiyorum bir bir..

İşte ben nasıl mutlu olim kardeşim.Her anım her dönemim böyle stres sıkıntı ile dolu. Hayat hangi makamda yaşanırsa yaşansın, bana hiç huzuru tam anlamıyla yaşatmadı. Şu 3 günlük ömrüme acıdan stresten sıkıntıdan kederden başka bişeye yer vermedim. Bidahası olmayan provasız bir hayat yaşıyoruz, nerde ne olacağını hiç kestiremeden yaşıyoruz ama yinede dinletemiyorum kendime.
Tv lerde, kitaplarda, gazetelerde, şiirlerde hep en acıklı olanlar ilgimi çeker. Acıyı anlatan, konuşan, yazan insanları daha çok severim.Malesef benimde yazılarımın çoğu hüzün dolu. Mutlu olmasını bitürlü beceremedim.Bazen giden sevgiliye, bazen ulaşılmaz hayallerime, bazen çaresizliğime, bazende acıların sancılarına ağladım, sızlandım..güzel olan herşeyden arta kalan acılara ağladım.

............
Oysaki düşündüğümde mutlu olmam için çok sebep var.Mesela her sabah güzelim güneşin doğuşu, yaz mevsiminin gelmesi, çalışabiliyor olmam vs..yerde sürünen bi yaratık olsaydım ne
çalışırdım, ne güneşin doğuşundan bi anlam çıkarırdım nede yaz mevsiminin tadına varırdım.

İsterdim ki bigünü kendime ayırayım ve o gün gönlümden bütün acıtan sancıtan herşeyi silip süpüreyim.Hüzünlü duygusal tarafımı bi yana bırakayım.En azından birgün yapabilmeyi isterdim.

Kazık Atmayan Arkadaş Dosttur!

2009-06-04T05:05:00.000-07:00

Ben çoğu zaman arkadaşlarıma sevgilimmiş gibi davranırım.Onlara çok fazla değer verir,

kıskanırım, sahiplenirim.Ama bunları yaparken kesinlikle sınırları aşmam.Gırtlaklarına
yapışmadan, onları boğmadan severim.
İçin dolar ya hani, ararsın hep onu ve bulduğunda koşarak atlarsın boynuna.
Tabi o şaşkın hiçbişeye anlam veremez ama anlar bişeyler olduğunu.
Sonra anlatmaya başlarsın içindekileri..o seni dinler can kulağıyla, hatta gözleriylede
destekler.Ve sen bunu hissedince dahada çok şey anlatmak istersin.
Hiç susmak istemessin.Sonra sen herşeyi unutursun.çünkü dostun var yanında. Gözünde volkan gibi büyüyen sorun nokta gibi küçülmeye mahkum olur.
Kimisi kısadır senden, kimisi uzun, kimi zayıf kimisi de şişko, kimide keldir. Keldir meldir amma dosttur.O da derdini dert bilir.

işte ben onların yanında çok rahat oluyorum.Karnım patlayana kadar gülerim, delice
eğlenirim, dağıtırım, saçmalarım, kusana kadar içimi dökerim...
Aklımdan o an ne geçiyosa söyleyebilirim, mesela bigün arkadaşımla konusuyoruz
erkek arkadaşını eleştiriyo bana.Birde benim düşüncelerimi merak ediyo..Bende yorum yapmaya başladım olumlu yada olumsuz. Ama ben eleştirince onu fikirleri değişecek midir? hayır tabiki. En azından fikir yürütüyoruz.Birbirimizin fikrine ıhtiyaç duyuyoruz, vereceğimiz fikir değişmeyecek olsada ben yinede sorayım diye aklından geçiriyosun.
Bazen beraber müthiş bi keyifle yemek yapıp patlayana kadar yeriz. Beni hem dogrularım hemde yanlışlarımla sever dostum, işte en cokda bu yüzden vazgeçilmezdir.

Şu bomboş hayatta birlikteyken herşeye s.ktiri basacak kadar cesaretleniyoruz.
Öyle güzel muhabbetler geçiyor ki aramızda, konuştukça rahatlıyoruz.
İçimdekileri en rahat dostuma akıtabiliyorum.Kalbimin en narin yerindedir dostlarım,
ne kadar uğraşsalarda kaçamayacakları yerdeler.En azından öyle hissediyorum.
Herşeyden önemliside benim herşeyime rağmen benim yanımda olmaları.

Aşık olurum, sonra biter, başım döner, üzülürüm, ağlarım dostum hep yanımda olur.
Hayatımda ne fırtınalar kopar, ne insanlar geçer, geçerken banada geçirirler
ama dostumm hep yanımdadır.
zaman geçer, hayat derin yaralar bırakır, insanlar değişir ama o yine yanımdadır.
hayat değişir, hayat seni de değiştirir, dostun değişir, araya mesafeler girer ama
yıllar sonra yeniden buluşunca hiç ayrılmamış gibi gözler birbirine bakar.
dostum dersin ve sıcacık gülümsemenle sarılırsın.

......
Yalnız bu sevgilim olsa ben bunların çoğunu yapamam onunla.Arkadaşımla konuştuğum
gibi rahat da konuşamam sevgilimle, ve ona arkadaşımmış gibi davranamam.
eleştirmeye kalksam kavga çıkar, patlayana kadar yemek yesem hemen bana karşı düşünceleri
değişir.
Aynı durumları yaşamaya kalksan hem yaşatmaz hemde tehlikeli olur.Sonrasını da
düşünmek gerekir.Bide bakarsın yaptıklarını burnundan fitil fitil getirir.
Sevgili olunca işler değişiyo.Hep bi hassasiyet sözkonusu olur.Gurur ön planda olur.
halbuki arkadaşlarımın kaldırabıleceği sınırlar daha geniş.küfürde etsen bilir
ne amaçla dediğini ve anlar seni.Sevgilin olsa kıyamet kopar.
Sabaha kadar zıplayıp eğlenmekte olmaz şimdi sevgiliyle.Çünkü ağır takılman lazım,
sonra millet ne der.İşte sevgili moduna girince hemen farklı bi dünya yaratılıyor.
Acayip bi baskı altında kalıyosun.Beklentiler olduğundan ve kapris olunca uzun süre
devam etmesi zor oluyor.ama beklentin olmadan uzun süre dost kalabilirsin.
Sevgili çiftler kendilerine bi koza yaratıyolar.Bu koza dışına cıkınca sorunlar çıkıyo.Sürekli değişmeni ve ona ayak uydurmanı bekler sevgili.İşte bu noktada hep kendin olmaya çalışırsın ama bocalarsın.

oyüzden bütün dostlarımın gözlerinden öperim!

İyi Olan Herşeyi Yok Etmeye Meyilli İnsanoğlu

2009-05-27T02:34:00.000-07:00

Son günlerde yaşadığım en büyük sorun insanlara nasıl davranacağımı bilememem.
Eskiden ne güzel bi iletişim vardı aramızda.
Beraber neler neler yapardık.Hatta aramızda sinerji yaratırdık.Ama zamane insanları çok zor.

Neyzen Tevfik'in bi sözü var:"insanoğlu gariptir her lafı kaldırmaz
ibne dersin kızar, s...rsin aldırmaz" yani duygularıma cuk diye oturan türden.

Bazen çok garipler, çok tuhaflar, bigün öyleler bigün böyle.Bunları düşünüp dururken
hepsini kafamda grup grup analiz ettim ve yazdım.

SAF-TRİK OLANLAR:Bu gruba bende dahil olduğum için çok güzel bir özelliktir.
Aklıma gelmişken bi anımıda anlatayım.
Geçen kış bi akşam liseden arkadaşlarla buluştuk.
Bi kafede oturduk muhabbet ediyoruz.Muhabbet kontörlü telefonlara geldi.Nerden açıldıysa artık.
Bende o zamanlar telsim kullanıyordum.Kampanyası vardı 5 dk 1 kontöre konuşuyorum dedim.
Ordan bi arkadaş dediki bende 10 dk 2 kontöre konuşuyorum.Hadı ya ne iyiymiş dedim.
Al işte hemen ortaya malzemeyi verdik.Üzerinden kaç yıl geçti hala unutmamış camışlar.:D
Adımız çıktı 9 a inmez 8 e.

Çok temiz kalpli olup uyanıklar tarafından suistimal edilme ihtimalleri yüzde 90 dır.
Doğal, halden anlayan, sevecen insanlardır.
Herkesi kendileri gibi görürler ilk başta fakat sonradan gerçekleri görmek onları mutasyona uğratır.
Gaddar insanlar üredikçe, zamanla bu saflık özünü yitirmeye başlar.

ARKADAN KONUŞANLAR: Önce hiçbişey yokmuş gibi canımlı cicimli konuşmalar olur.Sonra
adam arkasını döner dönmez başlarlar mahalle karıları gibi atıp tutmaya.Çatır çatır
dedikodular dizilir ard arda.Duyduklarına kendileri de abartıcı şeyler katarak anlatırlar,
bu atmasyon bölümünü asla esirgemezler.
Mesela, ayşe kimlerle düşüp kalkıyor, ahmet gaymiş, alinin kardeşi böyleydi, annesi şöyleydi, osmanın sevgilisi çok çirkinmiş....vs gibi bıdı bıdılar böyle uzar gider.Ama bunun yüzde doksanı atmasyon olduğu için yalandır.
facebooktada vardı böyle bir atıp tutma uygulaması.
birisi senin için "aynı anda birden fazla kisi ile birlikte olmuş mudur?" sorusuna cevap verdi.
birisi senin için "röntgencilik yapmışmıdır?" sorusuna cevap verdi.
birisi senin için "şişkomudur?" sorusuna cevap verdi.
Napim yani millet ne dediyse.O röntgenci olduğumu söyleyince röntgencimi oluyorum yada şişko derse şişkomu olcam hemen!!Dedikoduya teşvikten başka bişey değil bunlar.

İŞİ DÜŞÜNCE ARAYANLAR:İşte bunlar hayatımızda olmasalarda olur.Çıkarcı insanlardır.ne zaman başı sıkışsa, ne zaman sana işi düşse dibinde biterler.Bide hep bi yapışkan tavır vardır bunlarda. O yüzden nerden hortlayacakları belli olmaz.Bedavacı ve zoraki samimiyet kurarlar.Yaptıkları ne kadar terbiyesizce de olsa onu yapmaya devam ederler.
Bunlardan mümkün olduğu kadar uzak durmak gerekir.Hatta telefonlarını açarken "yine ne var?" diye açmak lazım.

ÇOK BİLMİŞ GİBİ DAVRANANLAR:Çok bilmiş gibi yapanlar bu bilmediklerini örtbas etmek için sürekli bir çaba içindedirler.Çevresindekilere sürekli laf ebeliği yaparlar.Her konuda mutlaka 2 kelime de olsa yapacak yorumları vardır.Bide konustukları inandırıcı olmayınca, ispatlamak için atmasyon açıklamalara girer.Hala da inandıramadıysa karşı tarafı, son cümleleri
-yani bilemiyorum..ben öyle düşünüyorum, yada
-valla bizim orda öyle.. diye biter..

DENGESİZLER: Bu insanların ne yapacağı belli olmuyor.Aniden şimşek gibi gürleyip, aniden sakinleşebilen, tutarsız kişilerdir.Bigün bi bakarsın selam verir, canım ciğerim der, ertesi gün bi bakarsın yüzüne bile bakmaz.Ne istediklerine bi türlü karar veremezler, farklı duygular içinde daldan dala yolculuk yapabilirler.
bkz:ikizler burcu
Okadar iyilik yaparsın gözüne giremezsin, ama en ufak bi hata yap bütün azarı yersin.
bkz:annem-babam

Geçen gün arbada giderken birkaç kişi gördüm.Yanlarında minicik bi kedi var.Kediyi seviyolar
tuhaf bişeyler yapıolar.Biri ekmek vermeye çalışıyo, biri okşuyo falan.Sonra birden baktım
bitanesi hışımla aldı kediyi yerden "noluyo lan" dememe kalmadı fırlattı arkadaşının üstüne.
Sonra bian düşündüm.Bi varlığı sevmek de ellerinde, onu gebertmek de.İnanmak çok güç.
Herkes çok farklı..Bir an sevgi dolu görünen insanlar, o dakkadan sonra kolayca hırçınlaşabiliyorlar.

ALT SINIF ÜST SINIF ÇELİŞKİSİ:Sloganımız "işçiler kardeş, patron kalleş."İşte bu slogan saatlerce çalışıp elleri nasır tutan, yüzüne kırışıklıklar dolan, saçına aklar düşen işçilerin kurduğu
en anlamlı cümle bence. Ne zor şartlarda çalıştıklarını yüzündeki kırışıklıklardan, içine çektiği sigaradan bile anlamak mümkün. Hele de parayı alın terıyle kazanmak, geçim mücadelesi vermek için gösterdiği çaba, sırtına aldığı okadar yük ve karşılığında aldıkları küçücük servet.Bütün bunlar yetmez bide patronun işkencelerine maruz kalırlar.
Patronlara asla güvenilmez, inanılmaz.Çünkü insanlar patron olunca nedense mutasyona uğrayıp gaddar olurlar. Çünkü patronların düşüncesi herzaman için çalışanı nasıl daha çok çalıştırabilirim, nasıl daha cok ezebilirimdir.
Hele bide sessizsen tepene çıkarlar.Zaman geçtikçe mesai saatleri uzar, sosyal hayatın biter,hor görülürsün.. Maaş zamanı yaklaşınca gerilirler, mesai zamanlarında ondan iyisi yoktur, her hafta boş boş iş seyahatlerine giderler ama sen bigün geç kalsan azarı yersin, hatta maaşın kesilir o gün. Mesai bitimine 5-10 dk vardır, ama o an patronun çalışma sevdası kabarır.Ve başlar şu nerdeydi?, bu nerdeydi? diye sormaya.
Özel sektördeysen, ne kadar iyi çalışsan da her an kapı önüne koyulacakmış gibi gider gelirsin.
Hep bi gelecek kaygın olur.Verdiği her kuruşu cebinizden fazlasıyla alırlar.Ucuza işçi çalıştırmak için işsizliğin bitmesini asla istemezler.

Olmazsa olmaz Not:Yalnız istisnalar kaideyi bozmaz.

Hayallerim Magnum Bide Ben

2009-05-12T12:29:00.000-07:00

Geçen gün Ekin in bloğunu gezerken mimlendiğimi gördüm.Sonradan bide baktım ki Hayalimbemolüm de mimlemiş beni.:) çok teşekkürler öncelikle.

Konumuz hayallerim imiş.
Hayal Dünyamda ne uçuk fikirler var bi bilsen..18 imde İstanbul'u fethedecektim, 20 de Romay ı bide ben yakacaktım, 30 umda süperwomen olacaktım, 40 ımda Dünya emrime amade olacak.Ama gel gör ki şu nankör hayat bana izin vermedi hayallerimi gerçekleştireyim.

Lisede bir zamanlar ingilizce öğretmeni olmayı hayal ederdim.Sonra öğretmenlikten vazgeçtim rehber olmaya karar verdim.O zamanlar bide asker olmayı çok isterdim.Hep bayanlar niye askere alınmaz? diye sorar dururdum kendi kendime.

Sonra en büyük hayalim İngiltereye gitmekti, şimdi de olduğu gibi.Hani Paris, Roma değilde nedense İngiltere.Gidemedim tabi.Ama hala bi ümidim var.Çünkü şirketimiz orda.Ve birgün ordakişirkete iş için gitmem gerektiğini söyleyecekler bana, önce kem-küm edicem, ama elbette bu hayalimi gerçekleştircem.

Araba hayalimi duymayan kalmadı zaten.Yakında araba resimleri falan çizmeye başlıycam.Hatta araba resmi baskılı tshirtler de giysem hiç fena olmayacak.

Araba yetmedi, bide kendime ait bi evin hayallerini kurmaya başladım.Evdeki bütün dekor, dizayn renk, desen vs. bana ait olan minnacık değil, tabiki de kocaman bi ev :)Bu evin bi bölümüne sevdiğim müzik aletlerini koyarım..Bi odaya bilgisayarımı, başka bi odaya kıyafetlerimi koyardım.Spor salonu da olurdu mutlaka.

Genelde sarmaşık gibi tutunduğum hayallerim de var, En yoğun en bunaltıcı anlarımda kurduğum.Yaşayamadığım şeyleri de hayallerimde yaşatırım.Mesela hep güzelleştirdiğim bi tarafım da sesimdir.bigün bir bakıyorum ki, sesim çok güzel oluyo ve bu güzelliği keşfediyolar.

Ve şuan ki hayallerimin bir diğeri de thy.

Zaman zaman oynadığım şans oyunlarında da çok hayal kurarım.İdda oynamaya kadar da gider belki bu.Ama maçlarla aram yok işte.Azcık bile Olsaydı iyi sallardım.
Yine bigün, bi bakıyorum ki lotodan trilyonlar çıkmış.Sevinçten uçuyorum.Şaşırıyorum ki napim okadar parayı.Sonra istediklerimi, araba, ev, evin dizaynı vs. herşeyi alıyorum yaptırıyorum.Nejla gibi burnum havada geziyorum.:) Çevremde hakkaten fakir sıkıntıda olanlara bacadan atıyorum paraları.Sabah bi uyanıyolar ev para dolu.

Bide şu evde olan, aileleri ile yaşayan, özel eğitime muhtaç tüm çocuklar için süper bi okul yaptırıyorum.Hemde yatılı.. bakamayacak durumda olan aileler için.sonra param kat kat daha artsın diye faiz vs. olaylarına giriyorum.ve hayallerimin peşinden daha çok koşuyorum.

Hayali bile güzel:)

Öldükten sonra da hatırlanabileceğim eserler bırakmak istiyorum.Mesela bir sanat eseri, akıllı bir çocuk, ya da heykelimi diktirmek.

Aslında ben varya Ölümsüz olmak istiyorum. :P

Eski Sevgili Sendromu

2009-05-08T13:00:00.000-07:00

Yıllar önce, ben tee lisedeyken hazırlıkta dahil 4 yıl boyunca beni okuldan bi çocuk çok sevmişti.Hep gözümün içine bakardı..onunla arkadaş olmam için.Ama hiç istemedim ben.Çünkü hiç tipim değildi.Hatta tipsiz ördek derdim ben ona.Bide herkes bilirdi bunun bana aşık olduğunu.Hemen hemen her dönem birileri gelirdi 'ya kızım çocuk çok iyi, temiz kalpli, bi evet de.dene şansını.'..deneme tahtasıyız sanki.Hep de üst sınıftan olurdu bu ahkam kesenler.Hayır, zorla güzellik olmuyor valla.Yine bigün Fener alayı vardı..ne için kutladık tam hatırlamıyorum.Akşam okuldaki herkes, öğretmenler de dahil arabalara doluşup dolanmıştık çarşı merkezinde.O gün baya eğlenmiştim.Ama bu tipsiz yine yapmıştı yapacağını.Saz arkadaşlarını göndermişti yanıma.

"Konuşalımmı?" dedi bitanesi.

"Olur" dedim bende.

Bide bunlar okulun en havalı tayfası.Tabi ben çaktım bişeyler olduğunu.Çünkü ne zaman üst sınıftan biri gelse, konumuz yüzde 99 aynı mevzu olurdu.

İşte başladılar konusmaya, yalvarmaya: 'Bu çocuk seni çok seviyo.Hergün seni düşünmekten kahroluyo.Bi evet desen belki sende seversin.Olmasa da ayrılırsın.Ama bikere evet de n'olur..' Hatta bitanesinin gözleri doldu.Bende safım ya, dayanamam.Tamam dedim.O gece öyle kalabalıkta aramızda hiç bişe yokmuş gibi idare ettim.Ama okulda kahretti beni.Korumammış gibi tavırlar, benim için milletle kavga etmeler falan..

Iıı dedim, yapamam ben.Gelemem böle şelere.

Tabi hemen ayrılalım diyemedim.Sonra bişekilde 1 hafta sürmeden bitti.Neyse yıllar geçti.Okul da bitti.Okul bittikten sonra, okuldan bi çocukla arkadaş olduk.Bu da tipsiz ördeğin okuldaki çok yakın arkadaşlarından biriydi.Arkadaş olalı 2 hafta olmuş, bigün telefonuma msj geldi.Bizim arkadaşlığımızı tipsiz öğrenmiş ve trip yapmış.Oyüzden ayrılmamız gerekmiş.Öle boktan bi nedenden bitmişti yani yıllar evvel.
Bundan bikaç ay önce de ben faceboka üyeyken, benden ayrılan mahluk! face de beni eklemişti.Kabul etmiştim.Sonra telefonunu vermişti.Bende almıştım, ama aramadım hiç.O beni aradı bikaçkez konuşalım buluşalım diye.Ama bi türlü olmadı.
Neyse geçen hafta buluştuk.eskilerden felan konustuk.Hiç aklıma gelmezdi, gelincede geçiştirirdim hep.Çünkü yıllar önce bitmiş bi ilişki.Çok büyük bi aşkta yoktu aramızda.Öyle saatlerce onu düşünüp otistik gibi sabahlara kadar şarkılar da dinlemedim, ağlamadım, düşünmedim.....
Bide eski sevgiliyle arakadaş mı kalayım.Tamamen yalan böyle bişey zaten.Yani ben bizamanlar onunla elele tutuşmuşum, sarılmışız.Şimdi elimi arkadaşçamı sıkacak.Hayır arkadaşça kalmanın mantığı ne ki?Eskiler bir bir deşiliyo, sonra hayatın bian allak bullak oluyo.Benim hayatımdaki herşeyi bilmesi midir, yada benim onunkini mi bilmemdir?.Yani sanane ben napıyosam kimle sevgiliysem, yada banane senin yeni hayatından.!
İlk günler 'ehehe..hiç sorun deil buluşmamız, eskide kaldı herşey' diye kendimi avutmaya kalksamda, beceremedim.Önce boğazımda koca bi düğüm oldu.hep boşlukta olursam böle olur işte..

Bana göre çok sıradandı artık onu görmek, ama meğersem ne muhasebeler varmış bu sıradanlığın arkasında.Halbuki saçma yani.ne noluoki.ne var bunda, bu kadar büyütülecek.?salakmıyım neyim.kendimle hesaplaştım.sakın gaza gelme..hopp yani.

Çalış..kendini işine ver.Otur ders başına saatlerce çalış kalkma sakın.. düşünme.

git başka şeylerle ugraş. Gitar kursuna git.aban iyice gıtarın üstüne.eşşek gibi öğren.nasıl olsa eskiye dönüş olmayacak.ve eskisi gibi deilim ben artık.ayrıca ne nostaljiye meraklı insanım ben be.hoff.

Nerden Çıktı Şimdi Bunlar Durup Dururken..

2009-04-30T12:42:00.000-07:00

Malum gün yaklaşıyor, tadını çıkarmak lazım ..Biraz üstüne mi gitsem acaba karşı tarafın ?'Bugün beni niye aramadınn???' diyerek bir polemik mi yaratsam?ya da biraz naz mı yapsam, diye düşünürken sonradan vazgeçtim, şimdi bulandırmayalım suyu durduk yerde ..

Bi yazı okudum bugün, çok acıdım erkek kısmına..Saçını boyatan ya da yaptıran kadındaki değişikliği farketmemek şiddet sayılıyormuş ..Psikolojik şiddet..Yaa, işte durum böyle..Aynı şeyi erkek yapsa, konusu bile açılmaz ..Adam saçını kestirir, önemsenecek bir durummudur?Değil tabi ki! Zaten hiçbir erkek çevresindekilere sormaz ..
-Saçlarım nasıl olmuş böyle ?Biraz enseden aldırdım da, iyi olmuş mu sence ?Bıyıklarımı kırptım, nasılım?..falan diye..
Kimin umrunda adamın ense traşı, bıyığının kaç santim olduğu ?Kadın olunca işler değişiyo elbette ..

........Bizimkiler 2 haftadır yok.Memleket gezmesindeler.Bi hayır göremedik bu durumdan.Geçen hafta kardeşlerim geldi.2side sınav sonrası tatil maksadıyla geldiler.Bi hafta kalıp döndüler.İstanbulda okuyan haftasonu gitti.Pazartesi de Afyonda okuyan gitti.Kaldık yine başbaşa: ben,abim,yengem ve bebiş..

Akşam eve gelince, yengemde okuldan gelmiş oluyo, hatta bazen yemek bile yapmış oluyo.Bazen de beraber hazırlıyoruz.Özgürüz güya..gece bol bol tv izliyorum, özgürlüğümde bu yani.

Yalnız Yayın akışı pek iç acıcı olmuyor malesef.
19.00-19.56 haberler..
19.56-20.00 reklamlar!
20.00-22.00 diziler
22.00-00.00 ya dizi, ya film, ya magazin yada dizi tekrarları..
Sabahları da haberler, sonra kadın programları, yemek programları, izdivaç programları, dizi tekrarları vardır.Bide her kanalda aynı yayın akışı.Biraz da çizgi film koyun kardeşim.:PKüçükken hep haberler başlayınca kaçardım salondan.Haberler bitene kadar girmezdim salona.Demek ki, te ozamandan belli olmuş haberleri sevmeyeceğim.
Hele birde şu evlenme, başgözetme programları var ya, insanların istekleri orada hiç bitmiyor ..arzular iç acıtan cinsten..Ev de isterim, araba da, maaş durumu iyimi?, sosyal güvence de isterem..onuda isterim bunuda isterim. sanki manavdan armut alıyoruz.Bunlardan sonra Tek dertleri bi eş bulup evlenmek oluyo..Bazen ordaki bayanlardan birinin yerınde olmak istiyorum.Artık Şemsettin mi olur ?Süleyman mı olur bilmiyorum ?En bakımsız, çirkinin bile ne talipleri çıkıyo.Beğenirse birini hemen görüşüyolar, baktılar ki olmuyo, sora tekrar talip aramaya devam ediyolar:)Ya bide bakıyorsun ki, adam gelmiş 70 yaşına ama hala şeyinin peşinde; kadınlarda da bi işve bi naz.. Bu tür programları izleyip sinir krizleri geçiren, küfürü basan, sinirden gülen ne çok insan vardır.Ben memetalierbil le 50 sarışın değil de, adini 50 aptal sarisin olarak degiştirilmesi gereken programı öneriyorum aslında.konu nerden nerelere geldi.

------Aslında ben haberlerde, beni etkileyen olaylardan bitanesinden bahsetmek istiyordum.Hakkında pek bişey bilmesemde, böyle illa yazasım geliyo.Bişey dürtüklüyo.İçimde kalmasın.

Bostancı'daki çatışma sonucunda öldürülen terörist!Ne kadar devrimciydi, ne kadar değildi, kimdir, necidir, niye ordadır, neden bu sloganları savurdu, 3 yıl takip altındaymış, neden 3 yıldır yakalanamamış?, yoldan gecen cocuğu o mu öldürdü, yoksa polismi?sorularını belleğime kazıyan insan.son bikaç günde duyduğum yığınla bilgi haricinde detaylı yorum ve tanıma sahip değilim.

Bana göre çok suçlu bir insan olsun yada olmasın farketmez, başkasına göre de kimin kahraman kimin vatan haini olduğu da beni ilgilendirmiyor aslında.Ama yorumlara baktım da herkes basmış küfürü, ana baba düz gitmiş, vatan haini vs. demiş..bir kişi üzerinden bütünü eleştirmeler, her söylenene inanmalar falan.Düşünülmesi gereken noktalar atlanılmış.Burdaki maksat direk kişi değil aslında..düşünce şeklidir bence.Sosyalistliği bi kalıp olarak beyinlerine kazıyanlar, bu kişininde kendini sosyalist devrimci olarak tanıtmasıyla, kafalarında oluşturdukları kalıp içindeki tüü kaka kavramlarını kusmalarına vesile olmuş.Herkesin doğruları, yanlışları var kendilerince..ama sen eline silahı alıpta bana doğrularını yutturmaya kalkarsan, ozaman hep tek taraftan dünyaya bakmış olursun.Bide bu kadar gözönünde olmasına ne gerek vardı?sorusunu da sormadan edemiyorum.Terorist ya da degil, vatan haini ya da değil..o kadar cok yasadık ki bu tür olayları.Artık kimin ne oldugu karışmış bi hale geldi bu ülkede..Yaptığını kesinlikle desteklemiyorum.Ama bu sorunlar nedense hep sallantıda kalıyor, ve bi çözüm getirilmiyor.Ve sonrada gelecekte 27 nisan diğer yaşanan olaylar gibi net olmayan belli belirsiz başlıklar olarak akıllarda kalacak.

Yarın olaysız, kazasız-belasız geçmesini beklediğim 1 Mayıs.

Amma daldan dala atladım, uzattıkça uzattım.Buraya kadar okuduysan ve hala iyiysen sorun yok ozaman...

Günün Bloğu

2009-04-27T05:17:00.000-07:00

Kendimi ifade etmek, canım isteyince saçmalamak, bazen içimdeki yaratıcılığı zorlayıp kullanmaya çalışmak, zevklerimi paylaşmak, fikirler üretmek, ilham geldiğinde onları yazıya dökmek, bazen sosyal mesajlar vermek, bazen sinirlenmek, bazen de geyik amaçlı birşeyler karalamak, içimdeki sesi dışa vurmak, gerçek hayatta edemediğim küfürleri etmek,...vs.Tüm bunlardan sonra da günün blogu seçilmek! :)

Dün Bloxoo beni günün blogu seçmiş.Bloxoo ya seçildiğimden ötürü ve editörün güzel yorumu için teşekkür ediyorum.

Günün bloğu seçilmenin dışında birde bu sayede farklı blogları keşfetmek beni gerçekten sevindirdi.Günün Blogu olduğum için beni tebrik eden yeni bloglar da tanıdım.Yorumlarınız için sağolun efenim..

Selam Verdim Rüşvet Değildir Diye Almadılar

2009-04-23T01:54:00.000-07:00

Yanlış değilsem, Fuzuli bir türbede bekçilik yaparken, Kanuni, Fuzuli'yi maaşa bağlar.Bi sebepten dolayı maaşı kesilince, Fuzuli saraya gitmiştir.Ancak içeri alınmayınca, bir mektup yazmıştır saraya, şikayet olarak.Başlıkta yazdığım söz de Fuzuli'nin şikayetindeki en güzel haykırışıdır.Bilmessin diye şeettim.

.....
Bundan 2 hafta önce ingiliz patronum buradayken, bana bi sözleşme vermişti, ingilteredeki ofise göndermem için.2 haftadır hem iş yoğunluğundan hemde postanenin saçmalıklarından dolayı bitürlü gönderemedim.Geçen hafta gittim "taşınıyoruz.Oyüzden işlem yapamıyoruz." dediler.Hemde hafta içi.Dün de, arkadaşımla beraber postaneye gidip gönderelim, sonrada bişeyler yiyelim diye plan yaptık.Önce bi aradık nereye taşınmış diye.
Tam sahilin dibine taşınmışlar.İçeri girdik.Her işim düştüğünde sorun çıkaran, dünyanın kendileri etrafında döndüğünü sanan, saçlarına ak dolmuş bikaç insan.
Göndericem ama elimde zarf yok.Tamam hatalıyım.Çünkü koca sahil mekanı burası.nerden bulacam ben zarfı.Nasıl olsa postanede vardır diye düşündüm.Ama oradaki adam yok dedi.Kaldım sap gibi.
-Peki nerden bulabilirim dedim.
-Adam yüzüme bile bakmadan 'Marketlerde vardır.' dedi.(Marketlerde zarf ne arasın.)
-Sora sora geldik ama hiçbiryerde yoktu dedim.(yalandan kim ölmüş.maksat işimi hallettirmek bian önce.)
-O zaman bişekilde biyerden bulmanız gerek...(hayat memat meselesine döndü)
-Aps zarfı yokmu?-Aps zarfı var.Ama o olmaz çok pahalı olur.Ödemek istermisiniz ....TL.
-Hayır ödeyemem.(ya bunlar aps yazan kağıdı, zarfa sonradan yapıştırmıyolarmı:s)
-Bizim yapacağımız birşey yok ozaman.
Adam yok, olmaz, imkansız dedikçe benim tüm sinirlerim tepeme çıktı.Zaten nefret ediyorum böyle elinden iş gelmeyen, gelse de bi iş yapmak istemeyen, bakan havasında devlet memurlarından.Bu arada bizim kız da vıdı vıdı telefonda konuşuyor, postane ucuz diye.
Dayanamadım başladım söylenmeye.
-Zarf burda bulunmayacakda nerde bulunacak.madem buralarda zarf satan yer yok, ozaman kırtasiye olmalı yada zarf bulundurmanız gerekmiyormu?İlçe merkezimi burası? İnsanlara hiç yardımcı olmuyosunuz..diye vik vik vik..söylendim.
Benim için acil değildi belki ama bu önemli olmayan meseleyi hayatımın en önemli meselesi haline soktular.Neyse, 'iyi günler' dedim çıktım.İçimden de 'birdaha bu postaneye gelirsem banada karamel demesınler.' dedim.Bizimki hala telefonda.Benim çıktığımı görünce geldi.Bi sokak üstte herzaman gittiğimiz tostçuya gittik, dışarıda oturduk..10 dk sonra postanedeki adamı gördük.Bi sağa bi sola gidip geliyo.Sonra bizi görünce geldi yanımıza.'Bayanlar, siz zarf mı arıyordunuz.' dedi.Bizimki hemen atladı' 'arıyorduk ama artık aramıyoruz dedi.''benim arabada zarf vardı da, oyüzden söylüyorum' dedi memur.Bizimkide 'istemiyoruz' dedi.Tam diyecektim ki, 'madem vardı, ben içerdeyken neden söylemediniz.'diye, ama diyemeden gitti.sanki yolu düşmüşte oraya, bizi tesadüfen görmüş gibi davrandı.
....
İşiniz bir devlet memuruna düşmeye görsün.
devlet dedigin döver, devlet memuru dedigin de söver..devletin önemli,ayrıcalıklı, vatandasin da önemsizoldugu bi ülkede yaşadığımızı her defasında hişssettiriyorlar..Bunların maaşını biz vermiyomuyuz?
Çoğu, yayıldıkları koltukta bulunma sebeplerinin, vatandaşlara hizmet etmek olduğunu unutmuş, görevlerinin ne olduğunu daha bilmeyen, sanki orda zorla tutuluyorlarmış imajı çizen, yanına yaklaşılamayan, azarlamayı marifet bilen, havalı, kaprisli, kendilerinden nefret ettiren, büyüklerine saygısızca hitapta bulunan, resmen dövülesi tipler..
Bişey soracak olsanız..ya duymazdan gelirler yada 'üfff, hoff' ile başlayan cümleleri duymaya mahkumsunuzdur.
Tamam bintürlü insanla uğraşıyor olabilirsiniz, ama tutupta kuralları çignemeden giden vatandaşlara da saygısızlık edilince, bunun karşısında 'devlet memurudur.. aman saygı!' demez, tıkanır insan o noktada.Elbette işini hakkıyla yapan, çalışan memurlarda vardır.Onlara lafım yok.Ama nedense bana hep ters, aksi, tembel olanları denk geliyor.:s

not: Rüşvet yemeyen, vatandaşın hayatını kolaylaştıran, dürüst, çalışkan, maaşını hak eden, işine torpille girmemiş devlet memurları üzerine alınmasın..Çünkü kötü durumlarda, olumsuz şartlarda,görev yapmak, geçinmek, insanların hayatını kurtarmaya çalışmak, kötü okullarda ders vermek vs. zorunda kalıyorlar.Ki onları sonuna kadar destekliyorum.

Edit-En İlgincinden:Ofise sürekli posta getiren amcama sordum ki, postanede zarf vs. bulundurmak suçmuş.Öle dedi.Ayrıca haftaiçi taşınmalarının nedenide bilmem nerden emir gelmesiymiş.yani o gün taşınmazlarsa, bilmem kaçbin tl para cezası ödeyeceklermiş..........

Ben Erkek Olsam Varya! (Mim)

2009-04-15T01:26:00.000-07:00

Sevgili dimple mimlemişti beni.Ben ancak cevap yazıyorum, çünkü unutmuştum.:s Dün yazılarını okurken tesadüfen gördüm.

Çok enteresan bir konu bu.

Erkek olsam neler yaparım, neler yapmazdım?Her iki cinsiyetinde kendine göre artı ve eksileri vardır.

Aslında ben bir günlüğüne karşı cins bedenine sahip olmak değil de ruhuna sahip olmak isterdim çünkü onları bu şekilde ancak anlayabilirdim.

Bunlar fosilleşti yıllardır ama, eskiden erkek, sünnet olunca erkek olurdu, kimine göre bi bayanla ilk defa birlikte olduktan sonra, cüzdanın kabarıksa olur yada namusunu temizlediyse, erkektir.Hala da bu saçma gerzekçe maddelere dayanarak erkeklik ödülünü alan insanlar vardır mutlaka..

Ben erkek olsaydım bunları yapardım;

-kıro, maço tavır takınmadan kollardım yanımdaki kadını..

-erkek olsaydım kahveye giderdim, maç izlemeye:)

-kesinlikle sünnet olurdum:)

-güçlü olurdum, kadınların yanında ağlamazdım.

-sevgilime sadık kalırdım.elbetteki onu mutlu ederdim ki, oda beni mutlu etsin:)

Erkek olsaydım Şunları yapmazdım;

-Kaba konuşmazdım..

-kıl yumağı gibi dolaşmazdım ortalıkta..bakımlı olurdum.

-Otururken dikkat ederdim..bacaklarımı 2 metre ayırıp oturmazdım.

-popomu göstermemek için düşük bel kot giymezdim.

-sarkıntılık, sapıklık, taciz vs. yapmazdım.yapanlarıda döverdim:P

İçine Ettiler Haftasonumun

2009-04-13T00:39:00.000-07:00

Fedakâr ol..aşkta, dostlukta, okulda, evde, işte..sonrada biriktir sustuklarını, hatta psikolojini alt üst et, hasta ruhlu ol farkında olmadan, bi zaman gelsin patlat içindeki canavarı..Sonrada desinler sen gaddar oldun, noluyo sana?, aa sen çok stres yapıyosun, herşeyi kafanda büyütüyosun...vız vız vız.

Haftasonu diye özlenen zaman..Yani cumartesi ve pazarı içine alan zaman dilimi.Benim hiç ctesi-pazarım olmadı abi! diye trajik bi açıklama getiremiycem.Çünkü içine biçok şeyi sığdırmaya çalıştığım haftasonum var.Ama hep bişeyler çıkıyo ve kendimden çok başka şeylere zaman ayırmak zorunda kalıyorum.Bu haftasonu da aynen öyle oldu.bizimkilerin misafirlerini ağırladık.Akşama kadar iyice gerildim.

Bazen herkes damarıma basıyo.Sonra acayip sinirleniyorum.Hayatımda beni üzen, mutsuz eden herkesi bi silgiyle silmek istiyorum.Sonra bi tabloya rüzgarın esintisini katar gibi sevdiklerimi bir bir eklemek istiyorum, resmin en güzel yerine..mesela; kardeşimi yurtdışına yerleştirirdim yüksek lisansı için, ablamı huzurlu şirin bi eve yerleştirirdim, yengemi ise kpss derdinden kurtarıp istediği şehre atardım..
Çok değer verdiğiniz insanların hep yaptığı eylem: üzmek.aklıma her geldiğinde ''neden'' sorusunu soruyorum.bu ''neden'' sorusu herzaman çözümlenemeyen matematik sorusu gibi kalıyor beynimde

Vallahi hayatımdaki herkes bi telden çalıyo.

Mesela Sevgiliniz varsa, birlikteyken aşkı sürdürebilmek için sonsuz bir enerji sarfediyosunuz.Sevgiliniz ilişkiyi sürdürmek için tek bir fedakârlık bile yapmaz ama siz bunu umursamaz, her şeyi sırtlanır, biriktirir ve onarırsınız. Zamanla herşey ağır gelmeye başlar..Karşı taraf ilgiden bıkar..bahaneler üretmeye başlar.
Çünkü sonunda sizden geriye hiçbir şey kalmaz. Şımarttığınız sevgili alır başını gider. Ya da tükeniverirsiniz bir noktada, sıkılıverirsiniz. Birazcık saf, bencil olsanız sizden iyi sevgili yoktur.

Bu sadece sevgilide yaşanacak bi olay değil tabi.dostlarınla, aile içinde, işyerindeki ortamda da aynı bu durumlar yaşanıyor.

.......
Ben eskiden hep bana ait doğruların karşı tarafında doğruları olmasını isterdim.
Ben ne düşünüyosam O da aynı şekilde düşünsün, ben neyi seviyosam O da sevsin..Hissettiklerimi O da hissetsin.Ama yaşla, yaşadıklarımla öğrendim ki böyle değil.Hiç kimse mecbur değil benimle aynı şeyleri düşünmeye, aynı fikirde olamaya..Anlamak için yaşamak gerekiyor.

Nedense benim en çok kazanımlarım tartıştıklarımla oldu.
Tartışma dediysem öyle kafamızı, burnumuzu dağıttığımız saç başa kavgaları demiyorum.Hiç böyle tartışmalarım da olmadı Allah tan.
Ama olsaymış iyi mi olurmuş ne? Ne diyorum ben ya..Saçmalamaya başladım.:P

bir köşeye çekilmek istiyor bu bünye ..Susma hakkımı kullanarak, günün son durağına kadar ..

Halasının Meleği

2009-04-11T01:36:00.000-07:00

Perşembe günü yeğenimin doğum günüydü.Sanki kızımızı evlendiriyorduk.Daha yeni 1 yaşını doldurdu.O kadar kalabalıktı ki, bütün gecem mutfakta ve sigara molası verdiğimiz odada geçti.Duyan duymayana söylemiş.böyle bi zincir halinde tüm ahali evimize akın etti.Üstüne bide babama çiğ köfte yoğurtturdular.Bi bok anlamadım kalabalıktan.

Kapı çalıyo açıyorum..en alakasız kişiler.haydaa..yengeme bakıyorum.senmi çağırdın der gibi.Haberim yok bakışı atıyo.

Yine kapı çalıyo.açıyorum.karşımda bıyıklı, zenci, obama karışımı, beyaz başörtülü, takma dişli,yuvarlak kafalı bi teyze..Hadi gelen çocuklar neyse de, ah be teyzem sen ne arıyosun bebeğimizin doğumgününde?Oyuncak mı çekti canın..başka sebep bulamadım valla.

Neyse buyur ettim.Kızımızın çocuk arkadaşlarından çok babane, teyze, nine olan arkadaşları partiye geldiler:d.Hatta millet gidince yapışacaktım totosuna, 'senmi çağırdın bukadar teyzeyi' diye.Ama konuşabilse, kesin: "Ya hala benim doum günüm deilmi, sen karışma.hem bak hepsi oyuncak aldı bana." der ve beni mort ederdi.

Doğar doğmaz getirdiği karakteriyle bir gün içinde ailenin tüm coğrafyasını değiştirmeye yetti.Yüzlerde şaşkın gülümsemeye dönüşen minnacık ayaklı, minnacık elli, şiş gözlü, koca burunlu 'aa bak halaya çok benziyo.', 'hala gibi güzel gözlü, güzel yüzlü.' muhabbetlerine şahit olduğum minik kuşum.:)

Öpmelere, koklayıp bakmalara doyamıyorum.Yüzündeki kendisinin dahi anlamlandıramadığı gülüşlerine bakıp ailece mutlu oluyoruz, neden olduğunu biz de bilmiyoruz.:)Başka bebeklerde gördüğüm kusma vs. durumları acayip tiksindirse de, kendi yeğenimde bu tam tersi oluyor.Altını değiştiriyorum, kustuğu yeri siliyorum, uyutuyorum..Yani bebiş kendimizin olunca bambaşka oluyor.

Daha önce hiç tatmadığım duyguları tattırıyor bana.Bir minik insan bu kadar mı özlenir göremeyince.!

Büyüyecek, O'da bizim gibi okuyacak, bol bol hayal kuracak, aşık olacak, bizim geçtiğimiz yollardan o da geçecek..Ve o büyüdükçe ben de yeni alışkanlıklar keşfedicem onunla beraber..

Böyle birşeydir işte yeğen.Seversiniz, sevilirsiniz. hep o mutlu olsun diye çaba gösterirsiniz.uğruna canınızı feda edersiniz.. hayata tekrar güzel bakmanıza vesile olur.O'nunla bir şans daha verirsiniz dünyaya.Meğer yeğen ne çok şey ifade edermiş..

Halasının meleği, ciğerimin köşesi, gülüşüne kurban olduğum iyiki doğdun.

Hiçbirşey Yarım Kalmasın - Ödül Mim

2009-04-08T02:01:00.000-07:00

Hiçbirşey yarım kalmasın diyordun ya..
al sana bütün..
al sana gözyaşı..
al sana aşk..
al sana acı..
çok şık durdu ama itiraf et..
ben bile yapamamıştım bunu kimselere,
hakkını vermek lazım..
hata neydi..?

evet.. belki uzaklar..
buymuş demek ki sonu..
aklına gelirmiydi hiç..
demek ki..
sonuna kadar açmamalısın kalbinin kapılarını kimselere,
hele önlerine asla koca koca taşlar koymamalısın..
Öyle bir gün gelir ki, alır o taşları kafanda patlatır..
üzülürsün..

.........

Bu arada Digital Kelebek 'im, dimple ve carameLia beni gelir gelmez ödüllendirdiler:)çokk teşekkür ederim.
Büyük bi zevkle kabul ettiğim ödülün yanında birde kurallarını da aldım.

Şimdi kurallar şöyleymiş:

-Ödülü verenin linkini yayımlamak.

-Ödülü verdiğin kişilere mutlaka haber vermek.

-Bu ödülü verdiğin blog sahibinin linkini vermek.

Mim heryere dağıldığı için, kimseyi mimlemeden yazıma burda son veriyorum.

Karamel Tadında Haftasonu

2009-04-07T00:07:00.000-07:00

Kısa bi süre yoktum.Telaştan bloguma zaman ayıramadım.Sınavım vardı.Sınavım il merkezinde olduğu için, ve ben ilçede yaşadığım için, il merkezine gittim..çocukluk arkadaşımla.

Şu geçen 3 günde hem çok kötü alışkanlıklar edindim, hemde harika zaman geçirdim.

Hayatımda ilk defa ayık kalabilmek için, sade kahve içmeye alıştım..(ama şekerli.)

Sabah aç karınla sigara içtim:s

Günde 1 pakete çıktı sigara içmem.(ama hemen bunu haftada 1 e yükselttim.)

Ota boka para harcadım.

Geç uyudum erken kalktım.

Pazarlık yaptım.

..........
Çocukluk arkadaşımla yıllar sonra kavuşmanın keyfini çıkardık.

Sanki görüşemediğimiz onca yılı hiç yaşamamış gibiydik.

Beraber çok güzel zaman geçirdik.

Biraz kafam dağıldı.iyi geldi.

Eve geldiğimde müzik dinledim.Boşalttım beynimdekileri,
dinlendirdim ruhumu."Ohh" çektim bi kere.

Oldukça yoğun ve telaşlı geçti.Hala yorgunum.
Merdiven çıkınca nefes nefese kalıyorum, yokuşları çıkarken dilim damağım kuruyo.Yaşlandım mı ne? :)Acaba şu son zamanlarda aldığım bikaç kilonun etkisi mi bu?yaşlanma sendromu için erken değil mi be :) 26 ya az kala 30 dan korkuyorum nedense..

Eee, sigarayı da abarttım iyice, kahveydi, çaydı derken vücuduma bütün nikotinleri depoladım.
Bu arada dolmuşta çok sıra bekledim sabah, yağmurda sırılsıklam oldum..İşte yine kahroldum arabam yok diye.Hava ne zaman düzelecek? Ne zaman yaz gelecek?

Ya ben bugün küçük pembe bi yalan söyledim ama içim hiç de rahat değil..of napim mecbur kaldımda diyebiliriz..:s

Seni Gidi Hödük!

2009-04-02T06:03:00.000-07:00

Dün işten çıkınca, kontür (böylemiydi) almak için markete gittim.Ama yoktu.Sonra başka bitaneye sordum ordada yok.Başka biyere sordum yine yok.Sinir oldum tabi, söylene söylene yürüdüm..biryandan da bakınıyorum etrafa kontür satan yer varmı diye.Yolda yürürken restorantın birinden bi adam çıktı 'hanfendi buyrun dedi.'Hani o buyur etse de bende gitsem diye bekliyorum sanki.Yürüdüm hiç duymamış gibi.Bu hödük Ben yürüdükçe tekar ediyo tabi aynı şeyleri.Bozuk plak gibi.Allah'tan sabırlı bi insanım yoksa küfürü hakediyodu yani hödük oğlu hödük.Az daha yürüdüm ve sonunda bi dandik market denk geldi.Karttan ödedim.Sıra şifreyi girmeye geldi.Ebe öküz adam koymuşsun post makinasını daracık yere, bide kablosu yetmiyo tezgaha, eğilmek zorunda kaldım.Makinası da çok kıymetli sanki ben şifreyi girerken elinden düşürmedi.Harbi odundu yani.

Neyse sonra çıktım ordan karşıya geçtim.hemen dolmuş geldi.atladım.

Benim eskiden çalıştığım iş merkezinin Wc bekçisi ile gözgöze geldik.:)

selam vercem sandı tabi, ama vermedim..Ben bakışlarını hissettikçe rahatsız olmaya başladım.Adam içinden; 'ahh ahh karamel az zıçmaya gelmedi bizim wc ye' demiştir kimbilir.Töbe töbe..hayır anlattığım konuya bakarmısın..ama valla rahatsız oldum adamdan..

Mal gibi baktı baktı..ben safım demiştim ya evet saftrik olmasam "ne bakıyon lan" diye yapıştırırdım lafı bu tür başıma gelen her olayda.ama gelin görün ki, içimdeki bu saflık beni ne hallere düşürüyo.

.....

Hani vardır böyle hödükler her ortamda.Gaffurun sokakta gezen hali gibi.Gaffurcuğuma bir eleştiri yapacağım yok, keşke herkes onun gibi güler yüzlü, kalın kaşlı bi komedi kahramanı gibi olsa.Dünya valla daha güzel bir yer olurdu.düşünsenize herkes böyle. Sokakta görsen zaten gülmemek için zor tutarsın kendini, sırıtırsın, eğlenirsin...Tipe baksananıza...tam komedi.

........
Buara birde foğraflar çekiyorum ..ama çok farklı..tanımadığım simalar değil, genelde tanıdığım, hayatıma bir şekilde yoldaşlık etmiş, beni anlayan ve onları anladığım yüreği güzel insanlar var karelerde..

sanırım bunu çoktan yapmam gerekiyordu..şimdi o güzel insanlara sesleniyorum: "o şirin tebessümlerin yüzünüzden bir ömür boyu eksik olmaması için 'GÜLÜMSEYİN' çekiyoruumm.."

Kalbimi Çalacak Eylemsel Hareketler..(Mim)

2009-03-30T13:26:00.000-07:00

Konu başlığının akla sadece "aşk" eylemini getirmesi doğal.. ancak ve lakin kadınlar aşık olacağı erkekten bazı önemli şeyler isterler..
Sevgili Hayalbemol mimlemişti beni.Canımm çok teşekkür ederim..Ben daha önce Adam Gibi Adam adlı konumda biraz bahsetmiştim karşı cinsin nasıl davranması gerektiğinden.Orada yazdıklarım dışında hayallerimi de yanıma alarak mimine doğru yol almak istiyorum:)

Hikâyemiz, Leyla ile Mecnun'un aşkını andırsın isterim.Sonumuz değil de, sevdamız benzesin.Önce birbirimize ve bütün dünyaya aşkımızın büyüklüğünü kanıtlayalım...Sonra baktık ki bizimkiler vermiyo beni, Mecnun'la atlayalım atımıza.Gidelim uzak diyarlara.Ama dağ, taş, çöl aşmadan.:P
Şaka biyana, eskidenmiş o büyük aşklar.

Şimdi, Kalbimi fethedecek eylemsel hareketleri maddeler isem;

Öncelikle aklı başında biri olsun..
Efendi insanları severim ben. Müstakbel eşim olacak kişiden de düzgün bir yaşam, pratik bir zekâ ve olgun davranışlar beklerim.

Ne yaparsa yapsın, başarıya ulaşacak bi kişilikte olsun.

kendi ayakları üzerinde duran, sakin ve yetenekli biri olsun.

Ayrıca bilgili olduğu kadar mantıklı da olsun…

Manevi açıdan çok destek göstersin.

Saygılı ve oturaklı bir yapıya sahip olsun isterim.

Çok iyi bi dinleyici olsun ve fikirlerime önem versin.

Beni herkesten önce ve daha çok düşünsün, önce bana koşsun.

her daim özlediğim, bir dakika sarılıp, kokusunu icime cekmek icin dünyalari verebilecegim,gezerken hep yanimda olsun istediğim, yaşadığım her anı bir bir anlattigim,anlatacak onca sey varken telefonda susup sadece onun anattıklarını dinledigim,ayrilirken hiç bir öpücügün son öpücük olmamasini diledigim, göz yasimı elleriyle silen,özledigimde yanimda olan sevgili olsun..
öyle kuvvetli aşkımız olsun ki, yok olsun ayıplar, arzuladıklarımız yanında..

'seni seviyorum' derken yüreğini koparıp verecek kadar sevsin.

Sadece sevdiğini söylemesi de yeterli değil..

hatta bunu davranışlarıyla göstermeli. Göstermediği sürece hiçbir şey ifade etmez, isterse günde 100 kere söylesin..!!

Olsun.. olsunn.. olsun.. hep hayal işte.bunların hepsine sahip biri olmaz biliyorum ama yinede beklentilerim bunlardan ibaret.

Şimdi mimi paslamak istiyorum kendimden;

Tektonik Hareketler

Jacqueline Montana is online

UFUK ÇİZGİSİ

†аияι κuzuѕu

vee

Gökhan Çevik ' e

hadi bakalım merakla bekliyorum yazılarınızı:))

No Music, No Life

2009-03-30T02:48:00.000-07:00

Vazgeçilmezdir müzik..

Beni kendimden alıp başka yerlere götürendir ki, giderim de. ,

Bazen bulutlara kadar çıkarım, bazen kalabalıkta yalnız olurum, bazen kollarımı açarım mutluluktan, bazense kıvranırım acıdan. her an yanımdadır.Çalışırken, yollarda yürürken, yemek yerken...İstediğim her anda.Hele de yolculuktaysam, o an oturduğum koltuktan bedenimdeki ruhum, hayal dünyamdaki diyarlara gider ve en derinlere inerim.Gözyaşlarım akar, hep de geride kalanlara ağlarım.Ama hiçbir zaman tek bi nedenden akmaz.

Öyle bir noktaya gelirim ki bazen doğadaki güzel-çirkin ne varsa herşeyin bir melodi dahilinde yaratıldığını düşünürüm.

Bir çiçeğin açması,

yağmurun yağışı,

kuşların uçuşu,

insanların yürüyüşü..hatta araba farlarının yanması bile...

herşeyi müzikle ifade etme isteği doğar bazen içimde. insanların hissetiği her türlü duyguya anında cevap verebilecek tek sanattır çünkü müzik.Her durumumda yanımda olur.nefret ederken de yanımdadır, ağlarken de, gülerken de, severken de...

Hayat boyu Ruhuma işleyen en içten melodiler..

Yolculukta,

yanlızken,

mutluyken,

vazgeçilmez tek şeyim.

niran ünsal:neler gelirr -

Biraz da Kendimden (Mim)

2009-03-27T02:46:00.000-07:00

Sevgili dimple beni mimlemiş.Çok
teşekkür ederim.

Konumuz "ben" miş.Kendimi anlatmam gerekiyor şimdi.Bu pek zor bi durum, bi konuya sığmayacak kadar.zaman zaman yazdığım yazılarımda kendimden az çok bişeyler yazıyorum..ama belli keskin noktalar vardır.. birde, henüz hakkında yazmadığım özlellikler.. işte onlar;

*safımdır.hemde safın önde gideni.
*sakin biriyimdir genel olarak.(ama ortam olunca işler değişir.:)
*ne yemek seçerim, ne de müzik.
*inatçıyım malesef.kendi doğrularıma bağlıyım.
*Aşka inanırım.
*Okumayı seviyorum..siyaseti çok sevmem ama yazma duygum kabarıveriyor.
*Anılara pek düşkün olduğum için tekrarlarım.(mesela çok sevdiğim biriyle yaptığım msn konuşmamı bile saklamış, sonradan tekrar tekrar okumuşumdur.kitapları da -çok nadir- tekrar okumayı severim.)
*Aile değer verdiğim en sıcak ortam.(anne, baba, çocuk)
*Resimlere çok önem veririm.(Dolabımda albümlerim, bilgisayarımda da resim dosyalarım eksik olmaz.)
*Yaratıcı olmayı, bişeyler üretmeyi seviyorum.(Pek olmasam da elimden geldiği kadar çabalıyorum.)
*Yaşamda hep temel çizgiler peşinde koşarım.(Bu da IQ seviyem yüksek olmadığından olsa gerek :)
*Çalışmayı çok seviyorum.boş kalmak hiç bana göre değil.
*sabırsızım.(birşey olacaksa hemen olsun, ertelemeden olsun isterim.)
*sevdiklerime hakettiklerinden fazla değer veririm..(işte bu yüzden hep hayal kırıklığı yaşarım.yine bu yüzden öğrendim ki herkesten herşeyi bekleyecekmişsin.)
*Acayip duygusalım ayrıca çok da güler yüzlüyüm..(ama hep yüzümde gülücüklerle hayatı devam ettiremiyorum.yinede kolayca kestirip atmıyorum gülümsemelerimi)
*Hayatı seviyorum (ama hayat işte deyip, hafife de almıyorum.)

............bu böyle devam eder gider..o yüzden kelimelerle anlatılmaz, sayfalara da sığmaz, ne kadar anlatmaya çalışsam da yaşayan bilir beni :P

Bu arada mızıkçılık yapmak istiyorum ve mimi kimseye paslamıyorum.:)))

Odamda Dolaşan Sessiz Çığlıklarım..

2009-03-26T12:46:00.000-07:00

Bu gece de yağmur yağsın istiyorum.

Ve her yağan damlada başka şehirlerden haber gelsin..

Sokağa fırlamak istiyor canım.."iyi geceler" der gibi

Her adımda sanki daha çok yaklaştığım,

Bulutlara uzanasım var..

Bugün şarkılar daha az ağlatıyor beni, oh ne güzel

Öyle bi yürek var ki içimde..ne dersem dinlemiyor..

dönüp dolaşıp sevgiden bahsediyor.

Bugün seni seviyorum diye avaz avaz bağırmak istiyor..

"seni seviyorum" demeyi özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi...

Şimdi tek başımayım bu kentin ortasında,

Dokunmak istiyorum geçtiğin her toprak yola,

getirmek istiyorum,

seninle birlikte tüm bırakıp gidenleri.

bazen beklemektir sevmek bilirim,

ne kadar bekleyeceğini bilmeden

bazen hiç sebep bile aramamaktır.

herkes ne der diye yasamayi birakip, o ne der diye yasamaya baslamak

hayati umursamamak istiyorum işte tam bu anda

Ve akışına bırakmak istiyorum

o'nun topragına dusüp filizlenmek istiyorum

Onsuzluğu düşünmeden

Sonunda yanlız olmayı hayal etmeden..

Nefes alıyorum, ama Sensizlik benim canımı acıtan

Yine de mutluluk gözyaşlarım var akıtmak istediğim

tutsam mı ?

yoksa salsam mı ?

bilemedim!!!

Aşkın Ömrü Bu Kadar Kısa Mı?

2009-03-25T03:05:00.000-07:00

Merakımı mazur görün..

Okadar çok seviyorum deyip, nasıl da hiç sevmiyormuş gibi davranabiliyorsunuz?

Çok önceleri; Ne güzel günler geçirmişlerdi.Anlatsa kelimerle ifade edebilirmiydi?bilemiyordu.Dolu dolu geçti her gün.İçinde O olan herşey hayatını tamamlayan cümleler gibiydi.Birlikteyken gözleri hiçbirşeyi görmezdi.Söylediği her aşk sözü değerli bi atasözü gibiydi O'nun için.Sanki o kelimeleri hayatında ilk defa duyuyordu,her söyleyişinde.

Sıradan sevenler gibi görmüyorlardı birbirlerini.

Birbirleriyle yaşayabilen, nefes alan, konuşabilen iki can gibiydiler.Birbirlerinin hayatında çok önemli yer edinmişlerdi.Uzaktayken bile, aynı şehirdelermiş gibi hissediyorlardı.

Bir yerde duymuştu; Çok ünlü bir araştırmacı, aşkın ömrünün 2 ile 4 yıl arasında olduğunu söylemişti.Ne kadar doğru bilemiyordu!Artık aşkın ömrünün bittiği çizgi üzerinde gidip geliyorlardı sanki.!! Ezilmiş, eleştirilmiş, tercihleri çok farklı olmuştu aşk için.Kimi zaman kırmış, kimi zaman kırılmış, kaybetmişti sevdiklerini, dostlarını..Tartışmış, tokat bile yemişti ama terk etmeyi becerememişti."Gitmek gerekir bazen, yüreği dinlendirmek..."diyipte gidememişti.Derinden yaralandığı zamanlar da olmuş.Artık kıza çok uzak ve çok farklı bir kişiliğe bürünmüş..Kız Anlamaya çalışmış, sırf anlaşılamama duygusunu kendi gibi canında hissetmesin diye, ama zararlı çıkmıştı.Teselli ettikçe kötü olmuştu.
İlgisizliğinden, O'nu son planda tutmasından, sorumsuzluğundan,hata yapınca umursamamasından, istediği herşey olsun diyen zihniyetinden bıkmıştı artık..Hayat birtek O'nun üstüne kurulu değildi?O'nun sorunları,onun istekleri, onun Dünyası.!!Hep 'Seni seviyorum' derdi, ama, sevmiyormuş gibi davranırdı.

Elinde değil hırslanmamak..O kadar çok gel-gitler yaşıyordu ki, sanki her an birşey olacak ve yine yaralanacakmış gibi tedirgindi hayata karşı.
Herşeyi içine attı, attıkça içi doldu taştı!Onlar sustukça hergün, hayatın da tadı kaçtı.Herşeyi zamana bıraktılar....bu bi kabus.. belki uyanırlar birgün!

................

sevginin yolu da hayat gibi acıdan geçer mutlaka…herşey çok geç olmadan önce, herşeyi yeniden başlatmalı bence!
Sevmek, anlayabilmek, saygı duymak, anlayışlı olmak, dinlemek ve yanında olmasa bile o sevgiyi sürdürmektir.Söylemekten ziyade sevdiceğimize gösterebilmek, hissetirebilmektir mühim olan.

Goca Ayak Harry ( Mim )

2009-03-24T03:07:00.000-07:00

Digital Kelebek :) mim lemiş beni.Holeyy:)))

İlginç bir konudan hemde.Konumuz; bana dair geçmiş ve bugüne ait lakaplarım.

Ben pek sakin bi insan olduğum için lakap takan çok nadirdir :DŞöyle bi düşündükten sonra aklıma gelenleri yazayım hemen. Şu thy maceramda başvuru yapmamı isteyen arkadaşım bana bi lakap takmıştı.Maceramı merak edenler buradan bakabilir.

Lisedeyken yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmez.Her haltı beraber yaparsınız.Bu esnada fiziksel kusurların yanı sıra o kişinin karakterine uygun özellikler göze alınır seçilirken.Bana goca ayak harry derdi arkadaşım.:D çünkü ayaklarım büyük:s Öyle çok da kocaman değil ama sizinki 38 ise benımki de 39. :)Hep sorunlu olmuştur ayakkabı seçimim, hatta İstanbul'da bile beraber ayakkabı bakmıştık..Ozaman da dalga geçerdi goca ayaklı diye.:d Evlenirken napıcam kimbilir!! acaba şirin bi ayakkabı bulabilecekmiyim?:)

Sonra yine çok sevdiğim başka bi arkadaşımla birbirimize Mıkhbile deriz. Hani şu avrupa yakasındaki Makbule var ya.Burhan'ın telafuzuyla Mıkhbile olan:D Makbule ye benzediğimizden değil hani, sırf eğlence olsun diye:)Sanalda da adımın kısa halini kullanırlar.Blogcanlar da karamel derler.:)

Şimdi ben bu Mim i severek;

teletabi

The Fisherman Of Eolia

dimple

Telaşlı Penguen ' e paslıyorum.Hadi bakalım.:)

Yaşamın Bi Yönü Daha *3

2009-03-18T07:39:00.000-07:00

Seçim yaklaşınca ortaya çıkan saçma kirliliği, şöhret meraklısı amatör siyasetçileri, boyum kadar resimleriyle araçları ve binaları süsleyen başkan adaylarını gördükçe ruhum daralıyor.Seçilmesi durumunda, vaatlerini yerine getirmediğinde kendisine herhangi bir yaptırım uygulanmayacağını bilen adayın boş atıp dolu tutma çabalarına hepimiz şahit olmuşuzdur.Yani bu kadar bayrak asınca, bu kadar vaatlerde bulununca, bana oy verin diye bağırışlar olunca ne değişecek?Sanki bütün bu koşuşturma tantana bitince, adamlar seçilince heryer bayram havasında olacak!
Mahalle mahalle parti araçlarını dolaştırıp marşlar dinlettiren bu densizler yüzünden bir an önce seçim olsa da kurtulsam diyorum artık.
.............

Asıl anlatmak istediğim mesele şu aslında:

Ellerinde reklam amaçlı broşür dağıtan dtp liler geçenlerde bi komşumuza gitmişler.Ev sahipleri, "Siz Kürtsünüz.Biz kesinlikle size oy vermeyiz, broşürlerinizi de almıyoruz." demişler.Yani kovulmuşlar.
Dtp ile yakından uzaktan işim olmaz ama damarıma basılan nokta "Siz kürtsünüz!" cümlesi sadece.Çünkü bende bir kürt kızıyım ama Türküm sonuçta.Kürt diyince aklınıza dağa çıkan eline silahı alıp mehmetçiğe karşı savaşan sanmayın..asla böyle değil.Bu genelleme niye yapılır ki.?Aklına bunları getirenler bence biraz düşünsün!unutulmasın ki şehit düşenlerin arasında kürtlerde var..
Ve bunu diyen kişinin kızı Muş'ta öğretmenlik yapıyor şuan..!!

Her kürt pkklı değildir ama "kurunun yanında yaşta yanar." durumu.Her şehit haberinden sonra kahrolsun kürtler gibi faşist tutum takınılıyor.Lanet olsun ki, pkk yüzünden bizimde potansiyel terör elemanı olduğumuz akla geliyor.Bu ülkede milyonlarca kürt var ve hepsine pkk yandaşıymış gibi bakılması haksızlık..

kaç tane kürt pkk görüşlerini savunuyor?

kaç tane kürt dağa çıkıyor?

kaç aile dağa çıkana destek veriyor?

bu ayrımın çok iyi yapılması gerekir..
Kürt demek, herzman farklı gözle bakılan, her türlü iftiraya uğrayan, yapmadığı şeyi yaptı diyerekten suçlanan ama hiçbir suçu olmayan insanlar...Ben çok zorluk yaşamadım ama yıllardır bunun mücadelesini vermiş bi ailem var.
Çekiyoruz bizde, bir şehit düşünce biz de ağlıyoruz, üzülüyoruz.. biz ayrı bir millet değiliz ..

Sadece insanız, ne eksik ne fazla..

Hayattan Firar Edesim Var!

2009-03-12T06:39:00.000-07:00

Son günlerde; geleceğe umutsuzca bakıyorum ve yaşadığım andan tatmin olamıyorum.İşte bütün hayatım bu.Her ne olursa olsun, hangi pencereden bakarsam bakayım sonuç aynı.Umut çıtasını ne kadar yükseltsemde, kısa bi doyum sonrası yine vasat olan mutsuz ediyor.Hep daha fazlası, hep daha çoku, hep dahası....hep..hep...Herkes herşeyin farkında, ama kimse kendine kondurmuyor.
Amma umutsuz vakayım dimi?Huzur, mutluluk kapımı çalıyor da ben mi almıyorum içeri:s Aksilikler hep üst üste geliyo.Para kazanma kaygısı, sevdiklerimin sorunları, gelecek derdi, sınav kaygısı tüm enerjimi emiyor. Kendime ayıracak vaktim kalmıyor.3 kilo almışım kış boyunca:( bu da tuz biber oldu sıkıntılarıma
..........
Bide şu uçuk hayallerim yok mu??sınırsız, içimdeki tam özgürlük..!!Hayatıma çoğu zaman izinsiz, gizlice sızan kaçık ben.Hayal kurunca gündelik kaygılardan uzak, başka bir hayatta oluyorum.

Hele çocukluktan kalma olanlar;Görünmez olmak, uçarak okula gitmek..(uçmuşken, okula değil de yurtdışına, uzaya felan uçsan ya!!)
Varyemez amcanın para dolu değil de para yerine içi oyuncak dolu havuzuna onun gibi dalış yapmak.. (paradan nefret edeceğim ozamandan belliymiş)
Gökkuşağının altından geçerken cinsiyet değiştireceğime inanmak, Noel babayla birlikte uçmak.(Uçacağıma bütün hediyeleri almak niye gelmemiştir aklıma?).İşte yine ozmandan belliymiş hayal aleminde yaşayacağım.

Şimdilerde ise;
Mesela;seyahat etsem.Hiç bilmediğim şehirlerin içinde dolaşıp başka hayatlar tanıyıp, şehirleri cadde cadde dolaşsam, mezarlıklarına kadar bir bir.
Biraz bencilce ama; Sevdiğim adamın dünyasındaki tek kadın olmayı hayal ediyorum.:)
İçmek istiyorum kusana kadar.
Yesem yesem patlayana kadar, ama kilo almasam....
Gerzekçe olan hayallerimi yazmıyorum bile.
...........

Hayal kurmak gerçeklerden kaçmakmış...Gerçeği unutup hayallerin peşinden gitmekmiş...peh pehh pehh...
Hayal kurmadan, gerçeklerle beslenmek bir duygu sömürgeni çeşididir bence.ne demekse..!!yaşamaktan zevk alamamaktır yani..Bu alemde hayal ettigim müddetce yasıyorum ben.

Bu arada kafamda hakkında yazmak istediğim konular var..ama bu ara hayat telaşı, sınav kabuslarıyla uğraştığımdan hayal dünyasında dolaşmak iyi geliyo.Yoksa böyle saçmalıyorum:s
Hayata, zerre rahatsızlık duymayacağım okkalı bir küfürü basmak istiyorum ucu bana dokunsa bile..yapamıyorum, tutuyorum kendimi.

Zenginin Malı Züğürdün Çenesi

2009-03-05T12:34:00.000-08:00

Hayat bana istediğim şeyleri vermiyor çoğu zaman.Yinede isyan etmiyorum, en azından yetinmeye çalışıyorum.Şükür diyorum ama bişeyleri de değiştiremiyorum.İşte bu durum beni yıkıyo.Zaman zaman istediğim şeyleri elde edebildim.fakat zaman zamanda istemediğim şeyler beni elde etti.Daralmış umutlarımın içinde kıvranırken bulabildiğm tek çıkış noktam hayallerim.Hayattan ve çevremdekilerden ulaşılmaz hayaller istemedim.

Hep kendi kendime "yaşadığın her güzel şey zamana meydan okur ama sen karşı koyamazsın.Olduğun yerde durup öylece bekleyemezsin geleceği. Bir adım atmalısın, bir el uzatmalısın .!" derdim.

Bu aralar içinde bulunduğum hayat şartları bana bi hayal ürünü daha yarattı.Bi arabam olsun istiyorum artık.Bıktım dolmuş muhabbetlerinden.Her gün aynı duraktan binip aynı yerde inmekten."Farklı duraklardan bin ozaman." diyenleriniz olmuştur, ama bulunduğum yerde bi durak var.Diğer durağa gitsem zaten dolmuşa binmeme gerek kalmaz.

Avuç kadar yerde yaşıyorum ama gideceğim yere yarım saatte gidiyorum.Zaman kaybı başka birşey değil.Sıkılmamak için farklı teknikler denedim.Mesela müzik dinledim (ama baktım herkes kulaklıkla geziyo.indi-bindi yapıyo hala kulaklık kulağında, biri bişey soruyo duymuyosun, hayattan kopuk gibi..soğudum ondanda.), kitap da okudum.Hala da okuyorum ama sıkılıyorum yinede.Benim de arabam olsa bende dolmuşlardaki rezilliği çekip hergün birsürü insanın nefesini solumam elbette.

Hele de sınavın varsa, geç kalmışsan..geç kalma nedenin de ortada.Saniyeler bile son derece önemlidir..ama bi anda dolmuş bi şekilde polis yada jandarma tarafından durdurulur..ya olması gerekenden çok yolcu almıştır, yada ehliyet, ruhsat kontrolü..vs.

sonuç; şansın varsa; koşturarak nefes nefese girersin sınava, ayrıca azarı da yersin.

şansın yoksa; şansına küs..Seneye o dersi alttan alacaksındır.

Acayip taktım bu hayalime ya:s Daha ehliyet bile alamadım.Lanet olası motor dersinden geçemedim.Geçen gün sinirden hüngür hüngür ağladım salaklığıma.Hayatımda onca sınav var, bi bu ehliyet sınavı eksikti.Sanki kapıda arabam beni bekliyo 'ehliyetini al da gel' diye.Züğürdün konuşmaktan başka yapacak bir şeyi olmadığından hayal kurar işte.Fakat zengin konuşmaz direk alır.

-Gözüm yükseklerde değil.Bi arabam olsun ayağımı yerden kessin, vallahi başka birşey istemem.(gerçek dünyam)

-Şöyle minik, havalı, kırmızı bi arabam olsa atlasam gitsem en güzel yollardan.

Müziği açsam son ses, şarkı söyleye söyleye hava ata ata gezsem.Ohh.:) (buda hayal düyam)

Varolan Şey niye heryerde olmaz ki:s??

Türkü Sevdam

2009-03-04T04:53:00.000-08:00

Çocukluğumdan beri babam arabasında hep Mahzuni Şerif dinler.Eskiden kasetler vardı.Bütün yeni çıkan kasetlerini alırdı.Her haftasonu arabada türkülerini dinleyerek köyümüze giderdik, başka türlü yolların tadı olmazdı.Yıllardır bu bi gelenek haline geldi bizde, hiç şaşmaz.25 yaşındayım hala Mahzuni Şerif dinler arabada.Ama bu defa kaset değil cd ler den.Hemen hemen her türküsünü bilirim.O'nun ayrı bi yeri var babamda olduğu kadar bende de.
Su insan hayatında ne kadar önemliyse türküler de o kadar önemli benim için.Ben türkü dinledigim zaman yaşadığımı anlarım.Türkü nasıl bişeydir ki böyle dinledikçe yüreğine yakın olursun.
Yaz gelince; mutlaka türkü barlara giderim.En güzel dinleme ortamı oralar benim için.Sazın sesi, ben, masada bira yada vodka..kendimi kaptırıyorum içim eriyo saz tellerinden çıkan her seste.Eksik hayatlarımı buluyorum türkülerde, yaşanamayan bi çok şeyi ve yüreğimin yorgunluğunu dindiriyorum, sanki kendimi dinliyorum..En güzel duygu yoğunluğunu türkülerde yaşıyorum.

Aşkı-sevdayı, hüznü-kederi olduğu gibi en yalın halde türküler anlatır. Sözlerdeki aşk,özlem,gurbet,mutluluk,şikayet, ana-baba sevgisi başka şekildedaha nasıl güzel anlatılabilinir ki.Her türkünün bir hikayesi vardır ve o hikayelerden bende payıma düşeni alıyorum.

Bi gerçek var ki, üzülerek söylüyorum günümüzde gerçek sanatçılara gereken ve hakettikleri önem verilmiyor.Gerçek sanatçı diyebileceğim bir sanatçı da Erdal Erzincan'dır. Çevremdeki çoğu arkadaşım tanımıyor O'nu.Hayatlarında varsa yoksa günlük çıkan balon şarkıcılar. Şarkıcılar diyorum çünkü onları sanatçı olarak görmüyorum. Saçma-sapan, ilgili-ilgisiz bir iki söz içeren şarkıları söyleyerek gündemde kalmaya çalışıyorlar.Oysa yeteri kadar değer verilmeyen bu sanatçıları dünya tanıyor.Onlarla müzik yapmak için yurt dışından ülkemize geliyorlar.Acaba her zamanki gibi hak ettikleri değeri kaybettikten sonra mı vermeyi düşünüyorlar? Bilinmez..

Türküler beni gidemediğim yerlere götürüyor.Türküler benim her halimi benden bıkmadan dinliyor.Benim arkadaşım, dostum, sırdaşım oluyor..
Hayat devam ediyor ve türküler onları dinlememi onlarla yaşamamı bekliyor.

Amerika katil - Mahsuni serif

Seviyorum Seni Blog - MİM

2009-03-02T01:52:00.000-08:00

"Sevilen blog özellikleri" konusuyla mimlemişti beni sevgili caramelia.Öncelikle çok teşekkür ederim:)

Blog hayatına gireli çok uzun bir süre olmadı..Sevilen blog grubuna da giriyormuyum? bilemiyorum ama elimden geldiği kadar samimi, okuyunca zevk alınan bi blog yazma niyetindeyimdir herzaman.:)

Kısa zamanda da olsa severek takip ettiğim, fırsat buldukça okuduğum, fırsat bulamayınca da, sonra okurum diye kafamın bi köşesine not ettiğim birçok blog var.
Blogları bir bütün olarak seviyorum ben.İçindeki resimleri, yazı tipi, blog başlığı, düzeni, şablonu vs. ile birlikte.

Hertürlü yazıyı okurum.Yaşam, eğitim, iş, film, aile, kitap, sinema, sanat...

Yazım kurallarına da dikkat ediyorum elimde olmadan.Bazen 'ı' harfi yerine 'i', 'ü' yerine 'u' harfi yada tam tersi yapılarak kullanıldığında ortaya farklı bir kelime çıkıyor.İster istemez takılıp kalıyorum orda, imla takıntısı yüzünden konuya kendimi veremiyorum.:s

Sürekli güncellenen müzikler hoşuma gidiyor.Sırf müziklerini merak ettiğim için ziyaret ettiğim bloglar var:)

Cesur blog yazarlarını seviyorum.

Sevdikleri müzikleri, filmleri burda bizimle paylaşan Blog yazarlarını seviyorum.

Yorumları cevapsız bırakmayan blog yazarlarını da seviyorum.

Arada esprili cümleler kuran yazarları seviyorum.

Faydalı, geliştirici, uzun cümleler kurarak sıkmayan, düşündüren yazar ve blogları seviyorum.

Yazıya başlarken yada yazı içerisinde okuyucuya 'sevgili okuyucu', 'değerli okuyucu' şeklinde hitap edilmesini seviyorum.

Kısacası düşüncelerini iyi yansıtabilen, blogunu okuduğumda beni kendi dünyamdan kendi dünyasına götüren bloglar en çok ilgimi çeken bloglardır.

Bide şu yorum yazdığımız kutucuğun üstünde yorumcu için yazılan esprili yazılar çok hoşuma gidiyo:)

Bu konuda gördüğüm kadarıyla herkes mimlenmiş.

İllaki birilerini mimlemek istemedim.Ama bu konuda yazı yazmak isteyen herkes yazabilir elbette.:)

En Sevdiğim Şair Adam ve Şiirleri ( Mim )

2009-02-26T01:52:00.000-08:00

Değerli blog arkadaşım Digital Sevgi Kelebeği mimlemiş beni..

Konumuz; hayatıma yön veren şair ve dörtlüğü..

Çok sevindim çünkü içimdeki şair adamın şiirlerine düşkün olduğumu bişekilde belirtmek istiyordum.Buna Digital Sevgi Kelebeği vesile oldu.Çok anlamlı bir mim benim için.Acayip mutlu oldum:)

Şiirlerine değer verip severek okuduğum çok şair var elbette.Örnek vermem gerekirse: Ataol Behramoğlu, Yılmaz Erdoğan, Nazım Hikmet Ran, Atilla İlhan, Murathan Mungan..Ama Ceyhun Yılmaz şiirleri hayatımda farklı bi önem taşır.Çok anılarım oldu O'nun şiirlerinde.Her şiiri içime hüzün, huzur ve aşk parçaları bırakıyor.Şiirleri ve sesi içimi rahatlatıyo resmen.Sözlerimi burada bitirip sözü Ceyhun Yılmaz ve şiirlerine bırakıyorum..

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi

Her dalga halime üzgün

Her dudakta bana tebessüm

Ne vardı diyorum ne vardı

Şu kaldırımda resmin olsaydı

Eğilip ben öperken

Görenler varsın dileniyorum sansaydı

*****************************

kimseye soramıyorum seni
Kimseye soramıyorum seni!
Kirlenme diye hiç öpmedim ya...
Belki başkasını seversin diye,
hiç söylemedim sana sevdiğimi.
Bilmiyorsun,
boğazımda düğümsün!
Yutkunsam gideceksin,
yutkunmasam...
Ölürüm...!

****************************

yanlızca yağmur yağdığında seviyorum bu şehrin insanlarını

herkesin yüzü gözü ıslak

başları eğik omuzlarının arasında

yağmur yağdıgında....

herkes ....

benim hep olduğum gibi...

***********************************

Ben de böyle yaşıyorum işte

Ayrı kalarak, hasret çekerek, uzaklara bakarak

Hep kaçıyorum onlardan, olmayana atıyorum adımımı

Yere bastığım ayağım çok acıtıyor içimi

Gelme sakın artık,

Zaten geldiğinde ölürüm

Yaşat beni

Ömrünce kapatma kapısını bu aşkın

Bu güzel mim de benden;

*Hayalbemol (hayalet):o)

*kibarfeyzo :)

*Tutsak:)

*Kasvetli Kasaba :=) ve

*PaNDoRa :) ya gitsin.

Merakla bekliyorum en sevdiğiniz şair ve şiirlerini.

Tek Umudum Yağmur

2009-02-25T04:07:00.000-08:00

Şimdi ne yapsam da sıkıntıdan kurtulmaya çalışmak adına, ben yine sıkıntlarımın bi ucundan tutarım.Hatta biyere kaçmasın diye sıkı sıkı sarılırım.Böyle zamanlarda fotoğraflardaki resimler gibi donup kalıyor içimde hayat..ne bir adım öteye gidebiliyorum ne de bir adım geriye...en ummadığım zamanlarda çalıyor kapımı hüzün..bazen bir gece vakti, bazen sabahın körü..bazen çok sevdiğim birinden duyduğum sözlerde, bazen yaşadığım başarısızlıklarda, bazen de hiç sevmediğim insanın ağzından çıkan kelimelerde.Her cümle her sözcük dem vurur gönlüme..

Arkamdan bıçaklıyor hüzün, hem de en güçsüz hissettiğim bir çıkmazın içerisindeyken..koşturma ve boşa geçen zaman kavramında uzun merdivenin son basamagindaymışım gibi..

Asıl görmem gerekenleri es geçip arka plana attığım ve kendisini devamlı ertelediğim mutluluklarım kimbilir nerde?.

Aslında hayatımın her anında var bu huzursuzluk.gidecek sıığınacak limanım bile yok.Sevdiğim herkes uzakta..Onların yokluğu bi kat daha artırıyor içimdeki huzursuzluğu.Hayatım hep birilerine, biryerlere özlem duymakla geçiyor.Hesaba kalkarsam hüzünlere sebebiyet veren nedenlerimi, içinden çıkılmayacak gibi de değil..
Yinede kurtulamıyorum içimdeki sıkıntılardan.Biraz ağlıyorum, üzülüyorum ve sonra susuyorum..Aktıkça yaşlar dışımdan, anladım ki içine de akıtırmış insan.İnsanın bazen içinde kalanlardan sıyrılamaması hayatı yokuşa sürüklemektn başka birşey değildir biliyorum.Müzik böyle zamanlarda içimdeki ses olur ve kelimelere dökülür birer birer.Beni daha çok düşüncelere sürükler.bazen o kadar iyi anlatir ki, sarkilarin icinde kaybolurum kendimi birakir müzikte yaşarım o an.

Gri bulutlar dolanıyor içimde.Yağmur yağmaya başladı..yağmurlu havalar; aşık olmak, aşk acısı çekmek, ağlamak, özlemek gibi durumları daha tatlı daha anlamlı yapan havalardır aslında.Şimdi evde sıcacık battaniyenin altında uzanıp tv karşısında Filiz Akın ve Tarık Akan ın "Tatlı dillim" filmini izlemek vardı.

Keşke sihirli bi sopam olsa..

Türkçeyi Katletmek

2009-02-24T03:28:00.000-08:00

Geçen yaz çok sevdiğim ablamla yat gezisine gitmeye karar verdik.Ve bir pazar sabahı sahilde buluştuk.Yürüyerek yat limanına geldik.Ben gözüme kestirdiğim bir yata bakıyorum hemen atlamak için,bide baktım ki ablam bilet satan çocuklarla pazarlığa girmiş.:s

Allam hiç sevmedim oldum olası şu pazarlık muhabbetlerini.Ben olayın dışındaymış gibi bakınıyorum etrafıma.o anda neyse anlaştılar sonunda ortak bi karar verdiler:)2. kata yatın önüne doğru en uçtaki şezlonglara serdik havluları, yerleştik güzelce.Yan tarafımızdaki şezlonglarda da karı koca ingiliz yaşlı bir çift vardı.
Neyse hareket etti gemicik.Güneşleniyoruz oh dert tasa herşey geride bırakıldı.Yağlandık, şapkamızı, gözlüğümüzü taktık.Ben yüzüstü uzandım millete bakınıyorum.Belli köşelere kıllı adamlar doluşmuştu.Tam dikizlemek için ideal mekanlara.

Bi şaklaban vardı milleti eğlendirme amaçlı ortalıkta dolanıp duran.Yan taraftaki yabancı çiftin yanına geldi.Muhabbet başladı.Yarı türkçe yarı ingilizce nasıl konuştu hayret ettim.Adam sanki yıllardır yabancı ülkede yaşamış türkçeyi unutmuş.Bide artist artist tavirlar.Konuşma aynen şöyle:
-Hi.You all right man

-yes.thanks.ı m very well.you?

-ye of course yani

Kadın ne kadar yaşlı ve çirkin olursa olsun ona Madonna ymış gibi sonsuz ilgi ve şefkatgösterilir.Her geldiğinde elinde boş kültablası eskisiyle değiştirilir.Habire bi isteğinizvarmı diye sorulur falan filan....

-can ı have a beer please?

-ok darling..

-can ı have a bottle of water please?

-all right adamım..

Böyle konuşanlarda amaç ingilizceyi çok iyi biliyorum mudur?, yoksa türkçeyi az bilirim midir?..bilinmez.Yabancı dile ve kelimelere karşı değiliz ama dilimizi en az ingilizceye gösterdiğimiz önemi gösterelim isterim.Günlük konuşmalarda farkında olmadan yada bilerek ingilizce kelimeyi Türkçe kelimeyle birleştirip konuşanlar da var elbette.Türkçenin içine etmekten rahatsızlık duymayan, ben ecnebi ülkeden geldim izlenimini verme hevesinde olan ve daha anlamını çözemediğim bir sürü nedenden dolayı konuşanlar.Eger kelime hazinemiz 2 yüz ü geçmiyorsa tabiki zengin göstermek için yabancı kelimeleri sokarız cümlenin başına yada sonuna olur biter..

En çok da bilgisayar dilinde var bu.

-reset attır

-paste yap

-download et

-copy lettir

-emailinizi confirme ettim.

Türkçe kelimelermiş gibi kullanılanlar bunlar.Beni rahatsız eden tarafı sadece ilgi çekmek için, ingilizce konuşabildiğini insanlara göstermek için binbir türlü kılığa giren, tarzanca konuştuklarının farkında olmayan tikky kıroların yalın hali işte.özenti olan hoş olmayan durumlar.Günlük konuşmalarına ‘full time, best model, oh my god!, wonderfull!’ gibi İngilizce sözcükler serpiştirenler, hatta daha da çirkini iki dili birleştirip " bir off verelim., Morning, morning nereye dostum?, part time çalışıyorum."şeklinde cümle kuranlar.

Benzin alırken bile, adam;

- abi fulleyeyimmi? diye bağırır.sırf bu konuşmalar yüzünden biri bigün elimde kalacak.:)(bu Türkçe'yi katledenlere uyuz oluyorum.)Marketteki Memet amca bile uğurlarken “bye bye kızım” diyo.Dolphin cafe, cheers bar, my home (emlak), Go to.. lokantalar, barlar, butikler...hepsine amerikan isimleri dayadılar.Çünkü biz amerikangillerdeniz.Bu isimleri duyan buranın Hollywood yada New York falan olduğunu düşünür kesin.

Konuşmaların içine sokmak kolay olabilir ama Türkçe nin içine sokmayın bari bu caf caflı ingilizce kelimeleri.Hayır bazen öyle bi konuşurlar ki anlamazsın..yani şahsen ben anlamıyorum.Sonrada anlamadım diyince karşıdan öyle bir bakış atılır ki...
Kurtaralım bence kendimizi, ülkemizi, dilimizi de!Bu kadar çok kelime günlük hayatımızda yer etmişken. dilin geleceği konusu kaygılandıracak boyuttadır.

Herşey Sen

2009-02-23T12:26:00.000-08:00

Karanlık çökünce

yanan her sokak lambası,

Yağan her yağmur,

Elele dolaşan her çift

Bana hep sen

Şimdi sen gidiyorsun ya,

Hayalimdeki her yüz sen

Hayat sen

Ekmek sen, su sen..

Buralar da hep Sen!!

Adam Gibi Adam!

2009-02-20T11:29:00.000-08:00

Biz kadınların sahip olmayı istedikleri erkeğe genellikle bu ad veriliyor.Tabi bu kadinlarin adam gibi olmayan adamların peşinde bir ömür harcamasına engel değildir.Hayatta az bulunur ama çok istenir böylesi.Yeri gelince gözümüzde süper man olan adam.Yeri gelince bükülür, belki eğilir de ama asla kırılmaz.Her kadının adam gibi adama ihtiyacı vardır.

Adam gibi adam olmak için sadece 2 göz, 2 ayak, burun ve ağıza sahip olmak yetmez.Sevdi mi adam gibi sevmeli, sövdü mü adam gibi sövmeli.Sevdiğini sonsuza dek korumalı, özü sözü bir kişi olmalı.
Belki de bi hayal ürünüdür bu kadarı.Yine de her bayanın içinde vardır böyle bir hayal.

Velhasıl benimde çizdiğim bi adam var kendi Dünyamda;
sevdiğim adam, adam gibi adam olsun isterim.Yani;

lafının arkasında duran, sözlerinde dansöz gibi kıvırtmayan, nerde nasıl davranılması gerektiğini bilen, kendine güvenen biri olsun.

ben üşüyünce mal mal bakmasın sarılsın bana yada ceketini çıkarsın koysun sırtıma.kokusunu ceketinden soluyayım.

Elimi hiç bırakmasın.Utanmasın elimi tutarken.

Güçlü olsun..bunu hissedebileyim.

Gözlerine bakınca anlasın içimdekileri..oda bana gözleriyle anlatsın içindekileri.hep yanımda olsun.

Bi maça, bi arkadaş uğruna vs. ıvır zıvıra satmasın beni.

Öpmek onun için illaki yatak la son bulmasın.

Herşey sevgiyle birlıkte olsun.Baba gibi şefkatli olsun.

sinirlenince bile kabalaşmasın.

beni yüreğiyle dinlesin..fikirlerime hep saygı duysun.cesaretli olsun,

en iyi arkadaşım olsun.Gereksiz kıskançlıklar yapmasın.

eleştirirken bile (beni yada,sevdiklerimi) adil olsun.

hayatında hep özel bi yerim olsun.

Bana mutluluktan uçacağım süprizler yapsın; mesela ummadığım anda öpsün beni yanağımdan, kucaklasın yada sırtına alsın.

Ağlatsın ama mutluluktan..hayatın saçmalıklarından uzak olalım isterim..

-hey adam gibi adam!

-buyrun benim

-nası yani?

adam gibi adam yok nerde anam ya da bize rast gelmez...

İşte Yaşamın Başka Bir Yönü * 2

2009-02-18T12:38:00.000-08:00

Geçen hafta bizimkinin çalıştığı rehabilitasyon merkezinin kermesine gittik.Oraya okulun öğrencilerini de getirmişlerdi.Kermes biyana, gözüme engelli öğrencilerden biri takıldı.Hastalığı Kas erimesi (imiş).Yürürken attığı adımları izlerken çok zorlandığını hissettim.İçim burkuldu.Sonra kendi ayaklarıma baktım.Şükrettim halime..
Uzun zaman aklımdan çıkmadı o çocuk.Yüzüne, yürüyüş şekline dikkatli bakamadım.Çünkü çok etkilendim.aklıma geldikçe saatlerimi zehir edebilen bir olay.
Geçen akşam bizimki babama bişeyler anlatıyordu.O çocuktan bahsediyordu.Jandarmalar okul müdürüne o çocuk için 'dikkat edin' demiş.Meğer bu çocuk varlıklı insanların evlerini tespit edip, artık mafya mı ne takımıysa onlara söylüyormuş.Onlar da evi soyuyorlarmış.Bu krizde, bu işsizlikte hırsızlığın tavan yapacağı belliydi zaten.Ama bu çocuk nasıl alet edilir böyle oyunlara, yada nasıl kendini alet eder.
Bizimkine Dedim ki:Hastalığı Ne?
bizimki : kas erimesi
Ben: tedavi oluyoRmu?
Bizimki: tedavisi yok.Ölecek o çocuk..........
bu nasıl olur yaaaa..içim bi daha parçalandı.Tedavisi olmayan bir hastalık!!öleceğini bile bile nasıl yaşar bi insan?En kötüsü de hastayken ölümü beklemektir heralde, yokoluşu beklemek..Hasta “ Neden ben ?” sorusuna yanıt aramazmı?, ardından gelen ümitsizlik ve çaresizlik..

bizimki:yengem olur.

İçimdeki Kahraman...

2009-02-16T04:31:00.000-08:00

durup seni düşünüyorum

ve sende seyr ediyorum zamanı

yokluğun var biliyorum

yine de karalayıp beyaz kağıtları

umut fidanları dikiyorum,

yanlızlıktan üşümüş bir çocuk gibi bekliyorum

gül dikiyorum dokunuşlarımla her bir yanına

düzene inat ve saygıyla ve her yeni gün için sabırla

bekliyorum...

kırık dökük yanlarımı topluyorum

sonra saatler geçtikçe düzeliyorum

durup seni düşünüyorum

neyleyim dünya gibi sarhoş dönüyorum

bir varsın bir yoksun

sonra masal içinde masal oluyorum

evvel zaman içindebir çiğ tanesinde

seni buluyorum

bekliyorum...

I Love Your Blog :)

2009-02-13T04:42:00.000-08:00

Şimdi yeni bir mim lenme durumum oldu.Blog arkadaşım sevgili Digital Sevgi Kelebeği mim ile ödüllendirdi beni.Yuppiiii:P :)

İnsanın başkaları tarafından düşünülmesi hoş bir olay tabiki.Böyle ufak tefek de olsa seviniyorum ben.Hatta ağzım kulaklarıma vardı:)Tekrar tekrar teşekkürlerimi sunarım.

Mim lenmenin yanında bide özelliklerinide aldım geldim;

1. Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek.
2. Bu ödülü 7 blog sahibine daha linklerini vererek göndermek.
3. Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek.

Şimdi 7 Blog arkadaşıma bende bu ödülü göndericem.Ama çoğu arkadaşımı pek iyi tanımıyorum o yüzden mim lemekten tırsıyorum valla:) Neden mi? çünkü kiminiz hoşlanmayabilir, kiminiz 'amanın bu kimki beni mimlemiş.' yada 'mim olayları beni sıkıyo.' diyecek olanlarınız vardır belkim.

Ben yinede bunları göze alarak içimden gelenleri mim ile ödüllendirmek istiyorum.Sevgili Blog arkadaşlarım;

**Dön Bak Dünyaya

**Hayalet

**Jacqueline Montana is online

**Tektonik Hareketler

**caramelia

İzninizle Mimledim sizleri...:))(7 çok geldi 5 e indirdim.Çünkü hemen hemen herkese gitmiş bu ödül)

Yaşamın Bir Yönü..

2009-02-12T10:32:00.000-08:00

''Doğu da yetişen 2 teyze çocuğu..Aralarında akraba bağı yok denecek kadar az.Anne ve babalar görüşse bile çocuklar biraraya gelmemişler.çocukken oyun bile oynamamışlar hatta birbirlerini hiç görmemişler.çünkü erkek olanın ailesi batıya taşınmak zorunda kalır.Kız Doğu'da kalır.bir yandan okuyup bir yandan da 2 engelli kardeşinin bakımını üstlenir.Baba sürekli şehir dışında çalıştığı için biraz fazla sorumluluk yüklenmiştir evdeki aile fertlerine.Çünkü Doğuda babasız yaşamak zordur.şimdileri bilmem ama eskiden GüneyDoğuda çocuk olmak çok zordu.Doğuda çocukların yükü bir başka ağırdı.hele birde solcu bir ailenin çocuğuysan..Kız o kadar sorun içinde herşeye rağmen okur.Okulu bitince, atanmak için tekrar çalışmaya başlar.
Erkek de batıda kendine yeni bir hayat inşa eder.Okur ve meslek edinir.Birgün Doğuya memleketine tatile gider.Orda teyzesini de ziyaret eder yıllar sonra.Kızla o evde karşılaşıp, tanışırlar.Bir kaç görüşmeden sonra erkek ailesine durumu açıklar ve teyze kızıyla evlenmek istediğinisöyler.Belki önce aileler tepki gösterir ama gönül kanbağı dinlemez.Neyse evlenirler ve ardından bi kaç yıl sonra kız hamile kalır.Erkeğin kafasında çocuk ile ilgili soru işaretleri belirmeye başlar.Çünkü akraba evliliği yapmışlardır.Ve Kıza der ki;
-Biz akraba evliliği yaptık.Engelli çocuğumuzun olma riski yüksek. Ya bizim çocuğumuzda engelli olursa?
Kız: - Biz elimizden gelen tedavi, test vs. yaptık. -ki olsada olsun.sonuçta benim için her çocuk aynıdır. - engelli çocuk da sorunlu olur engelsiz çocuk da..Der ve herşeye hazırlıklı olduğunu hissettirir.Ve çocuk engelsiz olarak Dünya ya gelir.Kız ve erkek bir daha çocuk yapmak istemez.Ömür boyu bütün sevgilerini o çocuklarına vermek isterler.''
Hikaye burda son bulurken, biraz akraba evliliğinden söz etmek istiyorum;evlilikten önce talesemi testi denen şey var,kan uyuşmazlığı testleri ve aşıları yapılır..kanserin bile birçok tedavisi var.Teknoloji ve tıp çok ilerledi.Hem her sakat doğan akraba evliliğinden kaynaklanmıyor.Akraba olmayıp özürlü doğan binlerce çocuk var...
kan testinin evlilikten önce yapıldığını ve günümüz teknolojisiyle gerekenmüdahalenin mümkün olduğunu düşününce çok da sakıncalı sayılmayacak bir durum bence.her akraba evliliği sorunlu nesiller üretmiyor ama hala çok yaygın olduğu için, ve mal varlığı dışarıya gitmesin, bizim mezhepden olsun vs gibi amaçlar olunca karşı çıkmak gerek elbette.
Ayrıca günümüzde; Doğulular yapınca "ııy iğğrenç" olur,avrupalılar yapınca ise "hmmm enteresan" olan eylem haline gelmiştir.

istisnalar kaideyi bozmaz..bazı engelliler var hepimizi sollamışlardır, onları tanıyınca 'ulan benmiyim engelli' diyosunuz.

Ağzı Bozuk Cümleler !

2009-02-09T12:05:00.000-08:00

İnsan kafası bozuk ve gergin olunca 2 lafından biri küfürdür.Sırf deşarj olmak için ağzımızdan İstem dışı aniden çıkar.Bazen ihtiyaç gibidir.Söyleyemediğin anlarda için içini yer..sorada en müsait anında aklına gelince bağırırsın o sert uslubu ''şerreffsiiizzzz..'' diye.Zekeriya beyaz amcam da beyaz show'da tribünlerdeki küfürlere karşılık;
"-kişi belirtmeden küfür etmek hayatın yelpazesidir" şeklinde bir söz sarfetmişti.:)
Öyle bi düzende yaşıyoruz ki, küfür edilesi yani.Ne kadar tasvip etmesemde;
şu ÖSS olayını çıkarana...
Okumamıza rağmen işsiz kalmamızı sağlayanlara..
Çarpık hayat koşullarına..
Yoksulluğa sebep olan herşeye..
Engelli insanlara değer vermeyenlere...
40 ından sonra cinsel güdüleri için ne yapacağını şaşıran adamlara...
Yalakalık yapanlaraa..yalancılaraa..küfredesim var haklı olarak.

Küfürbazlık sadece bizim toplumumuzda mevcut değil.Dünyanın heryerinde var.Hatta bazı insanlariçin olağan konuşma şekli haline gelmiştir.Pazar günü birilerine kafam bozuk olduğu için evde oturup bütün gün tv seyrettim bizim delürükle beraber.Magazin hastası olduğu için habire magazin izledik.Bi ara Cine5 te Kemal Hamamcıoğlu'nun sunduğu cinecity adlı programı izledik.Şahan Gökbakar konuk olmuştu.Muhabbet güzeldi.Konu küfürlü konuşmaya gelince, Orda Şahan gökbakar'ın anlattığı bişey dikkatimi çekti.Dediki Şahan Gökbakar; yabancı bir kanalda spiker yada sunucu (tam hatırlamıyorum)ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice için ''What a bitch!'' demiş.(_yuh artık.._)İngilizleri Dünyanın en küfürbaz milleti olarak bilirdim ama bu kadar da değil.Şimdi küfüründe bi adabı olur değil mi?ayarı,yeri ve zamanı olmalı..Türkiyede kimse kalkıp da bi devlet başkanına vs. bu kadar ağır birkelime söylemeyez, söylemek istese bile..Ne olursa olsun, ben tavsiye etmiyorum bu argo konuşmaları.Yanımızdaki insanlara bi nevi saygısızlıktır.

Delürük : canım yengem olur.

Feel Like a Star (Yıldız Gibi Hisset.thy reklamından)

2009-02-08T09:27:00.000-08:00

Geçen sene bu zamanlar Türk Hava Yollarında çalışan bir arkadaşım bana, kabin memuru (hostes) alımları olduğunu söyledi ve benim de başvuru yapmamı istedi.İlk duyduğumda 'yok olmaz' dedim.Çünkü okulum vardı, bide şartlarını okudum herşey uyuyo bitek istanbul'da yaşama şartı bana uymadı.Hem benim fikirlerim kendimin onayından sonra tamam olmuyo.Onaylatmak zorunda olduğum vatandaşlar da var.İçimde pek heves de yoktu, yinede söyledim bizimkilere.Babam ne hikmetse; 'git şansını dene kızım' dedi.Ama en çok da canım yengem verdi gazı.
Herşey 1 hafta içinde gelişti.Ve ben bindim otobüse gittim Dünyaya hükmeden İstanbul'a.
Arkadaşım karşıladı beni kardişimle beraber.Biraz hasret giderdik.Sonra arkadaşıma gittik.Kardeşim de sınavı olduğundan bizden ayrılmak zorunda kaldı.Ertesi gün aldım belgelerimi atladık taksiye gittik başvuru yerine.Kızlar erkekler karışık uzun bi kuyruk vardı.Gider gitmez başvuru belgelerini kontrol eden kişilerle bi bayanın tartışmasına şahit oldum.Tırstım tabi.Ama neyse ki herşeyim tamamdı.İçeri geçtik.Boy-kilo kontrolü yapıldı.Boyum tam tamına 1.65 kilomda 56.Kısa boylu bi bayan vardı.Yazık boydan kaybetti.Ne var sanki üç aşağı beş yukarı olsa??Yazılı sınava giriş kartımı aldım.Arada baya zaman vardı.Yani bu Thy için 3 kez gittim-geldim İstanbul'a.Yazılı sınav ingilizceydi.Sınavı geçtim.Acayip kolaydı.Sora bide mülakat vardı tabi.En heycanlı bölüm.Girdim salona karşımda 8-9 kişi.Soru yağmuruna tutuldum girer girmez.Heycan yaptım ister istemez.İnsan bi su ikram eder.)
Nerelisin?
Neden bu mesleği seçtin?
Şuana kadar nerelerde çalıştın?
Bide ingilizce bi soru vardı.(Hatırlamıyorum.anlamamıştım zaten.ama yinede No ı don't demiştim.:) heycanıma verin :'( )

Böylece bitti bir thy macerası.Sonuç ? olmadı.Yolculuk esnasında çok güzel arkadaşlar edindim.Hala görüştüğüm insanlar var.Resim ne alaka? diyenler olursa; bilmem..!!içimden geldi..Uçak tan iyidir:)

Buaralar tv de de sık sık Thy nin Oscar ödüllü ünlü aktör Kevin Costner ile çektiği reklamı var.Reklam hem esprili hemde akılda kalıyor.Çok şirin bi reklam olmuş bence..En çok da Kevin amcamın kahve içeceği anda camdan güneş ışığının içeriye yansıması ve ordaki güzel kızla bakışmaları hoşuma gitti.Müzik gayet güzel...Kevin de:).Ama, Kevin Costner'ın aynadaki görüntüsü denk düşmemiş belli ki.Elindeki kitap da merak konusu..Aldığım duyumlara göre şarkıyı söyleyen kişi Türk müş.Şarkının sözleri şöyle anladığım kadarıyla;
(Şuradan izleyebilirsiniz..)

''In the morning, in the evening, whenever you need me, I got time, I know forever you'll be mine!
I feel like a star. Let it rain, let it snow, I don't mind.
I feel like a star.
Be at home, be at far, I will come, in the morning, in the evening, whenever you need me, I got time, I know forever we'll fly...
I feel like a star.. I feel like a star.... I feel like a star..." (arada anlamadığım yerler var..Anlayan varsa yazsın.sevinirim valla:))

Mim - yine yeniden :))

2009-02-05T00:38:00.000-08:00

Pek kıymetli blog arkadaşım lOllA's beni Mim lemiş yine.Holeyyy.:)) Sabah sabah çok sevindim.Teşekkür ederim.
Konumuz çocukluğumuz muş:

Benim çocukluğum doğuda geçti.Yasaklar ve baskılar coğrafyasında.Çocukluk denince ilk aklıma; anlamsızca koşuşmalar ve anlamsızca gülüşmeler gelir.Çokda ahım şahım bi çocukluğum olmadı.azuth 'un dediği gibi davşan şeklünde makas ım da olmadı.Çünkü benim yaşadığım yerde daha çok kokulu silgiler modaydı.)Bi tane kedimiz vardı adı da Albaydı.kardeşlerim bayılırlardı o kediye.Bazen çaktırmadan yataklarına bile aldıklarını hatırlıyorum.Acayip tüyleri dökülürdü kedinin o yüzden elime alıp sevemezdim kesinlikle.Hala da kedilere dokunamam.Karnında da tuhaf sesler çıkardı,sanki hep açmış gibi.Acaba tüm kediler mi çıkartıyo o sesi??bunu hiç araştırmadım.:)
Mahallemizde benim yaşta kız çocuğu yoktu hiç.Oyüzden erkeklerle oynardım bazen.Ama bu yaptığım 'ayıp'tı tabi, orada yaşayan cahil ve ezik beyinli insanlar için.
Çocukluğumu hatırlamaya çalıştığımda aklımda belli kalıplar halinde kalan bazı anlarım var;
*Babam bizi genelde her haftasonu köye götürürdü.Köyde bütün kuzenler toplaşırdık.Oyunlar oynardık ağaçların çiceklerin arasında.Eşşeğe binmişliğim de vardır tabi:D

*Orta birdeydim sanırım okulun bahçesine simitçi gelirdi.Ama o bildiğimiz tekerlekli,camları olan minik arabayla değil, elinde tepsiyle simit satardı.herkes üşüşürdü adamın başına.Bende alacaktım.ozamanın parasını hatırlamıyorum ama iyi bi harçlıktı elimdeki.Bi kız dedi ki, ''ver sen paranı ben sana alırım.''Bide benden de uzundu.Verir vermez kız ortadan kayboldu.Zil çaldı derse girdim.Diğer günler kızı görsem de,''paramı verirmisin?''diyemeyecek kadar korkak bi çocuktum.Bi günde sağ elimin işaret parmağı sınıf kapısının arasında kalmıştı:S.Off o ne acıdır ki hiç unutamıyorum.Hala dikiş izleri vardır parmağımda.

*Orta bir bitti,babam tayin istedi ve biz o yaz batıya taşındık.Yeni bi düzen,farklı yüzler,değişik yaşam tarzları...Sanki çevremdeki herkes algı sorunu yaşıyordu, sorunlarla uğraşmaktan yaşamı kaçırdığını bildiğim ailem de dahil.Bu dönemde hayatı sorguluyordum,etrafımda ne varsa anlamlandırmaya çalışıyordum.Ergenliğimde,çaresiz,huzursuz,tükenmekte olan dönemlerimde hep Allah'a sorardım:'Bu kadar sorunu hakedecek ne yaptım?' diye.

*Yaşadığım çelişkilere rağmen ben yaramaz bir çocuk değildim.İçime kapanık sessiz-sakin bi çocuktum.Şuan 25 yaşındayım hala kendimi ve hayatı sorguluyorum.Merak ettiğim şeyler var, cevaplarını öğrensem de kabul edemeyip merak etmeye devam ettiğim çok şey!!

Mimlemek istediğim ve neler yazacağını merak ettiğim blog arkadaşlarımı yazma sırası geldi:

Sevgili curly , azuth , digital sevgi kelebeği ve UÇURTMA mim liyorum sizleri..))

Mim Öyle Değil Böyle Oluyormuş :S

2009-02-04T02:18:00.000-08:00

Herşeyin bir yolu, yordamı olduğu gibi Mimlenmeninde bi adabı varmış.Tamam,amatör olduğumu söylemiştim zaten :S :))
Sevgili lOllA's beni mim lediğine pişman olmadın dimi?:'(

Sorulara cevap verecekmişim ya..Demek ki daha öğrenecek çok şey var.:p
Neyse,Soruları yanıtlamaya başlıyorum:

S.1: Paraşütle atlamaya karar verdiniz ve ilk atlayışınızı yapmaya hazırlanıyorsunuz. Yerde sıranızı beklerken yukardan atlayanları seyrediyordunuz... AKlınızdan neler geçiyor?

Bugünleridemi görecektim yarebbim..yukardaki ses: ''geberme arefesinde bile olsan mutluysan sesini çıkarma.''

S.2: Sıranız geldi ve uçak üçbin metreye yükselirken siz de kendinizi hazırlıyorsunuz. arkanıza hiç bakmadan önünüzde açılan kapıya geliyor ve kendinizi aşağıya bırakıyorsunuz. Aşağıya atlarken ne diye bağırıyorsunuz.

Ölmek istemiyorum Allah ım.Ölümden korkmuyorum dediğim yalandı.Tüküreyim macera hevesime.

S.3: Güvenli bir biçimde yere indiniz.Paraşütünüzü toplarken bir eğitmen size doğru geliyor ve birşeyler söylüyor.Eğitmen ne söylüyor.

-Güzel bir deneyimdi,bir dahakine beraber atlayalımmı?:))
'Olurr' derim (endamı yerinde bir eğitmen olduğunu farzederek).tabi ağzım kulaklarımda:)))))) :P

Yine blog gelenek ve göreneklerine uygun olarak Mim lemek istiyorum azönce mim lediğim arkadaşları.

Sevgili Dön Bak Dünyaya (çoktandır yazmıyosun!)
Sevgili Jacqueline Montana is online
Ve son olarak Sevgili teletabi ..yüksek müsadenizlen yine yeniden usulüne uygun bir şekilde MİM ledim sizleri.;))

Mim - Mimlendim - Amatör Mim :)

2009-02-04T00:09:00.000-08:00

Blog ailesine girdiğimden beri hep karşılaştım şu MİM'len.Ama buraların yabancısı olduğumdan bilemedim tabi ne anlama geldiğini.Sözlükten baktım aynen şöyle yazıyo: 'işaretlenmek, lekelenmek, "bittin olm sen" olmak, "sıçtığın yere kadar kovalarlar beni" gibi hissetmek zorunda kalmak.'

Şaşırdım. ''Bu ne ya!!'' dedim.Ama sonra lOllA's ın blogunda denk geldim.Orda beni aydınlattılar sağolsunlar.Buarada teşekkür ederim lOllA's beni Mim lediğin için.:)Şimdi konu vermemişsin lOllA's oyüsden ben bişeyler karalıycam.Herhalde böyle oluyor bu mim denen şey.

Benim içimde hep bir gelecek korkusu vardır.Aslında herşey para yüzünden oluyor. ve ben bu kapitalist dünyaya ayak uydurmak zorunda olduğum için üzülüyorum.Ama malesef ki, gerçek bu.
..

Gerçek hayata atılmak ne kadar da zor.Bu acımasız dünyada ayakta durmanın daha rasyonel yollarını arıyosun.Gelecek hakkında yapmak istediklerimi ne kadar hayata geçirebilirim bilinmez, ama yaşıyoruz bir şekilde ve yaşamın hakkını vermek en büyük amacım.

Öğrencilik bal ya, tadını çıkarmaya bakmalı.Çünkü canavarlar ağzını açmış bizi bekliyor.Valla kılıç-kalkan kuşanmalı, yoksa nasıl savunacağız kendimizi?

Şimdi Mim leme sırası bende.ehe.:)Herkesi mimlemek olmuyo mu?

Sevgili Dön Bak Dünyaya (çoktandır yazmıyosun!)

Sevgili Jacqueline Montana is online

Ve son olarak Sevgili teletabi ..yüksek müsadenizlen MİM ledim sizleri.;))

Terk Etmek!!

2009-02-02T01:06:00.000-08:00

Aslında pekte yazasım yok.Ama söylemezsem içimden geçenleri hapsedersem yüreğime herşey dahada kötü oluyor ve zaman gecmek bilmiyor .Ağırlaşmaya başlıyor hayat ve en çok da kendim..hiç bir sebep yokken...düşündüm de yaşadıklarımız ne kadar da çok benziyor birbirine...yalnız olmadığımı anladım...ama biliyorum ki aslnda yalnızız...ne sen beni anlayabilirsin,ne de ben seni.İşte böyle durumlarda içimde gitmek duygusu kabarıyor, takılıyor saatler bir noktada.Yaşadığımız düzeni yıkıp,yeni bi düzen kuracak kadar asi bir düşünce!Yeni bir hayat,yeni başlangıçlar,farklı insanlar..Her zaman beynimizin bir köşesinde herşeyi bırakıp gitmek yok mudur?Terkedip gitmek zorunda kaldınızmı hiç?Peki neleri terkettiniz?Bir şehri,bir hayatı,bir toplumu bırakıp uzaklara gitmek!!Mesela ben terk etmek zorunda kaldım;çocukluğumu,ergenliğimi,bunalımlarımı,sevinçlerimi bile terketmişimdir.Ama hiçbirşeyi bilerek terketmek zorunda kalmamışımdır.Peki neden gitmek isteriz ki?Doğdumuzdan beri kendi çabamızla kurduğumuz bir düzenimiz varken,nelerden kaçarız?Terkedilmemek için mi terkederiz??

Geçenlerde 'Hayatını Satan Adam' diye bir yazı okudum.Adam tüm mal varlığını bilmem kaç dolara satıyormuş.Sadece üzerindeki kıyafetleri ve pasaportuyla hiç kimsenin onu tanımadığı, o'nunda kimseyi bilmediği bir yere gitmek istiyormuş.Ve almış başını gitmiş,Hiçbirşeye,hiçkimseye -Eyvallah- demeden.Bu kadar asi bi kararı almasının nedeni ise karısının adamı terketmesiymiş.'Vayy be' dedim.Adam çok seviyormuş demek ki.İşte bir kadının erkek hayatında en büyük yan etkisi budur.Ben adamın yerinde olsam bir bayan olarak aynı şeyi yaparmıydım?bilemiyorum.Ama ne olursa olsun asil bi karar bence.

DÜŞÜ-nü-YORUM

2009-01-28T01:38:00.000-08:00

Zaman zaman parçaları kaybolmuş puzzle gibi olurum.

Bazen aklım,,
bazen ruhum,,
bazen duygularım..
bazende kalbim..yokla var arası gibi..hissedemem yani.

Yaralarım var unutamadığım.Ama ne salaklıktır ki Keyif alıyorum yaralarıma dokununca.
Böyle acı veren bi keyif.Hani yaralarınız kabuk bağlar zamanla.sonra iyileşmeye başlar
datlı datlı kaşınır,acır dA.İşte böyle bi durum.iç dünyam darmadağınık.

Hep birşeyler eksik.Resmen boşlukta debeleniyorum.
Haftada bi mutlaka bişeyler olur arkadaş ortamı yaratılır dostlar biraraya gelir.
Hevesle çene çalınır.Ama birden bi kurt düşer içimize 'birşey eksik sanki?' soru bu,
ama cevap yok.Eksik ama ne? İşte kocaman bir boşluk.
Böyle durumlarda hemen kitaplara sarılırım.Kitap sürükleyicidir alır götürür beni
kendi coğrafyasına.Orda hayaller kurarım,hikayedeki kahramanları irdelerim,düşünürüm
bazı satırları içimi sızlatır,psikolojik durumuma göre.

Mesela Emile Zola' nın Meyhane adlı kitabı;okuyanlar varsa bilirler. Bu kitapta işçilerin,emekçilerin yaşamlarını süsleyip püslemeden anlatmış.Emile gibi
sosyalist bır yazarın ele alması normal karşılanabılecek bı durum gerçi.
Fakirlik değilde sefaletin
kötü olduğunu anlatan ne malzeme varsa bolca kullanmış.başarı ve ardından gelen başarısızlık,yoksulluk,cahillik
hastalık,çaresizlik ve korkunç bir ölüm.

YANİİ:Ben bu kitabı okuduktan sonra.etkilendim,üzüldüm,içkinin ne kadar kötü emelleri
olduğunu ve açlığın insana neler yaptırabilecegıni ögrendim.

---------------------------------

BİR EKSİKLİK VAR
Aşık olurum.Sanki 'hayatımdaki eksikliğin nedeni Aşk mış.'diyerek ve hayata yeniden
bağlanırım.Uykumdan olurum,Cennetten çıkmış gibi merhamet dağıtırım herkese.
Hayallerim sadece aşkima dairdir.başkaları pek de ilgilendirmez açıkçası.Kardeşin En sevdiğin
spor ayakkabılarını maç yapmak için giyer.birde gidip hava atar saz arkadaşlarına
'ablam bana aldı.markası da bu...'diye..dönerkende gizlice koyar yerıne sanki
anlamıycakmışım gibi.ama sen bişey diyemezsin.Çünkü AŞIK sın.
Her mesaj sesinde,her buluşmada midemden yukarı kelebekler uçar..ama gelin görün ki; feleğin çarkına sıkışıyor yine bitarafım.
Aşkın bile telafi edemediği bir şeyin eksik kaldığını kavrıyorum.Dehşetle!
Ohoo Aşk değilse ne ozaman???

Sonra Aileme dönüyorum..
Biyanda annem: yıllarca emek verdi bize.pek sevmedi bağrına basmadı ama sevgiyi
hissettirdi küçücük yüreklerimize.Sırtını çocuklarından çok babama dayamıştır.
Bigün babam ölürse..ki Allah korusun annemi düşünemiyorum ozaman..(sana birşey olmasın nolur)
bazen yanıtlarını hiç alamadığım sorularım olmuştur O'na.belki buyüzden
hep eksik kaldı bi yanım.İşte bu yüzden,belirsizliklerden,sonralardan,cvpsız sorulardan neffret ediyorum
Belki uzak olunca bizde anlarız birbirimizin kıymetini.
Ne olursa olsun sen annemsin.............anne

''Hani eski zaman masalları anlatır
Hüznümü huzura dolarsın
Kaşım gözümden çok içim bir parçan
Annem sen benim yanıma kalansın
Hani bir biblon vardı kırdığım
Üstüne ne kırgınlıklar yaşadın
Ama bil ki ben de parçalandım
Annem ben senin yanına kalanım ''

Biyanda babam; aman çocuklarım okusun,onlara zarar gelmesin,yoklukta büyümesinler,
kötü alışkanlıkları olmasın der.Çalışıp didinir yıllarca.''hepsi çocuklarım
için'' der.
O'nun gururu,onuru,gelenklere bağlılığı,prensipleri
çok önemlidir.Yanyanayken bile aşamıyorum aramızdaki örgüden duvarı.
Bakışları duruşu serttir babamın.ama duygusal sahneler
de de dayanamaz gözleri dolar,içine akıtır gözyaşlarını.
Hani o bildiğimiz Türk erkeği modu olmasa
eminim yanımızda hüngür hüngür ağlar.mesela sürekli izlediği ELVEDA RUMELİ dizi
sınde yüreği çok sızlamıştır.
Küçükken; 'benim babam senın babanı döverr' yada
'Benim babam dağ gibidir.Bu kadar güçlüysem sırf arkamda babam var diye..'gibi klişe
cümlelerim olmadı.
Geceleri (afedersiniz ama eşşek kadar olduk) hala odalarımıza girip 'acaba üstümüzü açtıkmı' diye kontrol eder.Gelir üstümüzü örter, gider.

Ve ben yine kafamı yastığa gömerim.babamın üstümü örtmesiyle benim bilinçaltımdaki
sorunun üstü açılır.Yine bİr şey eksik ama ne???
Ve kafamdaki geleceğimi az çok çizdiğim tablonun renkleri birbirine karışır.
Sorarım KENDİME :acaba eksik olan benmiyim??

Biri gelse dese ki ;bir şey eksikti.. ben geldim Tamam oldu.. haydin dağılın artık..

Helldorado - A Drinking Song

2009-01-26T10:47:00.000-08:00

Herkesin telefonunda farklı tarzda müzikler çalar.Kiminiz çok eski model kullanıyosunuzdur pek teknolojiyle alakanız yoktur.O yüzden telefonun kendi melodileriyle yetinirsinz.
Aranızda 'hiçbir zaman telefonumun bağıra bağıra çalmasından hoşlanmam...
titreşim her zaman!!!!' diyenlerde vardır mutlaka.
pek telefonda teknolojiyi takip etmem ama kullandiğim bir müzik var.
uzunn zamandan beri kullandığım bi şarkı.. onu sizinle paylaşmak istedim..:)

Helldorado - A Drinking Song - Helldorado

Uğur Mumcu(Saygıyla Anıyoruz)

2009-01-24T00:48:00.000-08:00

Neden Kaybettık? ve hala Kaybediyoruz?
Eminim bugün yaşasaydı ergenekon davasını enine boyuna belgelerle gerçeklri açıklamaya çalışırdı..bi taraftanda Ankarada olan biteni bize gerçek yönleriyle haberdar ederdi..Az daha Yaşasaydı çok işler yapacaktı.
Yeri doldurulamayacak büyük insan..Senin gibi değerli bir insanı katledenlere lanet olsun.tıpkı deniz'lerin, mahir'lerin, erdal'ların, yusuf'ların ve nicelerinin unutulamadığı gibi üstünden ne kadar seneler geçse de o'nu saygıyla ve sevgiyle anıyoruz.
Uğurlar OIsun..!!

Müzik..Müzik..Müzik..

2009-01-22T01:30:00.000-08:00

Müzik Yaşamımıza anlam katan en önemli şeylerden biridir.Dinlediğimiz her müzik hayatımızın bir melodisi olarak çıkar karşımıza.

hayat bazen..Sen Ağlama yı dinleyip:sevdiğinin üzülmesine dayanamamaktır.
Belki bazen..Beni Bırakma yı dinleyip: sevgiliden kopmamak için mücadele vermektir.
Belki..Dalgalandım da Duruldum dinleyip: aşkımıza isyan etmektir.
Belkide..İkinci bahar ı dınleyıp: ömrümüzün sarı hatıralarını bir bir anımsamaktır. Yada..Barış Akarsu dinleyip saatlerce ağlamaktır..

KÜÇÜK BiR MASAL

2009-01-21T04:45:00.000-08:00

Ufak bır köy şehirden uzak,herkes kendi tarlasını ekip biçiyor ve geçim böyle.Bir adam var tek başına yaşam mücadelesi veriyor.Her gün tek başına kalkıyor tarlaya gidiyor,çalısıyor ve geri geliyor ewine.Köylünün gözünden kaçmıyor bu..Biz bu adama birini bulalım ,hayat arkadası olsun O'na diyorlar..Adama gelin adayları geliyor ama adam hiçbirini istemiyor.adamın ne yapmak ıstediği anlaşılmıyor.
Adam her geece Allah'a dua adİyor benİ yanlız bırakma
dİye ve her zaman hayal ettiği eşruhunu ruyasına ıstiyor.Adam her gece ruyasında buluşuyor onunla.Allah'ına şükür ediyor.
Daha sonraları adam bu rüyasındakine o kadar baglanıyor ki
artık erken kalkmıyor!!tarlaya gitmiyor..hep uyumak istiyor
ewine gelen koylüleri tersliyor, neden beni uyandırdınız diye..
Yıllar geciyor ve adam cok mutlu.
Bir gün rüyasında;bir melek gelıyor ve diyor ki; arkadaşımı almam lazım. Allah bu kadar izin verdi.Adam isyan ediyor.. neden dıyor,neden!!ben sadece rüyada mutluyum , onuda almayın.Melek diyor ki; işte bu sadece rüya ve sen bu rüyanın peşine cok gitttin , rüya olduğunu unutttun.Git bak bahçende bir tane meyven yok .
Etrafına bir bak! kimsen kalmamış.. herkes sırt çevirmiş sana.
Allah seni bu sekilde görmek istemiyor diyince adam uyanıyor.

Gercektende bakıyor etrafına tarla berbat , ev berbaet , 1 tane arkadası yok .
Diyor ki Allah'ım rüyada olsa bana bunu yasattıgin icin sana sukurler olsun.
Ulaşılması zor ve imkansız seyler insanlar için daha da bir göz kamaştırır ve seni soyutlandırır.
Bundan sonra kuracağımız her hayali ve atacagımiz her adımı daha dıkkatlı atmak dileğiyle ,,, bu arada sonu düşünmeden yapılan düşünceler aslında senin o yaptıgın seyi GERCEKTEN ne kadar İSTEMEDİĞİNİ gösterir..

//Kerem Yilmaz//

(u) umutlu hayatlar

2009-01-20T11:17:00.000-08:00

Yol yakınken gurur murur demeden içinden gelen her şeyi yapman gerek bu hayatta, kaybetmemek için her yolu denemek...denemelı ki ileride 'keşke' dememeli.ve biliyorum hayattaki en kötü şeylerden biri de bu cümle işte.küçük sıyrıklar ölümcül darbelere dönüşür bir süre sonra...!!!sevgi,gururdan daha önemli bence!!!

HAYATINIZA KAÇ TANE DOST GİRDİ? KAÇ KİŞİ SİZİ UMURSAMADAN TERK ETTİ BUNU BİLİYORMUSUNUZ ? YADA ŞU AN KİM SİZİ TERK ETME PLANLARI KURUYOR?
OYSA NE GÜZELDıR...Sudan bir sebeple küstügünüz arkadaşınızla barışmanız..sabah uyanınca burnunuza gelen sıcak ekmek kokusu..buzz gibi havada elinize verılen sıcacık çay..yepyeni bir aşk ın başlaması..Tuttuğunuz takımın ezeli rakibini yenmesi... En önemlisi de,nefes almak, konuşmak, duymak, yürümek, görmek,anlamak..Ne Güzeldir.
Mutluluk, acı, yanlızlık,aşk, üzüntü,annelik, babalık, zenginlik , delilik, sorumluluk..biraz acı biraz hüzün,karamsarlık,durgunluk.benim hayata bakış açım işte bu..içmek serbest..ama zarar vermemek şartıyla hiçkimseye..

Hayata inat Hayatı seviyorum..Genç ve hürken hayatı en iyi şekilde yaşamalıyım.
YAŞAMALIYIZ..Kimbilir belki dünyayı bile değistirebilirim.DEĞİŞTİREBİLİRİZ :P:P